Μία πολύ ιδιαίτερη περiπτωση καλλιτέχνη, πρώην μέλος των θρυλικών Poll, ο οποίος έζησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας ήταν εκείνη του σπουδαίου Σταύρου Λογαρίδη. Είναι ο άνθρωπος που αδικήθηκε κατάφωρα, όταν ο Βαγγέλης Παπαθανασίου “δανείστηκε” τη μουσική που είχε γράψει για το σήριαλ της ΕΡΤ “Μενεξεδένια Πολιτεία”, για να πλάσει το οσκαρικό “Chariots of fire” (Δρόμοι της Φωτιάς), με τον Σταύρο Λογαρίδη να χάνει τη σχετική δίκη, αφού ο αντίδικος είχε ισχυρούς δικηγόρους και τα Χολυγουντιανά στούντιο να τον στηρίζουν, και να βυθίζεται στο σκοτάδι… “Έφυγε”, λοιπόν, σήμερα, χτυπημένος από την επάρατη νόσο, στα 69 του χρόνια. Ακούστε, σε πρώτη φάση, ένα τραγούδι-“ακτινογραφία” της εποχής.
Ένα βιογραφικό
(πηγή naftemporiki.gr)
Ο Λογαρίδης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1953, ήρθε σε ηλικία 15 χρονών στην Αθήνα, ενώ πέρασε και από την Γερμανία.
Ξεκίνησε τη μουσική πριν πάει δημοτικό με την καθοδήγηση του παππού του που ήταν άρχων πρωτοψάλτης στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο Πατριαρχείο χειροτονημένος από τον Αθηναγόρα. Έγραψε σπουδαία μουσική και για κινηματογραφικά τραγούδια ενώ είχε την τύχη να δουλέψει με άξιους ανθρώπους του σινεμά όπως η Μαρία Αλκαίου, ο Γιώργος Πανουσόπουλος, ο Κώστας Φέρρης, ο Μάνος Κατράκης, ο Άρης Ρέτσος, η Μπέττυ Λιβανού.
O πατέρας του έπαιζε κιθάρα και η μητέρα του ακορντεόν. Την πρώτη κιθάρα του την απέκτησε 10 ετών, όταν πρωτοάκουσε τη μουσική των sixties. Τέσσερα χρόνια αργότερα σχημάτισε το συγκρότημα Juniors και τον ίδιο χρόνο το συγκρότημα Sphinx. Οι Sphinx πήρανε μαζί με τον Άλεξ Μπανάκη, τον Νάκη Σαρή και τον Μιχάλη Ασπιώτη το πρώτο βραβείο παντουρκικού διαγωνισμού μουσικής που κήρυξε η εφημερίδα «Hurriyet» τότε. Στα 15 του πήγε στην Αθήνα στην τότε Polydor και κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο 45 στροφών με τον αστείο τίτλο «Ήταν μια μικρούλα και μελαχρινούλα».
Ο τότε διευθυντής της Polydor Ν. Αντύπας επιμένει να τον γνωρίσει σε κάτι μουσικούς με «πολύ ωραία τραγούδια», όπως έλεγε, για να δημιουργηθεί ένα συγκρότημα το 1970. Ο Σταύρος προσπαθούσε να εξηγήσει στον Αντύπα ότι τα συγκροτήματα δεν φτιάχνονται με συνοικέσια εταιρειών αλλά μέσα από φιλίες. Μετά όμως από επιμονή και πιέσεις τον πείθει να πάει στο σπίτι των μουσικών να ακούσει τα τραγούδια και να τους γνωρίσει. Εκεί γνωρίζεται για πρώτη φορά με τον Κ. Τουρνά, τον Robert Williams και τον Κ. Παπαϊωάννου. Ενθουσιάζεται από τα τραγούδια, και τιμά τίς αρχές του περί «group φιλίας». Ξεκινάνε οι πρόβες και φτιάχνεται το συγκρότημα Poll που θα κάνει δύο μεγάλους δίσκους ορόσημο στην ελληνική σκηνή, το «Άνθρωπε», το «Λευκό Album» καθώς και μια σειρά 45άρια singles. Ο Σταύρος Λογαρίδης αποχωρεί από το συγκρότημα όταν οι υπόλοιποι του συγκροτήματος παίρνουν την απόφαση να εμφανιστούν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1972.
Φτιάχνει το συγκρότημα Ακρίτας, κυκλοφορεί ομώνυμο άλμπουμ που πουλιέται στη Γερμανία, Ιαπωνία και θεωρείται ένα από τα πιο προοδευτικά άλμπουμ όλων των εποχών στον κόσμο. Το συμπεριλαμβάνουν και το μνημονεύουν ακόμα και σήμερα τα πιο προοδευτικά sites μουσικής σε Ευρώπη και Αμερική. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε με γιαπωνέζικο εξώφυλλο, που θεωρείται σπάνιο συλλεκτικό αντικείμενο στους κύκλους των μουσικόφιλων σήμερα. Οι Ακρίτας συνεργάστηκαν live με τα Μπουρμπούλια της εποχής εκείνης και ηχογράφησαν έξι τραγούδια στη Γερμανία με τον Δ. Παπαχρήστου, τον Α. Τασούλη και τον Γ. Τσουπάκη. Αργότερα θα έρθει στο συγκρότημα και η Α. ΜacKinnon και ο Γ. Παπαδόπουλος με τους οποίους ταξίδεψαν στο Λονδίνο για να γράψουν με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου. Ηχογράφησαν 5 τραγούδια που έχουν μείνει ακυκλοφόρητα μέχρι σήμερα.
Παράλληλα, μέχρι το 1977 θα κάνει μουσική για δύο σήριαλ στην τηλεόραση, την Μενεξεδένια Πολιτεία του Α. Τερζάκη, για την οποία κι έγινε μια μεγάλη δίκη στο Λονδίνο το 1987, διότι ο εκδότης του Λογαρίδη, η ΕΜΙ Λονδίνου, θεώρησε ότι έπρεπε να μηνύσει την Warner Αμερικής και τον Βαγγέλη Παπαθανασίου για προσβολή εκδοτικών δικαιωμάτων… Επίσης έκανε τη μουσική για τη σειρά Οικογένεια Ζαρντή του Κ. Χατζηαργύρη στην κρατική τηλεόραση συνεργαζόμενος με τον σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη. Έχει γράψει τη μουσική για την ταινία μεγάλου μήκους Η Φόνισσα του Α. Παπαδιαμάντη όπου και απέσπασε το 1ο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης στην πρώτη μεταπολιτευτική κι επεισοδιακή του πρεμιέρα με κριτική επιτροπή τη Μελίνα Μερκούρη, Μάνο Λοΐζο, Νίκο Κούνδουρο κ.ά. Συμμετείχε ενεργά στην οικοδόμηση του νέου ελληνικού κινηματογράφου με συνεργασίες και φιλίες με τον Πανουσόπουλο («Οι Απέναντι», 1981), τον Νικολαΐδη, τον Φέρρη (Εξόριστος στην Κεντρική Λεωφόρο, 1979), τον Περάκη, τον Κούνδουρο, Αντ. Καφετζόπουλο και άλλους.
Από το 1976 έως το 1981 κυκλοφορεί τρεις προσωπικούς δίσκους, το Ασπρόμαυρο με παραγωγό τον Γιάννη Πετρίδη, με συνεργάτες τον Μανώλη Ρασούλη και Γρηγόρη Φαληρέα. Το άλμπουμ Σε άλλη γη με παραγωγό τον Λουκά Σιδερά των Aphrodite’s Child, με συνεργάτες τον Π. Σιδηρόπουλο, Γ. Φιλιππίδη, Γ. Μπετζίκη, Δ. Παπαχρήστου κ.ά. Επίσης το Προσεχώς όπου περιλαμβάνει τη μουσική που έγραψε για την ταινία Οι απέναντι του Γ. Πανουσόπουλου. Πάντα συνεχίζει να συνεργάζεται με τον φίλο του και παντοτινό του κιθαρίστα Δήμη Παπαχρήστου (1953-2007).
Εκείνη την εποχή κλείνει το συμβόλαιό του με την Polydor. Το 1985 συνεργάζεται με την εταιρεία Lyra. Δουλεύει με τον Γ. Ζήκα και την Ελευθερία Αρβανιτάκη στον δίσκο Με τα φεγγάρια χάνομαι όπου ενορχηστρώνει και τραγουδά τα 10 τραγούδια του δίσκου, τα άλλα δύο τα τραγούδησε η Ελ. Αρβανιτάκη κάνοντας το ντεμπούτο της σαν σόλο καριέρα μετά από την Οπισθοδρομική Κομπανία που συμμετείχε έως τότε. Το 1985 επίσης ηχογραφεί ένα άλμπουμ στο Λονδίνο με την ΕΜΙ (Λονδίνου), το Alchemy που έχει μόνο ορχηστρική μουσική μεταξύ των οποίων και μια εκδοχή-νέα εκτέλεση του επίμαχου κομματιού της διένεξής του με τον Βαγγέλη, Μενεξεδένια Πολιτεία (1975).
Και κάτι όχι τόσο γνωστό: είχε γράψει τη μουσική για τους τίτλους αρχής της θρυλικής εκπομπής “Μουσικόραμα” με τον Γιώργο Γκούτη!
Το 1981 πάει στο Αμβούργο όπου συνεργάζεται για 2 χρόνια με το γερμανικό συγκρότημα Elephant. Από το 1986 μέχρι το ’89 θα περάσει τη σκοτεινή εποχή της ζωής του με τον εφιάλτη της δίκης «Παπαθανασίου», μέχρι το ‘ανώτατο’ δικαστήριο στο Λονδίνο. Τότε κάνει και μια παραγωγή στον Χρ. Κυριαζή και άλλους. Τον ίδιο χρόνο κυκλοφορεί το άλμπουμ Μανούλα Ελλάς από τη Minos. Το 1992 μετακομίζει στην Τήνο και μένει 3 χρόνια όπου δουλεύει τον δίσκο Ονειρεμένες Πολιτείες με συνεργάτες τη Βάσω Αλλαγιάννη, Τάσο Φαληρέα και τον Γιώργο Κύβελο, ο οποίος κυκλοφόρησε στην BMG. Τότε άρχισε και το δρομολόγιο Τήνος – Άγιο Όρος σ’ ένα μεταφυσικό ταξίδι. Την πρώτη φορά κάθισε στη Μονή Γρηγορίου 4 μήνες. Μετά ξαναγυρνά στην Αθήνα και το 1996 ξεκινάει πάλι με τη Minos τον δίσκο Περασμένος Αιώνας που κυκλοφορεί το 1999 με συνεργάτες τον Μπ. Στόκα, την Ελ. Δήμου και τον Ν. Πορτοκάλογλου. Ακολουθεί ο δίσκος με τη Sony Μια βουτιά στην αγάπη με συνεργάτες τον Κ. Λειβαδά, Ελ. Τσαλιγοπούλου, Μ. Φάμελλο, Ν. Πορτοκάλογλου, Γ. Κλιούμη.
Το 2007 κυκλοφορεί τον δίσκο Ξαφνικά Καλοκαίρι με την Ελ. Ζιώγα και την Λ. Δημοπούλου, Τζ. Κεφαλά, Γ. Σπάθα στη Minos και πάλι με κιθαρίστα τον Δ. Παπαχρήστου. Ο Λογαρίδης εμφανιζόταν σπάνια και πιο σπάνιες υπήρξαν οι συναυλίες του. μια από τις τελευταίες συνεργασίες του live ήταν το 2005 με τους Socrates και τον Δ. Πουλικάκο στο Magic Bus του Club22 με τον κιθαρίστα ζωής και φίλο του Δήμη Παπαχρήστου, τον αποίο χάνει από καρκίνο μετά από δύο χρόνια. Το 2009 κυκλοφορεί ένα διπλό δίσκο και ένα DVD στην εφημερίδα «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» με τίτλο Τα παιδία παίζει.
Η Γιουροβίζιον του 1989
Κι ενώ από τους Poll, o μεν Ρόμπερτ Ουίλλιαμς είχε εκπροσωπήσει την Ελλάδα το 1977 και είχε κερδίσει την ακυρωμένη πρώτη επιλογή του 1978, ο δε Κώστας Τουρνάς έχασε το 1980, όταν “μαγειρεύτηκαν” τα αποτελέσματα, το όνομα του Σταύρου Λογαρίδη φιγουράρει στη λίστα με τα 40 τραγούδια που επελέγησαν το 1989 από την κριτική επιτροπή, στην οποία -για πρώτη φορά στα χρονικά- μετείχαν και οι φαν της Γιουροβίζιον. Από αυτά προκρίθηκαν αρχικά 13, για να καταλήξουν στα 6 του εθνικού τελικού. Σύμφωνα με τα αρχεία της εποχής, το τραγούδι λεγόταν Άλλη μια μέρα. Πήρε 52 βαθμούς, με το τελευταίο που προκρίθηκε στην επόμενη φάση (Η Νανά του Μιχάλη Ρακιντζή) να λαμβάνει 55. Αυτό το άσμα δεν εντοπίζεται πουθενά. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε ο δίσκος του Σταύρου Μανούλα Ελλάς, όπου υπάρχει ένα τραγούδι, με δημιουργό τον Χρήστο Κυριαζή και την Αγγελική Μπαζίγου (υποψήφια το 1988, 1989 και 1990) στα φωνητικά. Φέρει τον τίτλο Μια ξεχασμένη Μέρα. Μήπως πρόκειται για το ίδιο; Δεν ξέρουμε. Όπως και να έχει, μπορείτε να διαβάσετε πληροφορίες και παρασκήνια για τον εθνικό τελικό του 1989 εδώ.
About the Author
Τι να πούμε για τους Poll και τον Λογαρίδη! Θρύλος.
Καλό ταξίδι και σ’ ευχαριστούμε.