Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1958 ήταν η τρίτη έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Διοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα Nederlandse Televisie Stichting (NTS), ο διαγωνισμός, αρχικά γνωστός ως Grand Prix Eurovision de la Chanson Européenne 1958 (αγγλικά: Grand Prix του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 1958) πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 12 Μαρτίου 1958 στα AVRO Studios στο Hilversum, στις Κάτω Χώρες και με οικοδέσποινα την ολλανδή τηλεοπτική παρουσιάστρια Hannie Lips. Αυτό σηματοδότησε την πρώτη φορά που ο διαγωνισμός φιλοξενήθηκε στη χώρα του νικητή του προηγούμενου έτους, μια παράδοση που συνεχίζεται από τότε (με ορισμένες εξαιρέσεις).
Καθιερώθηκε –άτυπα– η νικήτρια χώρα να διοργανώνει το επόμενο φεστιβάλ, κάτι που όμως δεν συνέβη πάντοτε. Με μια πρωτοεμφανιζόμενη (τη Σουηδία) και μια αποχή (του Ηνωμένου Βασιλείου), ο αριθμός των χωρών διατηρήθηκε στις δέκα. Παρέμειναν οι ίδιοι κανονισμοί, αλλά και το ίδιο στυλ στο στήσιμο του σκηνικού: η ορχήστρα στα αριστερά, μια σκάλα στο κέντρο για τους καλλιτέχνες, ο πίνακας βαθμολογίας στα δεξιά. Το ντεκόρ περιελάμβανε 20.000 τουλίπες. Ο διαγωνισμός έγινε στα στούντιο της ολλανδικής κρατικής τηλεόρασης, στο Hilversum (όπως λέμε… «Αγία Παρασκευή»).
Το αρχικό πλάνο δείχνει τον πίνακα. Ακολουθεί σύντομη μουσική από την ορχήστρα και αμέσως αρχίζει το πρώτο τραγούδι. Ορισμένοι από τους διευθυντές ορχήστρας παραδίδουν τη μπαγκέτα τους στον επόμενο. Οι καλλιτέχνες μπαίνουν από μια μικρή σκάλα. Ώσπου να αλλάξει η χώρα, η ορχήστρα παίζει ένα πολύ μικρό μουσικό θέμα. Υπήρχαν δύο ορχηστρικά διαλείμματα, ένα μεταξύ του 5ου και του 6ου τραγουδιού (με ένα αραβούργημα), και ένα στο τέλος όλων των τραγουδιών. Κάθε τραγούδι είχε το δικό του σκηνικό, ενώ έβγαινε λεζάντα με τον τίτλο και τον καλλιτέχνη. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε όλα τα τραγούδια «χειροκροτεί» και η ορχήστρα, χτυπώντας τα δοξάρια.
 |
|
| Τελικός | 12 Μαρτίου 1958 |
| Τοποθεσία | AVRO Studios Hilversum, Ολλανδία |
| Παρουσίαση | Hannie Lips |
| Υπέυθ. Παραγωγής | Piet te Nuyl Jr. |
| Σκηνοθέτης | Gijs Stappershoef |
| Μουσική διεύθυνση | Dolf van der Linden |
| Διοργάνωση | Nederlandse Televisie Stichting (NTS) |
| Σύνολο | 10 |
| Πρωτοεμφανιζόμενες |  Σουηδία |
| Δεν εμφανίστηκαν |  Ην. Βασίλειο |
| Σύστημα | 10μελής επιτροπές από κάθε χώρα - κάθε μέλος έδινε ένα βαθμό στο αγαπημένο τους τραγούδι |
| Νικητήριο |  Γαλλία "Dors mon amour" |
ΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ
Το διαγωνιστικό μέρος ξεκίνησε με ένα από τα κλασικότερα τραγούδια του διαγωνισμού, το Volare, με τον Domenico Modugno. Η νικήτρια της περυσινής χρονιάς, Corrie Brokken, δεν τα κατάφερε καλά και ήρθε τελευταία, κάνοντάς την τη μόνη διαγωνιζόμενη που πήρε ποτέ την πρώτη και την τελευταία θέση. Ο 42χρονος τότε André Claveau για τη Γαλλία κινείτο στο κλίμα των crooner της εποχής, ιδίως του Maurice Chevalier. Η Σουηδία –στην πρώτη της συμμετοχή στον διαγωνισμό– αποφάσισε να επιστρατεύσει την Alice Babs, η οποία φορούσε παραδοσιακή στολή (και όχι τουαλέτα, όπως απαιτούνταν), κάνοντας έτσι τη διαφορά (βεβαίως, τα «λα, λα, λα» δεν έλειψαν). Χαρακτηριστική η δανική εμφάνιση με την Raquel Rastenni να «σκίζει σελίδες από το ημερολόγιό της» καθισμένη σε ένα σκαμνί επί σκηνής. Ο Βέλγος Fud Leclercq ερμήνευσε το διφορούμενο Ma petite chatte (όπου chatte είναι η γατούλα, αλλά και το γυναικείο γεννητικό όργανο), υπομειδιώντας και ο ίδιος με νόημα. Η Γερμανίδα Margot Hielscher με τα δισκάκια στο χέρι έκανε την πιο αλησμόνητη εμφάνιση, ενώ η τελευταία συμμετοχή ήταν ένα χαρούμενο και απλοϊκό τραγουδάκι, βουκολικών αποχρώσεων, από τη Lys Assia για την Ελβετία (το πρώτο δίγλωσσο όλων των εποχών).
Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ
Η παρουσιάστρια περιορίστηκε μόνο στο να δώσει την ψηφοφορία (ήταν “Telefoonmeisje” {Κορίτσι του τηλεφώνου / τηλεφωνήτρια}, κάτι που επαναλήφθηκε και το 1970, πάλι στην Ολλανδία), έτσι την πρωτοείδαμε μετά το πέρας όλων των συμμετοχών, όταν βγήκε, για να πει στα ολλανδικά, αγγλικά και γαλλικά ότι, λόγω τεχνικού προβλήματος (στις Σκανδιναβικές χώρες), το Volare έπρεπε να επαναληφθεί. Αξίζει να σημειωθεί πως ήταν το μόνο τραγούδι στην ιστορία του διαγωνισμού για το οποίο έγινε αυτό, μέχρι το περιστατικό με τον εισβολέα την ώρα της ισπανικής συμμετοχής του 2010. Ακολουθεί ένα διάλειμμα με κρουστά και την ορχήστρα. Η παρουσιάστρια ξαναβγαίνει, ενώ έχουν φέρει και τον –χειροκίνητο– πίνακα, ο οποίος περιλαμβάνει τα τραγούδια, τους βαθμούς και τους συνολικούς βαθμούς. Αρχίζει αμέσως, χωρίς εξηγήσεις (κάτι που κάνει μόνο ο σχολιαστής). Δίνουν αριθμό τραγουδιού, χώρα και βαθμούς. Υπάρχει τηλεφωνικός operator, στον οποίο ζητά κάθε φορά να τη συνδέσει με την τάδε ή τη δείνα χώρα.
Υπήρχαν δυσκολίες στη σύνδεση με τον Αυστριακό, εκείνος δεν την ακούει, βιάζεται να τα πει και τον διακόπτει. Ζητά επιβεβαίωση για τον άσσο στη Σουηδία, αλλά δεν της απαντά. Στο τέλος τής εκφωνεί ένα ξερό: «That’s all!». Βλέπουν τότε ένα λάθος με τη Σουηδία, η οποία έπρεπε να έχει 5 αντί για 4 βαθμούς, για να διαπιστώσουν τελικά ότι ήταν σωστό: «Oh, there was no mistake!». Η Γερμανή εκφωνήτρια επιβεβαιώνει τις ψήφους της, όταν η παρουσιάστρια επαναλαμβάνει: «Yes, that’s correct». Ο Δανός δίνει 9 στη Γαλλία, χωρίς αριθμό τραγουδιού, κάτι που την μπερδεύει. Εκφωνεί: «I see, thank you Copenhagen!» και γελά. Παθαίνει τεράστια έκπληξη με τον βαθμό αυτό (κάτι που έμελλε να πάθει και η Ολλανδή του 1970, με το αντίστοιχο 9άρι του Βελγίου προς την Ιρλανδία). Όταν ψηφίζει το Λουξεμβούργο τη Γαλλία, εκφωνεί: «Pardon, vous dites? Un point?» {Συγνώμη, τι είπατε; Ένας βαθμός;} και της απαντούν : «C’est ça» {Αυτό είναι}. Ζητά από τον Γάλλο (ο οποίος –σημειωτέον– ψηφίζει ανάποδα) να τα πει αργά. Εκείνος ψηφίζει την Αυστρία και του ζητά τον αριθμό τραγουδιού, γιατί μπερδεύεται και εκφωνεί το κορυφαίο: «J’entends très mal. Voulez-vous répéter encore une fois. Trois? Un, deux, trois?» {Ακούω πολύ άσχημα. Θέλετε να επαναλάβετε ακόμα μια φορά; Τρία; Ένα, δύο, τρία;}! Όταν τελειώνει, η παρουσιάστρια εκφωνεί μόνη της: «C’étaient les résultats du jury français» {Ήταν τα αποτελέσματα της γαλλικής επιτροπής}. Η κάμερα τής κάνει ωραία πλάγια πλάνα, με τον πίνακα από πίσω της. Όταν ολοκληρώνει η Ιταλία, κλείνει ξερά: «C’est ça».
Eurostars
Gallery
Αποτελέσματα
| Σ.Ε | Χώρα | Καλλιτέχνης | Τίτλος | Βαθμοί | Θέση |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 |  Ιταλία | Domenico Modugno | “Nel blu, dipinto di blu“ | 13 | 3 |
| 2 |  Ολλανδία | Corry Brokken | “Heel de wereld“ | 1 | 9 |
| 3 | Γαλλία | André Claveau | “Dors mon amour“ | 27 | 1 |
| 4 |  Λουξεμβούργο | Solange Berry | “Un grand amour“ | 1 | 9 |
| 5 | Σουηδία | Alice Babs | “Lilla stjärna“ | 10 | 4 |
| 6 |  Δανία | Raquel Rastenni | “Jeg rev et blad ud af min dagbog“ | 3 | 8 |
| 7 |  Βέλγιο | Fud Leclerc | “Ma petite chatte“ | 8 | 5 |
| 8 |  Γερμανία | Margot Hielscher | “Für zwei Groschen Musik“ | 5 | 7 |
| 9 |  Αυστρία | Liane Augustin | “Die ganze Welt braucht Liebe“ | 8 | 5 |
| 10 |  Ελβετία | Lys Assia | “Giorgio” | 24 | 2 |