9 Σεπτεμβρίου 2026

8 thoughts on “Κύπρος 2011: Ο Χρίστος Μυλόρδος στο “χρονικό ενός προαναγγελθέντος αποκλεισμού”

  1. Η αλήθεια είναι οτι η Κύπρος έκανε κατα καιρούς φρικτές επιλογές σε αυτό το διαγωνισμό (την περασμένη δεκαετία είδικά) αλλά καμία δεν ξεπερνά σε αθλιότητα το 2011.

  2. Από τις αγαπημένες μου Κυπριακές συμμετοχές όλων των εποχών.
    Σαφώς όμως επρόκειτο για έναν άπειρο καλλιτέχνη, που όμως ήταν αρκετά “διεκπεραιωτικός” επί σκηνής. Η σκηνική παρουσία δε, θα μπορούσε να ήταν πιο λιτή, αν και είμαι από αυτούς, τους λίγους, που δε με “χάλασε” τόσο πολύ το gimmick με τη σφύρα.
    Πολύ καλύτερη από άλλες που πέρασαν στον τελικό εκείνη τη χρονιά.

  3. Το 2011 ήταν η απόλυτη παρακμή αλλά ευτυχώς που τη ζήσαμε γιατί μετά από αυτό νομίζω το ΡΙΚ ξύπνησε κατά κάποιον τρόπο. Το πρόβλημα ήταν ότι εκείνη τη χρονιά το X-Factor στον ΑΝΤ1 έσκιζε και όλοι βλέπανε ότι συμμετείχαν πολλοί Κύπριοι παίχτες. Το ΡΙΚ βλακωδώς σκέφτηκε “γιατί να τρέχουν οι Κύπριοι στον αντίπαλο και να μην διοργανώσω κι εγώ ένα αντίστοιχο σόου και να τους μαζέψω στα μέρη μου; Να ανέβω και λίγο στην τηλεθέαση;” Το γεγονός ότι δεν είχαν ούτε στούντιο, ούτε Σάκη Ρουβά να το παρουσιάσει, ούτε καν την τεχνογνωσία για να στήσουν κάτι εφάμιλλο του X-factor δεν το σκέφτηκαν. Καμία αυτογνωσία. Νόμισαν ότι θα σπεύσουν τα ταλέντα να δηλώσουν συμμετοχή, έτσι στα τυφλά. Αμ, δε! Μαζεύτηκε μόνο η τσοκαρία της χώρας. Γι’ αυτό αποφάσισαν να τους τάξουν συμμετοχή στη Γιουβοβίζιον προκειμένου να τους δελεάσουν, μπας και σωθεί το πρόγραμμα. Το διαφήμισαν παντού, δεσμεύτηκαν νομικά, άντε μετά να αθετήσεις την υπόσχεση και να σε τρέχουν οι διαγωνιζόμενοι στα δικαστήρια.

    Το σόου έγινε, ήταν η αποθέωση της παρακμής, δεν πήγε ούτε ένας καλλιτέχνης της προκοπής να διαγωνιστεί. Ε, τι να έκαναν; Να έλεγαν “είστε όλοι άχρηστοι, ξεχάστε τη Γιουροβίζιον;” Οι γονείς του Μυλόρδου απειλούσαν με μηνύσεις αν δεν πήγαινε ο γιος τους τελικά στο Ντίσσελντορφ. Έσκασαν όλοι, και έπαιξαν με ό,τι διέθεταν, προσπαθώντας να μειώσουν την καταστροφή όσο μπορούσαν. Εξ ου και η γκροτέσκα παρουσίαση στο τέλος στη Γερμανία. “Ας κάνουμε ένα τσίρκο επί σκηνής μπας και μαζέψουμε ψίχουλα και οίκτο από όπου μπορούμε”.

    Τον καταχάρηκα τον πάτο. Μάλιστα λυπήθηκα που ήρθαμε προτελευταίοι, ήθελα να έρθουμε εντελώς τελευταίοι με μηδέν βαθμούς. Όσο μεγαλύτερο το ρεζιλίκι τόσο το καλύτερο. Και είχα και νεύρα με τον ίδιο τον Μυλόρδο ο οποίος δεν είχε επίγνωση των δυνατοτήτων του. Σώνει και καλά να πάει Γιουροβίζιον, αφού έβλεπε ότι όλοι ήταν εναντίον του. Ακόμα και το τραγούδι για να βρεθεί και να γραφτεί έφεραν τον κόσμο ανάποδα!

    Ο Μυλόρδος ήταν η Διονυσία Καρόκη της Κύπρου.

    1. Αχ…φίλε μου, η Διονυσια Καροκη κ φωνή είχε κ σε γενικές γραμμές μια χαρά τραγούδησε το Μια κρυφή ευαισθησία το 1998. Ο αποπατος της Ελλάδος εκείνη τη χρονιά οφειλόταν σε πολλους άλλους λόγους που ίσως δεν είναι επί της παρούσης να αναλύσω. Όσο για το Μυλορδο δεν είναι ούτε καλύτερος, ούτε χειρότερος από διαφορα “ταλεντακια” εκ Κύπρου που έχουμε δει κατά καιρούς στα “talent shows”, απο τα οποία απειροελαχιστοι έχουν καταφέρει να κάνουν μια αξιόλογη καριέρα. Το δε τραγούδι “Σαν άγγελος” μέτριο με πολύ φθηνα gimmicks επί σκηνής, και δεν ταίριαζε καθόλου στον Μυλορδο

      1. Αντιλαμβάνομαι σε τι αναφέρεσαι. Όταν τον συγκρίνω με τη Διονυσία Καρόκη είναι επειδή και οι δύο προήλθαν από ένα τάλεντ σόου αμφιβόλου ποιότητας και επειδή δεν είχαν ποτέ τον κόσμο με το μέρος τους. Πήγαν και οι δυο χάλια βαθμολογικά και δεν θεωρούνται συμμετοχές για τις οποίες είμαστε περήφανοι. Με αυτή την έννοια. Κατά τα άλλα ξέρω τις ιστορίες του Μπέρμινγχαμ, τις είδα και στο ντοκιμαντέρ του BBC.

    2. Το 2011 μου φάνηκε σαν επανάληψη του ’09 με την Μεταξά: άπειρος τραγουδιστής, που έπρεπε σώνει και καλά να τον στείλουν Eurovision και μάλιστα με τραγούδι που δεν του ταίριαζε καθόλου. Εγώ θα έλεγα ότι η Διονυσία Καρόκη της Κύπρου ήταν η Δέσποινα Ολυμπίου το 2013: καλή φωνή αλλά εντελώς αδιάφορο και ξεπερασμένο τραγούδι και επίσης, όπως η Ελλάδα μετά το ’98, η Κύπρος απουσίασε την επόμενη χρονιά για επιστρέψει δριμύτερη με πολύ ανώτερο επίπεδο συμμετοχών από το 2015 και μετά. Οπότε μάλλον το φιάσκο του ’13 ήταν που “ξύπνησε” το ΡΙΚ και όχι αυτό του ’11.

  4. Δεν το θεωρώ τόσο κακό ούτε μια από τις χειρότερες συμμετοχές που έχουμε δει τόσο από την Κύπρο όσο και από την Ελλάδα και γενικά και από άλλες χώρες. Σίγουρα άπειρος ο τραγουδιστής αλλά δεν ήταν τόσο κακός φωνητικά (έχουμε ακούσει χειρότερα από πιο έμπειρους καλλιτέχνες). Σκηνικά επίσης έχουμε δει και χειρότερα. Τέλος το τραγούδι εμένα μου αρέσει. Ίσως να μην ήταν κατάλληλο για τους ξένους

  5. Η πιο ακατανόητη συμμετοχή της Κύπρου. Κάκιστο κομμάτι, εντελώς άπειρος ερμηνευτής και με μηδέν σκηνικο εκτόπισμα – καμία φορά η εμπειρία δεν είναι το παν αν έχεις το ταλεντο και τη λάμψη, εδώ έλειπαν και τα δυο. Αναρωτιέμαι ειλικρινά αν τόσο πολύ ορισμένοι καλλιτέχνες δεν αντιλαμβάνονται ποσο πολύ μπορεί να σε καταπιεί αυτή η σκηνή και θέλουν σώνει και ντε να πάνε… άγνοια κινδύνου ή τρομερή αυτοπεποίθηση; Ειλικρινά δεν έχω την απάντηση. Δικαιωματικά προτελευταίο – πιθανώς να άξιζε την τελευταία θέση και ας αποτελέσει λίγο παράδειγμα και για αυτούς που κάνουν τις επιλογές αλλά και για αυτούς που θέλουν να πάνε. Δεν είναι κακό να καταλάβει κάποιος και να πει ότι είναι κάτι πολύ παραπάνω από τις δυνατότητες του…

    Εγώ δεν θα τον συνέκρινα με τη Διονυσια Καροκη (το κομμάτι ήταν συμπαθές και η ερμηνεία σωστή, πιθανώς η Ηρώ με το «Τίποτα» να είχε καλύτερη τύχη) αλλά με το βατερλό των ARGO.

Comments are closed.