Τραγούδια από εθνικούς τελικούς σε (δεύτερη) καριέρα. I. Ελλάδα

Τραγούδια από εθνικούς τελικούς σε (δεύτερη) καριέρα. I. Ελλάδα

Επιλέξαμε μερικά τραγούδια, τα οποία ξεχώρισαν από εθνικούς τελικούς, σε σημείο να διασκευαστούν από άλλους καλλιτέχνες, να ακουστούν ιδιαίτερα ή να αποτελούν σημείο-αναφοράς μέχρι σήμερα. Σε τούτο το πρώτο μέρος του αφιερώματος ακολουθούν μόνο ελληνικά παραδείγματα.

1979. Το Να’χαν όλοι οι άνθρωποι μια αγάπη όπως εγώ, το πρώτο τραγούδι που ακούστηκε ποτέ σε ελληνικό τελικό, με τον Κώστα Χατζή, διασκευάστηκε όμορφα από τους αδελφούς Τζαβάρα. Το πιο γνωστό παράδειγμα, ωστόσο, είναι το Αθήνα, μάνα μου. Στον τελικό ερμηνεύτηκε ως ντουέτο από τη Μπέσσυ Αργυράκη και τον Τώνη Στεφανίδη, αλλά τελικά καρπώθηκε την επιτυχία του η πρώτη.

1980. Στον εμβληματικό εθνικό τελικό του 1980 ο Τώνης Στεφανίδης ήρθε τελευταίος με το Μην αργείς. Η Μαρινέλλα στη δική της διασκευή το απογείωσε. Ακόμα ένα παράδειγμα από την ίδια χρονιά αποτελεί το Έτσι απλά σ’ αγαπώ με τη Γλυκερία, το οποίο ηχογράφησε και έκανε χιτ η Ελπίδα, όπως και το Τίκι-Τακ, Τίκι-Τακ με τη Μίλλυ Καραλή, που έγινε επιτυχία με την Ρένα Πάντα. Το Πάρε ένα κοχύλι απ’ το Αιγαίο, σε σύνθεση Κώστα Χατζή, ερμήνευσε ο Δάκης, ωστόσο ο πρώτος το έχει περιλάβει σε όλες του τις εμφανίσεις, άλλοτε μόνος, άλλοτε με τον Δάκη, τον Αντώνη Ρέμο, τη Μαρινέλλα, την παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου. Διασκευή για κιθάρα έχει κάνει ο Σπύρος Εξάρας. Επιλέξαμε την εκδοχή του Πέτρου Τζαμτζή, με την οποία διαγωνίστηκε στο θρυλικό “Να η ευκαιρία!”.

1985. Στην κλειστή επιλογή διαγωνίζεται το Pension Sweet Home με τον Χρήστο Κωνσταντινίδη. Το άσμα επανήλθε το 2002 με τέσσερα νέα παιδιά (Φλώρα Θεοδώρου, Ερμιόνη Κομνηνού, Γιάννης και Τόλης Κόκκινος). Ακόμα ένα υποψήφιο τραγούδι, το Φοβάμαι, κυκλοφόρησε το 1994 με τη φωνή της Δούκισσας. Η πιο περίεργη περίπτωση είναι εκείνη του Καληνύχτα Παιδί. Στην επιλογή το είπε η Ελένη Δήμου, σε σύνθεση Ζακ Ιακωβίδη και στίχους Σέβης Τηλιακού. Με τους ίδιους στίχους, αλλά μουσική του Χρήστου Κωνσταντινίδη έμελλε να κερδίσει δύο χρόνια μετά στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, με ερμηνευτή τον Γιάννη Γαρδέλη, έχοντας στα φωνητικά τον νέο συνθέτη (προσέξτε στο βίντεο, την παρουσιάση κάνει η θρυλική Μακώ Γεωργιάδου).

1987. Την τελευταία στιγμή ακυρώνεται το Τραγούδι της Νύχτας με τη Μαρίνα και τον Χρήστο Γιαννόπουλο, επειδή ακούστηκε στο κρατικό ραδιόφωνο. Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί από τον δεύτερο το Νυχτερινό (είναι, άραγε, το ίδιο τραγούδι;).

1989. Από τον εθνικό τελικό τεράστια επιτυχία έκανε η Νανά του Μιχάλη Ρακιντζή, παρόλο που ήρθε 6ο και τελευταίο.

1990. Δεν προκρίθηκε στον τελικό το Του Αιγαίου τα μπλουζ του Κώστα Μπίγαλη, το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία. Εκτός τελικής εξάδας (ως πρώτο επιλαχόν) το Καλημέρα με τη Μαντώ (η ίδια έχει αρνηθεί ότι ισχύει αυτό, τότε όμως η πληροφορία αυτή είχε προκαλέσει ιδιαίτερη αίσθηση), σε σύνθεση Κώστα Χαριτοδιπλωμένου, το οποίο λίγο μετά έκανε θραυση με την Αλέξια και ακούστηκε στο σήμα του «Πρωινού Καφέ».

1991. Το Αγάπα τη Γη (2ο με τη Λία Βίσση) κυκλοφόρησε ως Παράδεισος πως με την ίδια ερμηνεύτρια.

1992. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες από το τραγούδι Μέγας Αλέξανδρος, με το οποίο η Ελένη Δήμου μπήκε στην εξάδα προέκυψε (με άλλους στίχους, φυσικά) το Τέρμα Ιπποκράτους. 3η στην ίδια επιλογή ήρθε η Εύη Καπάταη. Ενδεχομένως ήταν το Δως μου την καρδιά μου πίσω, με το οποίο διαγωνίστηκε τον ίδιο Σεπτέμβριο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

2002. Η δεύτερη, μετά από το 1980, χρονιά με μεγάλες επιτυχίες, όπως το Let me be the one με τον Κώστα Μπίγαλη και τη Μιρέλλα Φραγκοπούλου, ή το Love is a wonderful thing με την Πέγκυ Ζήνα. Θα σταθούμε στη συμμετοχή του Χρήστου Γιαννόπουλου Πρώτη Φθινοπωρινή Βροχή, την οποία διασκεύασε ο Νότης Σφακιανάκης ως σκέτο Φθινοπωρινή Βροχή.

2003. Μεγάλη επιτυχία σημειώνουν το Μια στιγμή με τον Γιάννη Βαρδή και το Camera με τη Σαμπρίνα.

Βεβαίως, ο κατάλογος δεν τελειώνει εδώ. Κατά καιρούς, ακούγονται κάποια από τα τραγούδια των εθνικών τελικών, τα περισσότερα, ωστόσο, λησμονούνται πολύ γρήγορα.

Μείνετε συντονισμένοι: στο δεύτερο μέρος θα δούμε τραγούδια ξένων χωρών από εθνικούς τελικούς που έκαναν καριέρα ή “δεύτερη καριέρα”.

7 σκέψεις για το “Τραγούδια από εθνικούς τελικούς σε (δεύτερη) καριέρα. I. Ελλάδα

  1. Τι καταπληκτικό άρθρο. Πρέπει να πω ότι έριξα γέλιο με την Εύη Καπαταη και το Δώσε μου την καρδιά μέσα (ίδιο σχέδιο φορέματος και ίδιες κινήσεις με την Κλεοπάτρα στο “Όλου του κόσμου η ελπίδα- μιλάμε για “ξεπατικωτουρα” ακριβείας), αλλά και με τον αγγλόφωνο chorus μετά τη φωνή του Notis στη Φθινοπωρινή βροχή (τρελή κιτσαρια μιλάμε)

  2. Επίσης τι κομματάρες είχε γράψει αυτός Αντώνης Στεφανιδης! Κρίμα που είναι εν πολλοίς άγνωστος. Ήδη ήπια ένα ποτηράκι ουίσκι ακούγοντας το Μην αργείς με τη Μαρινελλα (αντιπαρερχομαι το ότι ήρθε μολις 6ο στον τελικό του 80- τόσο χάλια να το είπε άραγε ο Στεφανιδης)

      1. Δεν θα διαφωνήσω. Btw, μακάρι κάποια στιγμή να βρεθεί υλικό από τον προκριματικό του 80- ο καλύτερος ισως ever από πλευράς τραγουδιών, αν και σκανδαλώδης. Και μακάρι καποια στιγμή να ξαναδούμε ελληνικό τελικό γενικά

        1. Κάποια στιγμή υπήρχε στο διαδίκτυο ένα απόσπασμα από την εμφάνιση της Βίσση, το οποίο είχε διασώσει κάποιος Έλληνα της Αυστραλίας. Έχω πληροφορίες ότι δύο συγκεκριμένοι φαν/συλλέκτες έχουν τον τελικό (αν όχι ολόκληρο, τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος του), αλλά όχι μόνο δεν τον δίνουν, δεν τον δείχνουν καν σε άνθρωπο. Πριν από λίγα χρόνια διέρρευσε ο τελικός του 1983 που επίσης θεωρείτο χαμένος κι αυτό έγινε γιατί κάποιος από τους υποψήφιους καλλιτέχνες τους τον ζήτησε. Ελπίζω να συμβεί το ίδιο και με αυτόν το 1980…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.