Οι πρωτεργάτες του είδους
Το 1979 η Γερμανία παρουσίασε ένα τραγούδι που έμελλε όχι μόνο να έρθει 4ο και να σημειώσει τεράστια εμπορική επιτυχία, ειδικά στην Ιαπωνία, μα και σειρά διασκευών (στην Ελλάδα π. χ. το διασκεύασαν ο Λάκης Τζορντανέλλι και – πιο πρόσφατα – ο Τόνυ Σφήνος), αλλά και να μείνει κλασικό. Είναι το “Dschinghis Khan” από το ομώνυμο γκρουπ, δηλαδή τους Dschinghis Khan! Οι άνδρες του γκρουπ (ο Νοτιοαφρικανός Louis Hendrik Potgieter, που ενσάρκωνε τον Τζένγκις Χαν, οι Γερμανοί Wolfgang Heichel και Karl-Heinz “Steve” Bender, η κόρη του οποίου Melanie ήταν μέλος των Mekado το 1994, και ο Ούγγρος Leslie Mándoki) ήταν ημίγυμνοι κάτω από τα φανταιζί ρούχα τους.
Το κωμικό γυμνό
Το 1986, ο τότε διευθυντής ψυχαγωγίας της σουηδικής τηλεόρασης, Sten Carlberg, ένας φαλακρός μεσήλικας, “εισέβαλε” στη σκηνή παίζοντας κιθάρα, στα πλαίσια του τραγουδιού “E’ de’ det här du kallar kärlek?” με τους Lasse Holm και Monica Törnell. Το κωμικό αποτέλεσμα ήταν έντονο και η συμμετοχή σκαρφάλωσε στην πεντάδα (5/20).
Η δεκαετία του 2000
Αρκετά χρόνια μετά, το 2000, οι δύο χορευτές της Ολλανδής Linda Wagenmakers, Gino Emnes (τον ξαναείδαμε, ντυμένο αυτή τη φορά, στα φωνητικά της Senit-SMR 11) και Richard Rodemond βγάζουν τα ρούχα τους και μένουν ημίγυμνοι. Το “No Goodbyes” έρχεται 13ο στα 24 τραγούδια.
Το 2004, ακόμα μία γυναίκα εμπιστεύεται ημίγυμνα φωνητικά και μάλιστα βαμμένα με χρώματα. Είναι η Ρωσίδα Julia Savicheva. Το “Believe me” έρχεται 11ο στα 24. Η δεύτερη είναι η Ρουμάνα Sanda Ladoși με το “I admit” που πήρε τη 18η θέση ανάμεσα στις 24 συμμετοχές του τελικού. Ίσως έφταιξε και η μάλλον πρόστυχη εμφάνισή της.
Ένα χρόνο μετά η Marian van de Wal ανέβασε στη σκηνή δύο χορευτές με φτερά. Το αποτέλεσμα; Η Ανδόρρα κατέληξε 23η στις 25 χώρες τους ημιτελικού. Το 2007 η Μαλτέζα Olivia Lewis είχε δύο ημίγυμνους μουσικούς-χορευτές. Η ελεύθερη πτώση στην 25η θέση του ημιτελικού (επί 28 συμμετοχών), πρέπει να της προκάλεσε αληθινό ίλιγγο (“Vertigo”). Power metal, δίχως πουκάμισο ή μπλούζες έφεραν στη σκηνή οι μισοί από τους Φινλανδούς Teräsbetoni (και συγκεκριμένα οι Arto Järvinen, Viljo Rantanen και Jari Kuokkanen),με το “Missä miehet ratsastaa”. 22οι στα 25 του τελικού.
Αυτό που δεν τόλμησαν οι ΟΝΕ, δηλαδή να σηκώσουν το μπλουζάκι (το έκαναν σε μία πρόβα, αλλά αποφάσισαν να μην το επαναλάβουν), το πραγματοποίησε τελικά ο Σάκης Ρουβάς, σκίζοντάς το, επιδεικνύοντας παράλληλα και τους κοιλιακούς του. Το “This is our night” ήρθε το 2009 7ο στα 25. Την ίδια χρονιά η Ουκρανία με τη Svetlana Loboda διέθετε τρεις σπαρτιάτες πολεμιστές, με την ανάλογη αμφίεση. Το “Be my Valentine” ήρθε 12ο, μία μέτρια θέση, αν αναλογιστεί κανείς τη γενικότερη παρουσία της χώρας. Ανάλογη τύχη είχε και η Γερμανία με τους Alex Swings, Oscar Sings (Alex Christensen & Oscar Loya) και το “Miss Kiss Kiss Bang Bang” (20οι στα 25), όπου έπαιξε ρόλο και η προκλητική εμφάνιση της Dita von Teese.
Η Tinka Milinović σκανδαλίζει το κοινό της Βοσνίας
Ένα θέαμα που χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα τολμηρό για τα αυστηρά ήθη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης παρουσίασε η Tinka Milinović στον εθνικό τελικό: η ίδια, ντυμένη νύφη, τραγουδά αισθησιακά, περιστοιχισμένη από πέντε γαμπρούς, οι οποίοι κάποια στιγμή βγάζουν τα ρούχα τους και μένουν ημίγυμνοι, ενώ και η ίδια καταλήγει με ένα αποκαλυπτικό μωβ ρούχο. Οι απανταχού φαν ξετρελάθηκαν, είναι όμως σχεδόν σίγουρο ότι το τραγούδι δεν θα είχε τύχη. Τα βοσνιακά ΜΜΕ ασχολήθηκαν για εβδομάδες με αρνητικά δημοσιεύματα. Το “Sve što imaš ti” κατετάγη στην επιλογή μόλις 14ο, εξασφάλισε όμως για την Tinka μια θέση στα φωνητικά εκείνης της χρονιάς (και πολλά σκηνοθετικά πλάνα), ενώ την ξαναείδαμε ως μέλος των Six4One για την Ελβετία το 2006.
Ημίγυμνο promotion για straight και gay κοινό
Τα τελευταία χρόνια οι ημίγυμνες εμφανίσεις έχουν πυκνώσει. Πολλοί άνδρες καλλιτέχνες φροντίσουν έγκαιρα πριν από τον διαγωνισμό να διαφημίσουν τα κάλλη τους, για να προσελκύσουν ψήφους, αλλά και μετά το πέρας αυτού, για να εξαργυρώσουν τη φήμη που έχουν αποκτήσει. Θυμίζουμε το πολύ πρόσφατο παράδειγμα του φετινού νικητή της Ολλανδίας Duncan Laurence, ο οποίος στο βίντεο-κλιπ κολυμπούσε ολόγυμνος (κάπως πιο σεμνός εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος του Αζερμπαϊτζάν Chingiz στο δικό του φιλμάκι). Σε γενικές γραμμές αυτό επιδρά θετικά, εκτός από τις περιπτώσεις όπου το γυμνό θέαμα φάνηκε κατά την ίδια τη Γιουροβίζιον. Στο ίδιο πνεύμα, εμφανίστηκαν και οι Ουκρανοί παρουσιαστές του 2017, Oleksandr Skichko, Volodymyr Ostapchuk, Timur Miroshnychenko.
Η τελευταία δεκαετία. Η “έκρηξη” του γυμνού θεάματος
Το 2012 η Anggun επιστράτευσε τρεις γυμναστές (Andrea Catozzi, Jimmy Bourcereau, Jeremy Maupilet), δεν είδε όμως “άσπρη μέρα”: το “Echo (You and I)” ήρθε μόλις 22ο στα 26. 2013 ο Ryan Dolan είχε επί σκηνής ημίγυμνους τυμπανιστές (Colm Farel, Alan McGrath). Το “Only love survives” γνώρισε την καταστροφή (26/26). Ένα χρόνο μετά η Γαλλία ήρθε για πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού 26η και τελευταία, με το “Moustache”. Η παρουσία ενός ημίγυμνου κιθαρίστα και – κυρίως – μια τηλεοπτική εμφάνιση του γκρουπ Twin Twin χωρίς καθόλου ρούχα παρά μόνο μια κάλτσα στα γεννητικά τους όργανα, σκανδάλισαν το κοινό. Το 2015 το κορμί του έδειξε και ο Eduard Romanyuta, με το “Ι want your love”. Η Μολδαβία, πάντως, δεν “είδε” τελικό (11ο στα 16 του ημιτελικού). Επίσης άσχημα τα πήγε η Ισπανίδα Edurne (21η στα 27 του τελικού), με τον χορευτή της Giuseppe di Bella.
Το “αμαρτωλό” 2016
Το 2016 ο πολυδιαφημισμένος Freddie, όχι μόνο είχε έναν τυμπανιστή ελαφρώς ενδεδυμένο, αλλά σε κάποια φάση ανασήκωσε κι ο ίδιος το μπλουζάκι, ενώ υπάρχει και πιο τολμηρή φωτό, όπως θα δείτε παρακάτω. Το “Pioneer” κατέληξε 19ο στα 26. Την ίδια χρονιά, δύο διαγωνιζόμενοι τόλμησαν να δείξουν τα οπίσθιά τους, ο Λευκορώσος Ivan στο βίντεο-κλιπ, μέρος του οποίου προβαλλόταν στο φόντο της σκηνής και ο Εσθονός Jüri Pootsmann στην καρτ-ποστάλ που προβλήθηκε αμέσως πριν από τη συμμετοχή του. Αμφότεροι καταποντίστηκαν στους ημιτελικούς: το “Help you fly” κατετάγη 12ο στα 18, ενώ το “Play” καταβαραθρώθηκε (18ο και τελευταίο). Πριν από τον διαγωνισμό οργίαζαν οι φήμες ότι ο Sergey Lazarev είχε λάβει μέρος σε ταινία πορνό. Το Κρεμλίνο εξέδωσε ανακοίνωση πως επρόκειτο απλώς για μια καμπάνια κατά της ενδοοικογενειακής βίας. Το όλο θέμα ξεχάστηκε και το “You are the only one” ήρθε 3ο. Μέσα στη μόδα και η Ελλάδα, με τον χορευτή Βασίλη Ρώξενο, το σώμα του οποίου, με το σχέδιο στην πλάτη, συγκίνησε μόνο μερικούς φαν: 16οι στα 18 οι Argo με το πολυσυζητημένο “Utopian Land”.
Οι τελευταίες απόπειρες
Ένα χρόνο μετά, η “δική μας” Demy διέθετε στο “This is love” δύο “κύκνους” επί σκηνής (Μάριος Γιακουμόγλου και Ιάσονας Μανδηλάς), σε μια χορογραφία με σαφείς ομοφυλοφιλικές αναφορές (19ο στα 26). Φέτος, η πολύ ιδιαίτερη συμμετοχή της Πορτογαλίας, φαβορί για κάποιους, δεν κατάφερε καν να προκριθεί, έτσι το “Telemóveis” με τον Conan Osiris έμεινε 15ο στα 17 του ημιτελικού.
Κακά τραγούδια ή χυδαίο θέαμα;
Όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς, το γυμνό θέαμα στη Γιουροβίζιον, γενικά δεν βοηθά-το αντίθετο μάλιστα. Θα μπορούσε να επιχειρηματολογήσει κάποιος και να ισχυριστεί πως τα τραγούδια δεν ήταν καλά, ότι υπήρχαν φωνητικές αστάθειες ή ότι η παρουσίαση χώλαινε. Σε πολλές περιπτώσεις ισχύει, όμως είναι τόσα πολλά τα παραδείγματα, για να είναι τυχαίο. Πιστεύουμε ότι αυτό συμβαίνει, διότι η Γιουροβίζιον είναι ένα τηλεοπτικό μουσικό πρόγραμμα, διαγωνιστικού χαρακτήρα, για όλη την οικογένεια, ως εκ τούτου δεν πρέπει να προσβάλει και να μην παρουσιάζει χυδαιότητες. Μένει να δούμε στο μέλλον, αν αυτό θα συνεχίσει να επιβεβαιώνεται.
Υ. Γ.: Αν κάποιος θυμηθεί κι άλλες συμμετοχές που μας διαφεύγουν αυτή τη στιγμή, ας μας ενημερώσει, για να τις προσθέσουμε!
About the Author
Plus Malta at 2007
Σε ευχαριστώ πολύ. Το πρόσθεσα!
Μολδαβία 2015 ίσως πιστεύω
Για τα προσωπικά μου γούστα, νομίζω ότι από αισθητική άποψη το 2009 με αυτό που είδαμε από τον Ρουβά πάνω στη σκηνή, πιάσαμε τον απόλυτο πάτο.
Σε γενικότερο πλαίσιο, και με βάση πάντα τις συμμετοχές που αναφέρονται στο άρθρο, ο απόλυτος εφιάλτης μου από αισθητική άποψη είναι η Ουκρανία το 2009.