Από το 2004 με την εισαγωγή των ημιτελικών στον Διαγωνισμό της Eurovision, δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε μείνει έκπληκτοι με τα αποτελέσματα. Αν όχι πάντα, τις περισσότερες φορές θα υπάρχει ένα φαβορί το οποίο θα χάσει την πρόκριση για τον Μεγάλο Τελικό ή παρά την πρόκρισή του δεν θα φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα στον Τελικό. Συμμετοχές από τις οποίες είχαμε πολλές προσδοκίες, ελπίζαμε για ένα καλό αποτέλεσμα και κατέληξαν στον πάτο του βαθμολογικού πίνακα. Αρκετές φορές βλέπουμε και ξαναβλέπουμε μία συμμετοχή κι αναρωτιόμαστε αν ήταν η σκηνική παρουσία που την οδήγησε στα τάρταρα ή πολύ απλά η δυναμική του τραγουδιού δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο νομίζαμε.
Θα ξεκινήσουμε μία μικρή αναδρομή για κάποιες από τις χρονιές και κάποιες συμμετοχές όπου τα αποτελέσματα μας εξέπληξαν δυσάρεστα.
Από την αλληλεπίδρασή σας με το προηγούμενο άρθρο μας, είδαμε ότι σας κέντρισε το ενδιαφέρον κι αποφασίσαμε να σας παρουσιάσουμε περισσότερα φαβορί που κατέληξαν χαμηλά για τις χρονιές από το 2004 μέχρι το 2012.
Bέλγιο (2004) – Xandee – 1 Life
Το Βέλγιο το 2004 έπαιζε στις υψηλές θέσεις κι αρκετοί πίστευαν ότι τουλάχιστον θα επαναληφθεί το εξαιρετικό περσινό σκορ της χώρας. Ο δυναμικός του ρυθμός με τα έθνικ στοιχεία συνηγορούσε στο ότι η Xandee με το 1 Life θα έκανε την διαφορά. Τι κι αν χόρεψε, τι κι αν χέρια και πόδια πήγαιναν δεξιά κι αριστερά, τι κι αν η μέση της καλλιτέχνιδας έσπαγε στον ρυθμό του 1 Life, το κοινό της γύρισε την πλάτη πανηγυρικά. Η σκηνική παρουσία δεν ενθουσίασε καθώς ήταν σαν να βλέπεις μία γυναίκα που στο σπίτι της αρχίζει να χορεύει με οποιονδήποτε τρόπο το αγαπημένο της τραγούδι. Τελικό αποτέλεσμα 22η θέση και σε ισοψηφία με την Ιρλανδία.
Ισλανδία (2005) – Selma – If I Had Your Love
Η Selma επιστρέφει μετά την δεύτερη θέση που έλαβε το 1999, με το συμπαθητικό If I Had Your Love. To αποτέλεσμα μέτριο, το ρούχο καθόλου κολακευτικό κι η συμμετοχή καταλήγει στην 16η θέση του ημιτελικού.
Ολλανδία (2005) – Glennis Grace – My Impossible Dream
Στα ίδια χνάρια βάδισε κι η Ολλανδία. Εξαιρετικές φωνητικές δυνατότητες από την Glennis που κατεβαίνει στον διαγωνισμό με μία μπαλάντα αμερικανικού τύπου (ως γνωστόν όμως “οι αμερικανιές” δεν περνούν πάντα στην Ευρώπη) και που κάλλιστα θα μπορούσε να είχε τραγουδηθεί κι από την αείμνηστη Whitney Houston. Το κοινό όμως δεν “τσιμπάει” και κατατάσσει το My Impossible Dream στην 14η θέση του ημιτελικού.
Κύπρος (2007) – Ευρυδίκη – Comme Ci Comme Ca
Η Ευρυδίκη επιστρέφει στον διαγωνισμό με ένα γαλλικό τραγούδι και στο πλευρό της τον Δημήτρη Κοργιαλά. Σύμφωνα με τις προβλέψεις η συμμετοχή της Κύπρου θα τερμάτιζε άνετα μέσα στην δεκάδα. Ωστόσο καταλήγει στην 15η θέση του ημιτελικού (του μεγαλύτερου ημιτελικού στην ιστορία του θεσμού). Σκηνικά το τραγούδι δεν πείθει σε μεγάλο βαθμό κι ο φωτισμός αρκετά σκοτεινός (Για να λέμε την αλήθεια αν ίσχυαν και τότε οι δύο ημιτελικοί, το τραγούδι μάλλον θα είχε εξασφαλίσει μία θέση στον τελικό).
Ισλανδία (2010) – Hera Bjork – Je Ne Sais Quoi
Η Ισλανδία φαίνεται ότι για ακόμα μία χρονιά θα καταφέρει να είναι στην δεκάδα του τελικού. Το τραγούδι λατρεύεται από πολλούς φαν και το κοινό στο στάδιο ζητοκραυγάζει Ιceland όταν έχει απομείνει μόνο μία θέση για την πρόκριση από τον πρώτο ημιτελικό. Τελικά το Je Ne Sais Quoi προκρίνεται αλλά στον τελικό καταλήγει μόλις 19ο. Η ενδυματολογική επιλογή δεν κολάκευε καθόλου την Hera και το τελικό αποτέλεσμα δεν δικαίωσε την συμμετοχή της Ισλανδίας.
Ουγγαρία (2011) – Kati Wolf – What About My Dreams
Από τις ελάχιστες φορές που στις προβλέψεις η Ουγγαρία φιγουράρει στην δεκάδα έως το 2011. Το What About Dreams γίνεται αγαπημένο πολλών φαν στην κατά τα άλλα μέτρια χρονιά. Έως την στιγμή που η συμμετοχή ανεβαίνει στην σκηνή και καταστρέφει ό,τι είχες φανταστεί. Η Kati με μαλλί έτοιμο για γάμο και φόρεμα ραμμένο για δεξίωση προσπαθεί να πείσει την Ευρώπη ότι η εμφάνισή της έχει δυναμική αλλά το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει πολύ αμήχανο. Το τραγούδι στο live καταστρέφεται, χωρίς καμία δυναμική και τελικά κατατάσσεται 22ο. Να μην εξαιρέσουμε και τις πολλές φωνητικές αστάθειες της Kati, ειδικά όταν το τραγούδι ανέβαζε ρυθμό.
Γαλλία (2011) – Αmaury Vassili – Sognu
Η Γαλλία το 2011 φιγουράρει ακόμα και στις πρώτες θέσεις με πολλούς φαν να πιστεύουν ότι ίσως διεκδικήσει την νίκη μετά από πολλά χρόνια. Οι φωνητικές αστάθειες του τενόρου Amaury (αρκετά αγχωμένος), δεν του επιτρέπουν να γεμίσει την σκηνή με το εκτόπισμα του. (Έκπληξη κι οι 12 βαθμοί που έλαβε από την Ελλάδα).
Νορβηγία (2012) – Tooji – Stay
Αν και το 2012 η Νορβηγία δεν διεκδικούσε το βραβείο (ποιος να το έπαιρνε άλλωστε από τον τυφώνα Loreen), φαινόταν όμως ότι θα πλασαριστεί μέσα στην δεκάδα. Ο Tooji με το δυναμικό έθνικ ποπ Stay καταλήγει στην τελευταία θέση κι έχοντας περάσει παρά τρίχα από τον ημιτελικό. (Να ναι οι κατάρες του Eric Saade που δήλωνε ότι είναι σαν αντιγραφή της συμμετοχής του;).
Κύπρος (2012) – Ήβη Αδάμου – La La Love
Η Κύπρος μετά από χρόνια κατεβαίνει στον διαγωνισμό με αξιώσεις. Η γλυκύτατη Ήβη με το La La Love κλέβει τις εντυπώσεις και το τραγούδι γίνεται επιτυχία ραδιοφωνικά ενώ στα στοιχήματα βρίσκεται ακόμα και στην πεντάδα. Ωστόσο το τελικό φωνητικό αποτέλεσμα κι η μεγάλη διαφορά από την studio εκδοχή δεν φέρνουν μία πολύ καλή θέση για την χώρα και τερματίζει στην 16η θέση. (Mία όχι και τόσο χαμηλή θέση αλλά μακριά από το προσδοκωμένο αποτέλεσμα). Έκτοτε βέβαια η Ήβη απέκτησε τους δικούς της φαν, έχει καταφέρει να εδραιωθεί στα μουσικά δρώμενα σε Ελλάδα και Κύπρο ενώ αρκετοί θα ήθελαν μία επιστροφή της στην Eurovision. Λέτε άμεσα;
Μείνετε συντονισμένοι για το τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματός μας!
About the Author
Bέλγιο (2004) – Xandee – 1 Life:
Το τραγούδι μπορεί να ήταν… δυναμικό (ότι μπορεί να σημαίνει αυτό), αλλά ήταν μετριότατο μουσικά και η παρουσίαση επί σκηνής έβγαζε κάτι το φτηνιάρικο.
Ισλανδία (2005) – Selma – If I Had Your Love:
Ειλικρινά ούτε που θυμάμαι τη μελωδία του. Γενικά το 2005 ήταν μια χρονιά με πολλές προβληματικές παρουσιάσεις πάνω στη σκηνή.
Ολλανδία (2005) – Glennis Grace – My Impossible Dream:
Καλή φωνητικά. Αλλά ως εκεί. Πολύ πομπώδες τραγούδι για τα γούστα μου.
Κύπρος (2007) – Ευρυδίκη – Comme Ci Comme Ca:
Εγώ μια χαρά το βρήκα. Και σκηνικά και τον φωτισμό, και όλα (κάπου είχα διαβάσει ότι οι στίχοι στα Γαλλικά ήταν πολύ… “basic”).
Ισλανδία (2010) – Hera Bjork – Je Ne Sais Quoi:
Θα μπορούσε να πει κανείς διάφορα… Εμένα μου άρεσε 😛
Ουγγαρία (2011) – Kati Wolf – What About My Dreams:
Θα συμφωνήσω ότι είναι μια περίπτωση κακής διαχείρισης επί σκηνής, ενός κομματιού με προοπτικές. Μουσικά βέβαια δε με ενθουσίασε εξ αρχής.
Γαλλία (2011) – Αmaury Vassili – Sognu:
Θυμάμαι την Κοζάκου που είχε επισημάνει τα τεχνικά προβλήματα με το ακουστικό του κατά τη διάρκεια του live.
Νορβηγία (2012) – Tooji – Stay:
Πολύ φτηνιάρικο ποπάκι. Κακέκτυπο της επίσης ανεκδιήγητα υπερτιμημένης συμμετοχής της Σουηδίας την προηγούμενη χρονιά. Το γεγονός δε ότι “πέταξε” εκτός τελικού την εκπληκτική Μαρίνοβα μου προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη απέχθεια 😛
Κύπρος (2012) – Ήβη Αδάμου – La La Love:
Η Αδάμου ήταν όντως αδύναμη φωνητικά. Το staging και η χορογραφία όμως μου είχαν αρέσει.
Συμφωνούμε στα περισσότερα. Χαίρομαι
Να αναλυσω κι εγώ τα όσα αναφέρονται:
-Βέλγιο 2004: Δεν ήταν για νίκη αλλά όντως βάσει στυλ θα μπορουσε να είχε τερματίσει αρκετά ψηλότερα
-Ισλανδία 2005: Δεν είναι κακό αλλά σκηνικά δεν έλεγε.
-Ολλανδία 2005: Πολυ αδικημενο, όχι κάτι πρωτότυπο αλλά σε σχέση με αλλά που πέρασαν τον ημιτελικό/ηταν αυτόματα συο τελικό πολυ ανώτερο.
-Κυπρος 2007: Όχι οι καλυτερες επιλογές σκηνικά αλλά αδιαμφισβήτητα αδικημενο
-Ισλανδία 2010: Συμφωνώ στα ενδυματολογικα σχόλια αλλά εμένα αυτό το τραγούδι είναι απ’τις αδυναμίες μου. Οπωσδήποτε δεν ήταν για 19ο
-Ουγγαρία 2011: Πολυ μέτριο αποτέλεσμα σκηνικά
-Γαλλία 2011: Ποτέ δε το κατάλαβα το hype αυτου του τραγουδιού
-Νορβηγία 2012: Θυμάμαι να θεωρείται ότι θα παίξει ψηλά. Τον τελικό τον άξιζε, και μια εικοσαδα μπορουσε να την είχε πιασει. Βέβαια στο δίλημμα Νορβηγία Βουλγαρία ψηφίζω Βουλγαρία (πολυ καλτ)
-Κύπρος 2012: Όχι η καλύτερη δυνατή φωνητική απόδοση και κάπως μουντή και αμήχανη σκηνική παρουσια (όσον αφορά χορογραφία και σκηνικά, οχι το charisma της Ήβης)