Eurovision: Αποχές και επιστροφές για Αλβανία, Αρμενία και Αυστρία

Σε αυτή τη σειρά άρθρων εξετάζουμε τις απόπειρες διαφόρων χωρών να συμμετάσχουν στη Eurovision, πότε αυτό έγινε εφικτό, τους λόγους για τους οποίους απείχαν ορισμένες χρονιές, καθώς και τις μεταγενέστερες επιστροφές τους.

Αλβανία: Μια περίεργη φήμη για το 1989

Το Festivali i Këngës στη δημόσια τηλεόραση RTSH διοργανώνεται ήδη από το 1962, ενώ από το 2004 —οπότε και ξεκίνησε η επίσημη παρουσία της χώρας στον θεσμό— χρησιμοποιείται σταθερά ως η διαδικασία εθνικής επιλογής.

Ωστόσο, υπάρχει μια περίεργη ιστορία που περιβάλλει τη χρονιά του 1989:

Υποτίθεται ότι η Αλβανία είχε επιλέξει τραγούδι (το «E duam lumturinë» με τον Pirro Cako), αλλά φημολογήθηκε πως δεν επέτρεψε τη συμμετοχή της η ιταλική τηλεόραση RAI.
Για την ιστορία, η ίδια η Ιταλία εκπροσωπήθηκε εκείνη τη χρονιά από την αλβανικής καταγωγής Anna Oxa (Anna Hozha).

Η αυθεντικότητα αυτής της πληροφορίας δεν έχει επιβεβαιωθεί, καθώς θεωρείται αδύνατον ο τηλεοπτικός σταθμός μιας χώρας να αποφασίζει για τη συμμετοχή άλλων κρατών, εκτός αν υπήρξαν παρασκηνιακές πιέσεις προς την EBU.

Σίγουρο είναι πάντως πως η Αλβανία έγινε μέλος της EBU το 1999. Παρότι ζήτησε να συμμετάσχει το 2002 και το 2003, η EBU απέρριψε τα αιτήματα λόγω του μεγάλου αριθμού των διαγωνιζόμενων χωρών.

Αρμενία: Οι δύο αποχές λόγω της διαμάχης με το Αζερμπαϊτζάν

Η Αρμενία εξέφρασε για πρώτη φορά ενδιαφέρον για συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision τον Ιούλιο του 2003, όταν ο ιδιωτικός σταθμός Armenia TV ισχυρίστηκε ότι θα έκανε ντεμπούτο το 2004 (ισχυρισμός που διαψεύστηκε γρήγορα από την EBU).

Η Δημόσια Τηλεόραση της Αρμενίας (AMPTV) έγινε πλήρες μέλος τον Ιούλιο του 2005, αποκτώντας το δικαίωμα εισόδου στον διαγωνισμό το 2006.

Οι πολιτικές εξελίξεις επηρέασαν άμεσα την παρουσία της χώρας:

Το 2012 απείχε από τον διαγωνισμό επικαλούμενη ανησυχίες ασφαλείας στην πόλη διεξαγωγής, το Μπακού, εξαιτίας της μακροχρόνιας διαμάχης με το Αζερμπαϊτζάν για την περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Το 2020 ξέσπασε ο 2ος πόλεμος στην ίδια περιοχή. Ως εκ τούτου, αν και η Αρμενία είχε αρχικά προγραμματίσει να συμμετάσχει το 2021, αποχώρησε τελικά πριν από την επιλογή τραγουδιού.

Αυστρία: Η «γκρινιάρα» της Eurovision

Η ιστορία της Αυστρίας στον θεσμό συνοδεύεται από αρκετές ενστάσεις, αποχές και μποϋκοτάζ:

1956: Η υποβολή της συμμετοχής της ήταν εκπρόθεσμη, χωρίς να διευκρινιστεί αν είχαν επιλεγεί τραγούδια.
1969 & 1970: Το 1969 απείχε λόγω της δικτατορίας του Φράνκο στην Ισπανία, ενώ το 1970 ακολούθησε το μποϋκοτάζ των Σκανδιναβικών χωρών και της Πορτογαλίας για το σκάνδαλο των τεσσάρων νικητών της προηγούμενης χρονιάς.
1973–1975: Απείχε αναζητώντας καλύτερες συνθήκες πλασαρίσματος, παρά την 5η θέση του 1972, εκφράζοντας δυσαρέσκεια για τα συστήματα ψηφοφορίας.
1998 & 2001: Δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής λόγω χαμηλών βαθμολογιών στα προηγούμενα πέντε έτη.
2006–2010: Το 2006 δήλωσε πως το μουσικό ταλέντο δεν αποτελούσε πλέον τον καθοριστικό παράγοντα επιτυχίας. Ακολούθησαν οι αποχές του 2008, 2009 και 2010 με ισχυρισμούς για μειωμένη απήχηση στο κοινό και πολιτικές συμμαχίες στη δομή των ημιτελικών.

Η επιστροφή της Αυστρίας πραγματοποιήθηκε τελικά το 2011, με αφορμή τη διεξαγωγή του διαγωνισμού στη γειτονική Γερμανία.

Πότε έκανε η Αλβανία το επίσημο ντεμπούτο της στην Eurovision;

Η Αλβανία έγινε μέλος της EBU το 1999 και έκανε το επίσημο ντεμπούτο της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2004, χρησιμοποιώντας το φεστιβάλ Festivali i Këngës ως μέθοδο εθνικής επιλογής.

Γιατί η Αρμενία απείχε από την Eurovision το 2012 και το 2021;

Η Αρμενία απείχε το 2012 λόγω ανησυχιών ασφαλείας στην πόλη διεξαγωγής (Μπακού), εξαιτίας της διαμάχης με το Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το 2021 αποχώρησε λόγω των συνεπειών του 2ου πολέμου στην ίδια περιοχή.

Γιατί η Αυστρία απείχε τόσες φορές από την Eurovision κατά το παρελθόν;

Η Αυστρία απείχε για διάφορους λόγους μέσα στις δεκαετίες: πολιτικά μποϋκοτάζ (όπως το 1969 λόγω της δικτατορίας στην Ισπανία), διαμαρτυρίες για τα συστήματα ψηφοφορίας, χαμηλές βαθμολογίες (1998, 2001), αλλά και ενστάσεις για τις πολιτικές συμμαχίες μεταξύ χωρών στους ημιτελικούς (2008–2010).

Δημήτριος Μαντζίλας

Author

Οργανωμένος φαν της Γιουροβίζιον από το 1994, παρακολουθεί τον διαγωνισμό ανελλιπώς από το 1977. Έχει γράψει πάνω από 1.500 άρθρα στην ιστοσελίδα του Infe Greece, τα περιοδικα «Γιουρορυθμός» και «Eurosong News», τόσο για θέματα επικαιρότητας, όσο και αφιερώματα (συχνά πρωτότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο), δημοσιοποιώντας άγνωστες ιστορίες, παραλειπόμενα και παρασκήνια από τον διαγωνισμό, μετά από ενδελεχή έρευνα σε βιβλία, περιοδικά και αρχεία. Το 2003 κυκλοφόρησε -εκτός εμπορίου- το βιβλίο του «48 Χρόνια Γιουροβίζιον: 1956-2003» (το πρώτο του είδους στην Ελλάδα), το 2006 υπήρξε σύμβουλος έκδοσης στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα, Eurovision. Οι ελληνικές συμμετοχές (1974-2006), το 2009 το περιοδικό «Πατρινόραμα» φιλοξένησε την ιστορία των ελληνικών τελικών και το 2012 το INFE Cyprus Blogspot την αντίστοιχη των κυπριακών. Το 2004 στον ημιτελικό υπήρξε μέλος της εθνικής επιτροπής. Έχει κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, συνεντεύξεις από καλλιτέχνες, αλλά και έχει παραχωρήσει ο ίδιος σε εγχώρια και ξένα Μ. Μ. Ε. Έχει παρακολουθήσει από κοντά 16 διαγωνισμούς (2000, 2003-2017), ως διαπιστευμένος διαφόρων Μ. Μ. Ε. καθώς και τα σώου “Congratulations” (2005), και“De grote Songfestival” (2019). Αγαπημένες ξένες συμμετοχές 1. Izhar Cohen - Olé, Olé (ISR 85) 2. Massimo Ranieri - L'Amore È Un Attimo (ITA 71) 3. Darja Svajger - Prisluhni mi (SLN 95) 4. Niamh Kavanagh - In your eyes (IRL 93) 5. Edyta Gorniak - To nie ja (POL 94) Αγαπημένη Ελληνική Συμμετοχή Antique - Die for you

Visit Website View All Posts