Τρίτωσε το κακό: Χάσαμε και τον Timur Selçuk!

Μέσα σε δύο μέρες έφυγαν από τη ζωή ένας γιούροσταρ και δύο μαέστροι. Ελπίζουμε το κακό να σταματήσει εδώ.

Τραγουδιστής, πιανίστας, συνθέτης και μαέστρος

Ο Timur Selçuk (1946-2020) καταγόταν από μουσική οικογένεια (πατέρας, αδελφός, θείος), ενώ ο θείος του πατέρα του (o Nurettin Pasha) υπήρξε Μέγας Βεζύρης επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σπούδασε μουσική στο Δημοτικό Ωδείο της Κωνσταντινούπολης και την Ecole Normale de Musique στο Παρίσι. Ίδρυσε την Ορχήστρα Δωματίου της Κωνσταντινούπολης, ενώ υπήρξε διευθυντής του θεάτρου Τέχνης της Άγκυρας. Ίδρυσε επίσης το Σύγχρονο Κέντρο Μουσικής, όπου δίδασκε ως καθηγητής. Οι συνθέσεις του, συχνά με πολιτικό περιεχόμενο, έκαναν μεγάλη επιτυχία. Είχε πλούσια δισκογραφία, μελοποίησε ποιήματα του Nâzım Hikmet, ενώ συνέθεσε επίσης έργα για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Η Γιουροβίζιον

Ο Timur Selçuk διηύθυνε την παρθενική συμμετοχή της χώρας, “Seninle bir dakika” το 1975 με τηSemiha Yankı (19ο και τελευταίο) και επανήλθε 14 χρόνια μετά, το 1989, με το δικό του τραγούδι “Bana Bana”, το οποίο ερμήνευσε το συγκρότημα Pan (21o-προτελευταίο). Οι Pan ήταν οι: Arzu Ece (TUR 95), Sarper Semiz, Vedat Sakman και η κόρη του, Hazal Selçuk. Με άλλη εκτέλεση το τραγούδι έγινε μεγάλο disco hit. Κυκλοφόρησε και σε σουηδικό remix, το οποίο περιέλαβε για πρώτη φορά την πρώτη studio version του τραγουδιού (δεν είχε βγει έως τότε στο εμπόριο).

Με τρέλα, με νεύρο, με πάθος…

Η φρενίτιδα με την οποία διεύθυνε τη συμμετοχή αυτή, εξαιτίας της οποίας η προσοχή στράφηκε σε εκείνον κι όχι στο τραγούδι, έμεινε στην ιστορία του διαγωνισμού. Μέχρι κι ο Terry Wogan τον είχε πάρει είδηση και τον σχολίασε… Όπως εκμυστηρεύθηκαν αργότερα οι μουσικοί είχε ζαλίσει την ορχήστρα, η οποία έκανε υπεράνθρωπες προσπάθειες να τον παρακολουθήσει. Θυμίζει τον Rainer Pietsch, ο οποίος είχε αναλάβει τη γερμανική συμμετοχή του 1975, χρονιά κατά την οποία και ο Timur Selçuk εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον διαγωνισμό. Δείτε τα!

https://www.youtube.com/watch?v=hF7yQ_d8rJg

Δημήτριος Μαντζίλας

Author

Οργανωμένος φαν της Γιουροβίζιον από το 1994, παρακολουθεί τον διαγωνισμό ανελλιπώς από το 1977. Έχει γράψει πάνω από 1.500 άρθρα στην ιστοσελίδα του Infe Greece, τα περιοδικα «Γιουρορυθμός» και «Eurosong News», τόσο για θέματα επικαιρότητας, όσο και αφιερώματα (συχνά πρωτότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο), δημοσιοποιώντας άγνωστες ιστορίες, παραλειπόμενα και παρασκήνια από τον διαγωνισμό, μετά από ενδελεχή έρευνα σε βιβλία, περιοδικά και αρχεία. Το 2003 κυκλοφόρησε -εκτός εμπορίου- το βιβλίο του «48 Χρόνια Γιουροβίζιον: 1956-2003» (το πρώτο του είδους στην Ελλάδα), το 2006 υπήρξε σύμβουλος έκδοσης στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα, Eurovision. Οι ελληνικές συμμετοχές (1974-2006), το 2009 το περιοδικό «Πατρινόραμα» φιλοξένησε την ιστορία των ελληνικών τελικών και το 2012 το INFE Cyprus Blogspot την αντίστοιχη των κυπριακών. Το 2004 στον ημιτελικό υπήρξε μέλος της εθνικής επιτροπής. Έχει κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, συνεντεύξεις από καλλιτέχνες, αλλά και έχει παραχωρήσει ο ίδιος σε εγχώρια και ξένα Μ. Μ. Ε. Έχει παρακολουθήσει από κοντά 16 διαγωνισμούς (2000, 2003-2017), ως διαπιστευμένος διαφόρων Μ. Μ. Ε. καθώς και τα σώου “Congratulations” (2005), και“De grote Songfestival” (2019). Αγαπημένες ξένες συμμετοχές 1. Izhar Cohen - Olé, Olé (ISR 85) 2. Massimo Ranieri - L'Amore È Un Attimo (ITA 71) 3. Darja Svajger - Prisluhni mi (SLN 95) 4. Niamh Kavanagh - In your eyes (IRL 93) 5. Edyta Gorniak - To nie ja (POL 94) Αγαπημένη Ελληνική Συμμετοχή Antique - Die for you

Visit Website View All Posts