Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies για την αποθήκευση ή/και την πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευών. Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση είναι απολύτως απαραίτητη για τον νόμιμο σκοπό της δυνατότητας χρήσης συγκεκριμένης υπηρεσίας που ζητείται ρητά από τον συνδρομητή ή τον χρήστη ή με αποκλειστικό σκοπό τη μετάδοση επικοινωνίας μέσω δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση είναι απαραίτητη για τον νόμιμο σκοπό της αποθήκευσης προτιμήσεων που δεν ζητούνται από τον συνδρομητή ή τον χρήστη.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για στατιστικούς σκοπούς.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για ανώνυμους στατιστικούς σκοπούς. Χωρίς κλήτευση, η εθελοντική συμμόρφωση εκ μέρους του Παρόχου Υπηρεσιών Διαδικτύου ή πρόσθετες καταγραφές από τρίτο μέρος, οι πληροφορίες που αποθηκεύονται ή ανακτώνται για το σκοπό αυτό από μόνες τους δεν μπορούν συνήθως να χρησιμοποιηθούν για την αναγνώρισή σας.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση απαιτείται για τη δημιουργία προφίλ χρηστών, για την αποστολή διαφημίσεων ή για την καταγραφή του χρήστη σε έναν ιστότοπο ή σε διάφορους ιστότοπους για παρόμοιους σκοπούς εμπορικής προώθησης.
Χλιαρά τα πράγματα.
Προσωπικά ως κορυφαίες 7ες θέσεις θεωρώ το goodbye to yesterday και το lovewave. Σαν 3ο ψήφισα το δικό μας watch my dance(αν και το ραπ κομμάτι ακόμα μου κλώτσαει).
Αλλα δύο που μου άρεσαν ήταν το ιταλικό l’essenziale και το apricot Stone.
Τα υπόλοιπα από συμπαθητικά αλλά υπερτιμημένα(βλ. Proud) ως σαχλαμάρες (βλ. Love me back/ dance you off)
Ψήφισα Εσθονία, Αρμενία (2016) και Ιταλία (που το προτίμησα οριακά από το δικό μας).
Τα υπόλοιπα μέτρια ως αδιάφορα.
Της Τουρκίας θυμάμαι ότι μου είχε αρέσει αρκετά τότε, μετά από 8 χρόνια όμως μ’ αφήνει αδιάφορο.
Η Αρμενία το 2010 θεωρώ ότι είχε μια χαοτική σκηνική παρουσία, ενώ δε θεωρώ και την Eva Rivas χαρισματική ερμηνεύτρια.
Χειρότερο όλων, κατά τη γνώμη μου το Yodel It.