Τα τελευταία χρόνια, η Eurovision μας θυμίζει κάτι περισσότερο από έναν απλό μουσικό διαγωνισμό. Μας θυμίζει συναίσθημα πάνω στη σκηνή, μας θυμίζει σκηνοθεσία στα καλύτερά της, μας θυμίζει… κινηματογράφο. Και η αλήθεια είναι πως μια καλή και εμπνευσμένη σκηνική παρουσία μπορεί να απογειώσει ένα τραγούδι τόσο στα μάτια των θεατών, όσο και στον βαθμολογικό πίνακα της τελικής βραδιάς. Κάποιες συμμετοχές δεν έχουν μείνει στο μυαλό μας μόνο για τη μελωδία και τον ήχο τους, αλλά και το cinematic αποτέλεσμα που μας πρόσφεραν.
Μέσα από εντυπωσιακά πλάνα, ατμοσφαιρικούς φωτισμούς και περίτεχνη σκηνοθεσία, αυτές είναι μερικές cinematic συμμετοχές που ξεχωρίσαμε όλα αυτά τα χρόνια.
Cinematic storytelling κάτω από τα φώτα της Eurovision
Μια cinematic παρουσία δεν θέλει και πολλά πολλά! Αυτό μας απέδειξε ο Duncan Laurence το 2019. Το ύφος και η ατμόσφαιρα του “Arcade” σε συνδυασμό με την “τηλεοπτική μοναξιά” του τραγουδιστή επί σκηνής, τα πλάνα και το background μας έδιναν την αίσθηση ενός ρομαντικού indie δράματος. Μια σκηνική παρουσία που καθήλωσε κυριολεκτικά του Ευρωπαίους, χαρίζοντάς τον την 1η θέση.
Άλλη μια νικήτρια άφησε το αποτύπωμά της τη χρονιά που συμμετείχε. Αναφερόμαστε στη Jamala και το τραγούδι της. Η cinematic σκηνική παρουσία του “1944” ήταν σε πολεμικό ύφος, όπως μας εξιστορούσαν και οι στίχοι του τραγουδιού. Η δραματική σκηνοθεσία και η “γέννηση” του σκοτεινού δέντρου στην κορύφωση του τραγουδιού, παρέπεμπαν σε ιστορικό δράμα μνήμης.
Μένουμε στη χώρα της Ουκρανίας και στη συμμετοχή της το 2024. H συμμετοχή της Alyona Alyona και Jerry Heil βάδιζε στα ίδια χνάρια της Jamala. Σκηνικά το “Teresa & Maria” μας χάρισε μια από τις δυνατότερες και πιο συγκινητικές κινηματογραφικές κορυφώσεις. Η άνοδος της Jerry Heil στην πλατφόρμα σε συνδυασμό με τα visuals, μας έδιναν την εντύπωση μια επικής πολεμικής αλληγορίας.
Συνεχίζουμε με ακόμη έναν νικητή του διαγωνισμού, τον Mans Zelmerlow. H σκηνική παρουσία του “Heroes” θεωρήθηκε μια από τις πιο ευρηματικές στην ιστορία της Eurovision, τουλάχιστον μέχρι εκείνη τη χρονιά. Η παρουσίαση περιλάμβανε την αλληλεπίδραση του τραγουδιστή με ένα projection παιδάκι. Η cinematic εμφάνιση παρέπεμπε σε ένα animated short film με Pixar/ Disney sequence.
Μια μινιμαλιστική και συνάμα cinematic εμφάνιση μας χάρισε ο Gjon’s Tears το 2021. Εκπροσωπώντας τα χρώματα της Ελβετίας ενθουσίασε το Ευρωπαϊκό κοινό τόσο με την ερμηνεία του, όσο και με τη σκηνική του παρουσία. Στο “Tout l’ univers” η χορογραφία θύμιζε μοντέρνο Ευρωπαϊκό κινηματογράφο, ενώ η κάμερα κινούνταν σαν σε arthouse φιλμ.
Η συμμετοχή της Αυστραλίας το 2016 συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο cinematic συμμετοχές στην ιστορία του διαγωνισμού. Στο “Sound of silence” βλέπουμε την αίσθηση της απομόνωσης της Dami Im, τα συνεχόμενα camerawork, και τα σκοτεινά μπλε/μωβ visuals που μας παραπέμπουν σε sci-fi δραματική ταινία.
Από τη λίστα μας δεν θα μπορούσε να λείπει η συμμετοχή της Conchita Wurst το 2014. Μπορεί σκηνικά να ήταν λιτό και απέριττο, αλλά το “Rise Like A Phoenix” θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν το intro soundtrack μια ταινίας του James Bond. Η δυναμική του κομματιού αλλά και ο ήχος του μας έδιναν μεγάλη δραματικότητα, η οποία θα ταίριαζε απόλυτα στη σειρά ταινιών του ήρωα.
Περνάμε στη βασίλισσα των cinematic συμμετοχών της Eurovision και δύο φορές νικήτρια Loreen. Η πρώτη της συμμετοχή το 2012 με το “Euphoria” άλλαξε άρδην τον τρόπο με τον οποίο σκηνοθετείται μια συμμετοχή στον διαγωνισμό. Με την δεύτερη συμμετοχή της το “Tattoo” μας έδειξε πως μια παρουσία σε μία σκηνή μπορεί να μας δώσει την αίσθηση ενός live music video. Το σύνολο της εμφάνισής της παρέπεμπαν σε παραγωγή τύπου Dune ή Blade Runner.
Μια χρονιά πριν, το 2022, η χώρα της Γαλλίας εκπροσωπήθηκε από τους Alvan & Ahez με το “Fulenn“. Η σκηνική παρουσία του τραγουδιού περιλάμβανε σκιές, φωτιές, τύμπανα, τα οποία έδιναν μεγάλο cinematic vibe στη συμμετοχή. H σκοτεινή fantasy folk αισθητική μας παρέπεμψε σε παγανιστική ταινία θρίλερ ή τρόμου.
Παραμένουμε στη Γαλλία και σε μια από τις πιο πετυχημένες συμμετοχές της χώρας. To 2021, η Barbara Pravi και το “Voila” έφεραν τον γαλλικό κινηματογράφο στη σκηνή της eurovision. Η παρουσία βασιζόταν στον θεατρικό φακό και στο συναίσθημα που μας θύμιζε παλιό παρισινό ασπρόμαυρο σινεμά. Έναν παλιό γαλλικό κινηματογράφο που όπως φάνηκε από την τελική βαθμολογία λάτρεψαν οι Ευρωπαίοι.
Μία από τις πιο cinematic συμμετοχές των τελευταίων χρόνων ήταν και αυτή της Νορβηγίας το 2024. Παρ’ όλη την πολύ καλή σκηνοθεσία, που θύμιζε Σκανδιναβική ταινία θρίλερ επί σκηνής, το συγκρότημα Gate με το “Ulveham” δεν έπεισαν τους Ευρωπαίους τηλεθεατές. Η ομίχλη, τα “άγρια” φωνητικά και το background μας έδιναν την εντύπωση μιας horror fantasy ταινία Ευρωπαϊκών προδιαγραφών.
Την ίδια χρονιά, μια άλλη χώρα μας έδειξε την πιο… horror πλευρά της. Αναφερόμαστε στην Ιρλανδία και στη συμμετοχή της Bambie Thug με το “Boomsday Blue“. Παρ’ όλο τις όποιες αντιδράσεις, η συμμετοχή πήγε εξαιρετικά καλά στην τελική βραδιά. Η σκηνική παρουσία παρέπεμπε σε gothic ταινία τρόμου και σκηνοθετικά έμοιαζε να ήταν βγαλμένη από φιλμ του Tim Burton ή του Guillermo Del Toro. Οι fans μιλάνε ακόμη για μια από τις εντυπωσιακές παρουσίες στην ιστορία του θεσμού.
Μια πιο experimental cinematic συμμετοχή μας χάρισε η χώρα της Σερβίας στη σκηνή του Τορίνο το 2022. Το “ψυχρό” framing, η παράξενη συμμετρία και η τελετουργική ατμόσφαιρα άρεσαν στον τηλεοπτικό κοινό που της χάρισε την 5η θέση. Το θεατρικό πάνω στη σκηνή θα λέγαμε ότι είναι βγαλμένο από τις ταινίες του δικού μας Γιώργου Λάνθιμου.
Μια χολυγουντιανή σκηνική παρουσία μας πρόσφερε ο Sergey Lazarev στη δεύτερη συμμετοχή του στη σκηνή του διαγωνισμού. Πολλές αντανακλάσεις, καθρέφτες, οπτικά εφέ έδιναν την αίσθηση ενός sci-fi ψυχολογικού θρίλερ επί σκηνής. H σκηνική παρουσία του “Scream” σου έδινε την εντύπωση ενός κινηματογραφικού illusion act.
Την ίδια χρονιά, η cinematic συμμετοχή της Αυστραλίας έκανε μια πολύ καλή εντύπωση με την ευρηματικότητά της. Η Kate Miller- Heidke ανέβηκε στη σκηνή με το “Zero Gravity” σε μια εμφάνιση που δεν ξαναείδαμε στη σκηνή του διαγωνισμού. Οι αιωρούμενοι στύλοι και οι κινήσεις στον αέρα έμοιαζαν με σκηνή fantasy musical ταινίας ή Cirque du Soleil φιλμ.
Αφήσαμε για το τέλος μια ακόμη συμμετοχή που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, τόσο στη μνήμη των fans όσο και των θεατών που αγαπούν τον διαγωνισμό γενικότερα. Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού το 2020, οι Go_A επιλέχθηκαν να εκπροσωπήσουν εκ νέου την Ουκρανία. Η χρήση της κάμερας στη σκηνική παρουσία του “Shum” και ο ρυθμικός τελετουργικός χαρακτήρας έκαναν το act να μοιάζει με dystopian folk ταινία.
Ποιες άλλες συμμετοχές θα συγκαταλέγατε στη λίστα μας;
Σχετικά Άρθρα:
Eurovision movie: Ο λόγος που ο Duncan Laurence αρνήθηκε να συμμετέχει στην ταινία
Ισπανία 2017: Ακούστε ολόκληρη τη συμμετοχή της Paula Rojo στον τελικό του Objetivo Eurovision – Lo que nunca fue
Eurovision 2018: Σε 8 λεπτά έγινε sold out εισιτηρίων!
Netflix: Ανακοίνωσε ταινία με τον τίτλο “Eurovision” και πρωταγωνιστή/σεναριογράφο τον Will Ferrell