Το 1980 γνώρισε το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών σε ελληνικούς τελικούς (αν εξαιρέσει κανείς το 2002), με την εξόφθαλμα στημένη επιλογή της “Αννούλας της Ευρώπης”. Ένα κιτς φολκλόρ, με ρυθμό που σταματούσε και ξεκινούσε ξανά, ακούρευτους χορωδούς με μαλλί αφάνα τους οποίους “έπιασε η κάμερα” την ώρα που έπαιρναν τις θέσεις τους και την Άννα Βίσση να μετρά τα βήματά της και να μην υποστηρίζει το τραγούδι, έφεραν το μέτριο αποτέλεσμα. Απορία ως προς τους στίχους του “Ώτοστοπ”: τι το ήθελε το… Πεκίνο το… Βλαδιβοστόκ και το Κάιρο; Δεν μπορούσε να “γλύψει” άλλες χώρες για κανένα βαθμουλάκι; Αφήστε τη διχογνωμία για το κατά πόσον λέει “Λυών” ή “Ρώμη” (εμείς πιστεύουμε το δεύτερο). Ίσως αν πήγαινε 2-3 χρόνια αργότερα να είχε καλύτερη τύχη. 13/19.
Το 1981 το φεστιβαλικό “Φεγγάρι Καλοκαιρινό” με τον Γιάννη Δημητρά κάνει μια αξιοπρεπή εμφάνιση, η οποία μάλιστα βραβεύεται από τους δημοσιογράφους. Λίγο το λάθος της πιανίστα Σοφίας Χούνδρα στην αρχή του τραγουδιού (πατά άλλες νότες), λίγο το ξεπερασμένο ύφος της συγκεκριμένης μπαλάντας, λίγο το “2 σε 1” του Γιάννη Δημητρά (έκανε ταυτόχρονα και τη βασική φωνή και τα φωνητικά) και το φεγγάρι “χλώμιασε”, όπως έγραψαν τότε οι εφημερίδες. 8/20.
H πολιτιστική λαίλαπα του ΠΑΣΟΚ χτύπησε και τη Γιουροβίζιον, ψάχνοντας αφορμές για μη συμμετοχή (1982, 1984, 1986, 1999, 2000 με διαφορετική δικαιολογία κάθε φορά) ή για συμμετοχή με ό, τι πιο έντεχνο και κουλτουριάρικο υπήρχε, με τραγούδια που δεν ενδιέφεραν ούτε καν την εγχώρια αγορά. Δεν ξέρουμε πως θα πήγαιναν ούτε οι “45 κοπελιές” με τον Θέμη Αδαμαντίδη το 1982, ούτε το “Wagon Lit” με την Πωλίνα το 1986. Αν κρίνουμε από το επίπεδο των υπόλοιπων τραγουδιών, νομίζουμε ότι θα είχαν σταθεί καλά, ειδικά το δεύτερο. Βέβαια, κι αυτό ισχύει για όλες τις συμμετοχές της εποχής, όταν η ίδια η Ελλάδα δεν υποστηρίζει τις συμμετοχές της, όταν αυτές δεν έχουν απήχηση κι όταν η ΕΡΤ τις αντιμετωπίζει ως αγγαρεία και αναγκαίο κακό, γιατί οι ξένοι να τις υποστηρίξουν;
Το 1983, λοιπόν, η Κρίστη (Στασινοπούλου), νόμιζες ότι ξεπήδησε από το φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή, με ταγάρι, αμπέχωνο και σφυροδρέπανο και βρέθηκε στη Γιουροβίζιον με το βαρυφορτωμένο ενορχηστρωτικά “Μου λες”. Πολύ γλυκερό το τραγούδι, πολύ γλυκερή και η Κρίστη, σε μια χρονιά όπου η νικήτρια Corinne Hermes κέρδισε ίσως με τη δυναμικότερη μπαλάντα στην ιστορία της Γιουροβίζιον. Δεν έπεισε. 14/20.
Το 1985, στο αποκορύφωμα του σοσιαλιστικού στίχου, ο Τάκης Μπινιάρης με μαλλί Farah Fawcett έτρεμε επί σκηνής από το τρακ, τα δε φωνητικά -τέσσερεις πανέμορφες κυρίες, στις οποίες η κάμερα έκανε μόνο 2-3 μακρινά πλάνα, “τα έχασαν” και δεν τον στήριξαν όσο έπρεπε. Ωραία μπαλάντα, υψηλής αισθητικής βίντεο-κλιπ, πανέμορφος και άψογος φωνητικά ο Τάκης, αλλά, επίσης δεν έπεισε, σε μια χρονιά με πολλά μεγάλα ονόματα και 13 γιούροσταρ που επέστρεψαν. 16/19.
Το 1987 η Ελλάδα νόμιζε ότι ανακάλυψε το “αυγό του Κολόμβου” (όποιος δεν έχει δει τη Νόρα Βαλσάμη εκστασιασμένη να ανακοινώνει το αποτέλεσμα, δεν έχει δει τίποτα!): μια φρέσκια συμμετοχή, τόσο μακριά από τις δήθεν ποιοτικές, ωστόσο χιλιοακουσμένη στο εξωτερικό και ψιλοαντιγραφή των Wham! Οι Bang! λοιπόν (Θάνος Καλλίρης και Βασίλης Δερτιλής), με στυλ δεκαετίας του ’50 και στίχους διανθισμένους με ξένες λέξεις (κλασικό πια το κόλπο) κατάφεραν ένα ευπρόσδεκτό πλασάρισμα την δεκάδα, δεν στάθηκαν όμως ικανοί να κάνουν το πραγματικό μπαμ. Πως; Σας ενόχλησε το “κυκλοφοράς τις νύχτες”; Μην ανησυχείτε, οι ξένοι δεν το κατάλαβαν! 10/22
Το 1988, σε μια κρίση ταυτότητας, η ελληνική επιτροπή αποφάσισε να στείλει το χειρότερο από τα τραγούδια της επιλογής. Το παρασκήνιο είναι γνωστό. Τι να σου κάνει και η καημένη η Amanda Grant ντυμένη κλόουν; Αμήχανα και ταυτόχρονα μηχανικά χορευτικά, κάπως άσχημοι οι χορωδοί κι ένα ενοχλητικό “χα, χα, χα, χα” (θα μπορούσε στο σημείο αυτό να ακούγεται ένα τύμπανο) να τρυπά τα αυτιά των Ευρωπαίων. Η Αφροδίτη Φρυδά, λοιπόν, καταποντίστηκε, παρά τους ευαίσθητους στίχους, ήταν και κακοντυμένη, δεν την έσωζε τίποτα. 17/21
Η συμμετοχή του 1989 έχει ψηφιστεί από τους φαν ως η καλύτερη ελληνική συμμετοχή πριν από το 2000. Ήταν η κομψή Μαριάνα Ευστρατίου και “Το δικό σου αστέρι”, με ωραία ενορχήστρωση (το πιτσικάτο των εγχόρδων στην αρχή έχει γράψει ιστορία), υπέροχους στίχους, μήνυμα και μουσική. Τι έφταιξε; Νομίζουμε το τρακ της ερμηνεύτριας και το φλάουτο του Φίλιππου Τσεμπερούλη που ακούγεται πιο δυνατά από ό, τι θα έπρεπε. 9/22
Ακολουθούν, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, τα “πέτρινα χρόνια” της Γιουροβίζιον για την Ελλάδα, με χαμηλές τηλεθεάσεις και αδιάφορες έως κακές συμμετοχές, ώσπου οι Antique ανέτρεψαν το 2001 το σκηνικό και έφεραν νέα δεδομένα. Γι’ αυτά όμως θα μιλήσουμε στο επόμενο άρθρο.
About the Author
1980: Δεν θα πω πολλά εδώ, παρά μόνο 1: Σκάνδαλο μεγατόνων να πάει αυτή η γλυκια χαζομαρίτσα της ευνοούμενης Αννούλας από το UFO του Τουρνά. Εάν πήγαινε το UFO παίζει να χτυπούσε και 5αδα. Πολύ εύστοχη η παρατήρηση για τους Επίκουρους με το μαλλί αφάνα που έψαχναν τα βήματα σε ένα τραγούδι που το γεγονός ότι σταματούσε και ξεκινούσε δεν βοηθούσε καθόλου τους ερμηνευτές (ούτε και την Αννούλα βέβαια).
1981: Αν και το Φεγγάρι καλοκαιρινό ήταν μια μάλλον παλιομοδίτικη (αν και σωστά δομημένη ως σύνθεση) μπαλάντα ακόμα και για τα δεδομένα του 1981, ο Γιάννης Δημητράς το ερμήνευσε με άκρως χαρισματικό τρόπο και το έφερε στη 10αδα. Θα διαφωνήσω μαζί σου για τη Σοφία Χόνδρα. Θεωρώ πως με το look μικρής αθώς πριγκίπισσας που είχε μάλλον έδινε εξτρα credits στο κομμάτι και γενικά το όλο αποτέλεσμα επί σκηνής μου βγάζει ακόμα και τώρα κάτι πολύ ρομαντικό. Και όλα αυτά μάλιστα σε μια χρονιά με πολύ υψηλό επίπεδο συμμετοχών
1983: Εάν το Φεγγάρι καλοκαιρινό ήταν εν τέλει μια σωστά δομημένη σύνθεση, το ακριβώς αντίθετο μου βγάζει το Μου λες. Σύνθεση που πιστεύω πως φτιάχτηκε στο πόδι και στίχοι ερασιτεχνικοί ερμηνευμένο από την άπειρη Κρίστη, και ένα αποτέλεσμα όπως πολύ σωστά είπες γλυκερό και καθόλου memorable για κάποιον που άκουγε τα κομμάτια εκείνο το βράδυ πρώτη φορά, Και η 14η θέση με το σκανδαλώδες 12αρι της Ισπανίας λόγω ομοίου “σοσιαλιστικού βίου” πολύ ήταν (πάντως το ταγάρι και το αμπέχονο ήταν μάλλον διεθνώς σε φόρμα εκείνα τα χρόνια αν κρίνω και από την εμφάνιση της νικήτριας Nicole το 1982).
1985: Εδώ θεωρώ ότι αδικηθήκαμε!!! Οσο τρακ κι αν είχε ο Τάκης Μπινιάρης, όσο περίεργα βραχνή και να ακουγόταν η φωνή του, το Μοιάζουμε ήταν μια πολύ όμορφη μπαλάντα και σίγουρα άξιζε κάτι παραπάνω από τη 16η θέση. Και θεωρώ ότι εκείνη τη χρονιά πολλά όμορφα τραγούδια ειδικά από τη νότια Ευρώπη (π.χ. Ισπανία, Πορτογαλία, Ελλάδα) θάφτηκαν αδικαιολόγητα.
1987: Ακρως χιλιοακουσμένο ροκ-εν-ρολ κομμάτι για τους Ευρωπαίους που ίσως εν τέλει και να είχαν “μπουχτίσει” με όλα αυτού του τύπου τα κομμάτι που είχαν μάλιστα πάρει ακόμα και πρωτιές (π.χ Νορβηγία 1985) και γενικά καλές θέσεις (π.χ Σουηδία 85, Δανία 86, Γιουγκοσλαβία 83, ουκ ολίγα γενικά τα παραδείγματα). Ευτυχώς να λες που έμοιαζαν με τους Wham και ήταν γενικά όμορφοι και καταφέραμε οριακά να μπούμε 10αδα
1988: Εάν το παρουσιάζαμε ως αυθεντικό joke entry και με ένα στήσιμο ένοχης απόλαυσης μπορεί και να πηγαίναμε καλά!!! Αλλά αυτά για την ΕΡΤ της σοβαροφάνειας του 80 ήταν ψιλά γράμματα. Τραγικό στήσιμο σε ένα ούτως ή άλλως κακό τραγούδι
1989: Και το Δικό σου Αστέρι το λες σωστά δομημένη μπαλάντα. Η ατυχία του τραγουδιού αυτού ήταν ότι έπεσε σε μια χρονιά με πολλές δυνατές μπαλάντες, οπότε κάπου δικαιολογημένα “χάθηκε”. Κρίμα για τη Μαριάννα που είχε τόσο όμορφη παρουσία. Το ακόμα χειρότερο ήταν ότι οι τόσες μπαλάντες οδήγησαν εκείνη τη χρονιά στα μέτρια ρυθμικά τραγουδάκια της Γιουγκοσλαβίας και της Δανίας να πάνε πολύ ψηλά.