Πρόκειται για ένα σύντομο βίντεο που κυκλοφόρησε το 2020, αλλά υπέπεσε στην αντίληψή μας σήμερα. Μετά από την αναπάντεχη τετραπλή ισοψηφία του 1969, υπήρξε το ερώτημα ποια χώρα θα αναλάβει τη διοργάνωση. Η Ισπανία, έχοντας μόλις διεξαγάγει τον διαγωνισμό το 1969 δήλωσε πως δεν θα ήθελε να μπει στην κλήρωση. Το ίδιο συνέβη με το Ηνωμένο Βασίλειο, επειδή είχε αναλάβει το 1968 (άλλες πηγές ισχυρίζονταν ότι αυτό δεν ισχύει και πως η κλήρωση έγινε και για την Αγγλία, όμως το βίντεο τις διαψεύδει). Οι άλλες δύο ήταν η Γαλλία και η Ολλανδία. Ο ίδιος ο Ελβετός δημοσιογράφος Marcel Bezençon, δηλαδή ο εμπνευστής της ίδιας της Γιουροβίζιον και δευθυντής της EBU (1954-1970), ανακοίνωσε το αποτέλεσμα υπέρ του τηλεοπτικού φορέα NTS, η Ολλανδία αποδέχτηκε. Στο Άμστερνταμ μετείχαν 12 μόνο χώρες, αφού Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία και Πορτογαλία αποφάσισαν να μποϋκοτάρουν τον διαγωνισμό (θεωρήθηκε μέγα σκάνδαλο η αδυναμία να ανακηρυχθεί ένας μόνο νικητής), μαζί με την Αυστρία που απείχε και το 1969 λόγω της δικτατορίας του Φράνκο και δεν θέλησε να επιστρέψει, αλλά και τη Δανία που είχε αποσυρθεί από το 1967, διότι ο τότε πρόεδρος του κρατικού της καναλιού, Niels Jørgen Kaiser, απεχθανόταν τον διαγωνισμό και την κράτησε μακριά από αυτόν επί 11 χρόνια, μέχρι την απομάκρυνσή του. Ευτυχώς η ολλανδική διοργάνωση αποδείχθηκε εξαιρετική, με καινοτομία τις καρτ-ποστάλ, έτσι ο διαγωνισμός ανάκτησε το χαμένο του γόητρο…
Οργανωμένος φαν της Γιουροβίζιον από το 1994, παρακολουθεί τον διαγωνισμό ανελλιπώς από το 1977. Έχει γράψει πάνω από 1.500 άρθρα στην ιστοσελίδα του Infe Greece, τα περιοδικα «Γιουρορυθμός» και «Eurosong News», τόσο για θέματα επικαιρότητας, όσο και αφιερώματα (συχνά πρωτότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο), δημοσιοποιώντας άγνωστες ιστορίες, παραλειπόμενα και παρασκήνια από τον διαγωνισμό, μετά από ενδελεχή έρευνα σε βιβλία, περιοδικά και αρχεία. Το 2003 κυκλοφόρησε -εκτός εμπορίου- το βιβλίο του «48 Χρόνια Γιουροβίζιον: 1956-2003» (το πρώτο του είδους στην Ελλάδα), το 2006 υπήρξε σύμβουλος έκδοσης στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα, Eurovision. Οι ελληνικές συμμετοχές (1974-2006), το 2009 το περιοδικό «Πατρινόραμα» φιλοξένησε την ιστορία των ελληνικών τελικών και το 2012 το INFE Cyprus Blogspot την αντίστοιχη των κυπριακών. Το 2004 στον ημιτελικό υπήρξε μέλος της εθνικής επιτροπής. Έχει κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, συνεντεύξεις από καλλιτέχνες, αλλά και έχει παραχωρήσει ο ίδιος σε εγχώρια και ξένα Μ. Μ. Ε. Έχει παρακολουθήσει από κοντά 16 διαγωνισμούς (2000, 2003-2017), ως διαπιστευμένος διαφόρων Μ. Μ. Ε. καθώς και τα σώου “Congratulations” (2005), και“De grote Songfestival” (2019).
Αγαπημένες ξένες συμμετοχές
1. Izhar Cohen - Olé, Olé (ISR 85)
2. Massimo Ranieri - L'Amore È Un Attimo (ITA 71)
3. Darja Svajger - Prisluhni mi (SLN 95)
4. Niamh Kavanagh - In your eyes (IRL 93)
5. Edyta Gorniak - To nie ja (POL 94)
Αγαπημένη Ελληνική Συμμετοχή
Antique - Die for you
2 thoughts on “Βίντεο αρχείου με την κλήρωση για τη διοργανώτρια χώρα του 1970”
Φοβερό ντοκουμέντο. Νομίζω πως ο διαγωνισμός του 1970, αν και ο πιο σύντομος σε διάρκεια στην ιστορία του θεσμού, ανέβασε τον πήχυ για τις μετέπειτα διοργανώσεις. Ακόμα και στοιχεία του σκηνικού των Ολλανδών αναπαρήχθησαν τα επόμενα χρόνια! Επίσης ακόμα και το επίπεδο των μόλις 12 συμμετοχών ήταν σε γενικές γραμμές αρκετά συμπαθητικό
Το μόνο αρνητικό ήταν η αντιπαθέστατη παρουσιάστρια. Αφενός βιαζόταν, λες και είχε να διαχειριστεί 30 τραγούδια, αφετέρου έκανε διάφορα ειρωνικά σχόλια στη γλώσσα της κατά την ώρα της ψηφοφορίας.
Φοβερό ντοκουμέντο. Νομίζω πως ο διαγωνισμός του 1970, αν και ο πιο σύντομος σε διάρκεια στην ιστορία του θεσμού, ανέβασε τον πήχυ για τις μετέπειτα διοργανώσεις. Ακόμα και στοιχεία του σκηνικού των Ολλανδών αναπαρήχθησαν τα επόμενα χρόνια! Επίσης ακόμα και το επίπεδο των μόλις 12 συμμετοχών ήταν σε γενικές γραμμές αρκετά συμπαθητικό
Το μόνο αρνητικό ήταν η αντιπαθέστατη παρουσιάστρια. Αφενός βιαζόταν, λες και είχε να διαχειριστεί 30 τραγούδια, αφετέρου έκανε διάφορα ειρωνικά σχόλια στη γλώσσα της κατά την ώρα της ψηφοφορίας.