Η ιστορία των αποχών και επιστροφών στη Eurovision: Από τη Δανία και την Ελλάδα μέχρι το ανεκπλήρωτο σχέδιο της Σοβιετικής Ένωσης.
Γενικά, η ιστορία αποχών στη Eurovision αποδεικνύει ότι ο διαγωνισμός δεν αποτελεί μόνο μια γιορτή μουσικής. Αντίθετα, ο θεσμός περιλαμβάνει πολιτικές συγκρούσεις, εσωτερικές διαφωνίες και απρόσμενες αποφάσεις. Επίσης, πίσω από κάθε αποχή ή επιστροφή βλέπει κανείς μοναδικές ιστορίες. Παράλληλα, οι παράγοντες έλαβαν αποφάσεις με βάση προσωπικές απόψεις, γεωπολιτικές σκοπιμότητες και ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής.
Δανία: το πείσμα ενός ανθρώπου που την κράτησε μακριά
Το 1956 η Δανία έστειλε την αίτηση εκπρόθεσμα. Έτσι, έκανε το ντεμπούτο της το 1957. Ωστόσο, στον διαγωνισμό του 1966 η χώρα κατέλαβε τη 14η θέση. Αυτή ήταν η χαμηλότερη επίδοση στην ιστορία της. Τότε, η Δανία αποφάσισε να αποχωρήσει από τον θεσμό. Παράλληλα, ο νέος επικεφαλής του ψυχαγωγικού τμήματος του DR, Niels-Jørgen Kaiser, δεν θεωρούσε τον διαγωνισμό ποιοτικό πρόγραμμα. Μάλιστα, ο Kaiser επικαλέστηκε τη δυσαρέσκεια των τηλεθεατών. Επομένως, ακύρωσε την εθνική επιλογή του 1967, στην οποία είχαν ήδη προκριθεί ο Erik Kaares και η Ulla Pia.
Από εκείνη τη χρονιά το Dansk Melodi Grand Prix σταμάτησε να υπάρχει.
Αργότερα, η διοίκηση άλλαξε. Τότε, ο Jørgen Ifversen διαδέχθηκε τον Kaiser. Παράλληλα, ο Ifversen έστειλε δελτίο Τύπου αμέσως μετά το τέλος της Eurovision του 1977. Έτσι, η Δανία επέστρεψε επίσημα στον διαγωνισμό. Ωστόσο, το 1994, το 1998 και το 2003 η Δανία έμεινε εκτός εξαιτίας χαμηλών επιδόσεων. Η ειρωνεία είναι ότι ο Δανός εκτελεστικός επόπτης της EBU, Christian Clausen, δημιούργησε αυτό το σύστημα αποκλεισμών.
Επιπλέον, το 1996 η χώρα αντιμετώπισε άλλη μια αναποδιά. Ειδικότερα, το τραγούδι «Kun med dig» με τους Dorthe Andersen και Martin Loft δεν κατάφερε να προκριθεί κατά τη ραδιοφωνική προκριματική φάση. Ωστόσο, το κομμάτι είχε μια εξαιρετική πορεία στη συνέχεια. Τους στίχους και τη μουσική υπέγραψε ο Jascha Richter, τραγουδιστής του συγκροτήματος Michael Learns to Rock. Έτσι, το τραγούδι κυκλοφόρησε αργότερα στα αγγλικά με τίτλο «Paint My Love» και γνώρισε τεράστια διεθνή επιτυχία.
Η Ελλάδα και οι αποχές της
Η Ελλάδα δεν πήρε μέρος στον διαγωνισμό του 1975 ως αντίδραση στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η ΕΡΤ συζητούσε την υποψηφιότητα της Φλέρυς Νταντωνάκη με τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι. Αναμφισβήτητα, η Ελλάδα είχε κάνει την πρώτη της εμφάνιση έναν χρόνο πριν. Ωστόσο, η χούντα είχε προετοιμάσει το έδαφος διοργανώνοντας έξι Ολυμπιάδες τραγουδιού με διεθνή ονόματα μεταξύ 1968 και 1973.
Το 1982 η ΕΡΤ επέλεξε το τραγούδι «45 κοπελιές» με τον Θέμη Αδαμαντίδη. Τη μουσική είχε γράψει ο Γιώργος Κατσαρός και τους στίχους ο Δημήτρης Ιατρόπουλος. Η ΕΡΤ απέσυρε τη συμμετοχή επειδή τη θεώρησε χαμηλού επιπέδου. Ο στίχος παρέπεμπε στο δημοτικό τραγούδι «Το γεφύρι της Άρτας». Το «45 μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες» έγινε «σαρανταπέντε κοπελιές κι εξήντα γοργονίτσες». Ωστόσο, ο πραγματικός λόγος ήταν η αντιπάθεια της νέας κυβέρνησης προς τον Γιώργο Κατσαρό. Η ελληνική αποστολή είχε επιλεγεί να εμφανιστεί στη 2η θέση. Παράλληλα, οι φήμες λένε ότι η ΕΡΤ χρωστούσε μέχρι προσφάτως στην EBU ένα μεγάλο πρόστιμο.
Το 1984 η Μελίνα Μερκούρη άσκησε έντονες πιέσεις. Έτσι, η ΕΡΤ έκρινε το επίπεδο του διαγωνισμού πολύ χαμηλό για την ελληνική μουσική σκηνή. Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΕΡΤ, Γιώργος Ρωμαίος, έκανε τη σχετική επίσημη ανακοίνωση. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή άφησε εκτός διαγωνισμού την Μπέσσυ Αργυράκη, η οποία ετοιμαζόταν τότε για την εκπροσώπηση της χώρας.
Το 1986 η ΕΡΤ επέλεξε το τραγούδι «Wagon Lit» με την Πωλίνα. Το τραγούδι «Bugs Bunny» με την Αγνή είχε πάρει τη δεύτερη θέση. Ωστόσο, ο διαγωνισμός συνέπιπτε με το Μεγάλο Σάββατο. Οι πιέσεις από την εκκλησία ανάγκασαν την ΕΡΤ να αποσυρθεί. Η Ελλάδα είχε κληρωθεί στη 17η θέση. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι η ΕΡΤ δεν έκανε τελικά καμία επιλογή. Προκήρυξε τον διαγωνισμό τον Σεπτέμβριο και τον ακύρωσε τον Νοέμβριο. Η ΕΡΤ επέστρεψε τους φακέλους στους συνθέτες χωρίς να τους ανοίξει.
Επιπλέον, το 1999 η χώρα δεν συμμετείχε στον διαγωνισμό λόγω αποκλεισμού. Ωστόσο, το 2000 η ΕΡΤ αποφάσισε να απέχει ξανά οικειοθελώς. Ειδικότερα, η επίσημη δικαιολογία της διοίκησης ήταν η έλλειψη χρημάτων. Παράλληλα, ο πραγματικός λόγος ήταν η επιθυμία να ξεχαστεί η κακή θέση του 1998.
Η άγνωστη περίπτωση της Ε.Σ.Σ.Δ.
Το 2009 ο Eduard Fomin αποκάλυψε μια άγνωστη ιστορία. Ο Fomin ήταν πρώην υπάλληλος του Υπουργείου Παιδείας της Ε.Σ.Σ.Δ. Το 1987 ο Υπουργός Παιδείας, Georgy Veselov, πρότεινε τη συμμετοχή της Σοβιετικής Ένωσης στη Eurovision. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ προωθούσε τότε πολιτικές μεταρρυθμίσεις. Ο Veselov πίστευε ότι μια νίκη της Σοβιετικής Ένωσης θα βελτίωνε τις σχέσεις με τις καπιταλιστικές χώρες της Δύσης. Η κυβέρνηση πρότεινε τον Valery Leontyev για την πρώτη εμφάνιση.
Ωστόσο, το Κομμουνιστικό Κόμμα και ο Γκορμπατσόφ απέρριψαν την ιδέα. Θεώρησαν το εγχείρημα πολύ ριζοσπαστικό. Έτσι, η Σοβιετική Ένωση δεν συμμετείχε ποτέ. Παρόλα αυτά, η σοβιετική τηλεόραση μετέδιδε τον διαγωνισμό από το 1965. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους κανόνες, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της EBU
..
Ο Niels-Jørgen Kaiser θεωρούσε τον διαγωνισμό χαμηλής ποιότητας. Ο ίδιος ακύρωσε την εθνική επιλογή μέχρι να τον αντικαταστήσει ο Jørgen Ifversen.
Η Ελλάδα απείχε λόγω πολιτικών διαμαρτυριών το 1975. Επίσης, αντιμετώπισε εσωτερικές διαφωνίες το 1982 και το 1984, θρησκευτικά ζητήματα το 1986 και χαμηλές επιδόσεις το 1999 και το 2000.
Όχι, η Ε.Σ.Σ.Δ. δεν πήρε ποτέ μέρος. Το 1987 ο Veselov πρότεινε τον Valery Leontyev, αλλά η κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση.
About the Author
