Μετά τον θρίαμβο της Γαλλίας στον 3ο διαγωνισμό της Eurovision, στις 11 Μαρτίου το 1959, διεξάγεται στις Κάννες της Γαλλίας, ο 4ος διαγωνισμός του θεσμού που όλοι αγαπήσαμε και συνεχίζουμε να αγαπάμε.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις Κάννες όπως προείπαμε, στον χώρο που είναι το αρχικό κτίριο του Palais des Festivals et des Congrès. Ο λόγος που έγινε στις Κάννες ήταν γιατί η πόλη βρίσκεται στη γαλλική Ριβιέρα και θεωρούταν τότε ένας πολυσύχναστος τουριστικός προορισμός και επίσης γιατί ήταν και συνεχίζει να είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για τη φιλοξενία του ετήσιου Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο ίδιο ακριβώς κτίριο.
Με το Μονακό να συμμετέχει για πρώτη φορά, το Ηνωμένο Βασίλειο να επιστρέφει και το Λουξεμβούργο να αποχωρεί, 11 χώρες συνολικά λαμβάνουν μέρος στο διαγωνισμό.
Η Ολλανδία γίνεται η πρώτη χώρα που θα κατακτήσει τη δεύτερη της νίκη , με το τραγούδι “Een beetje” με την Teddy Scholten (μια άσημη τραγουδίστρια των καμπαρέ που ήθελε να δοκιμάσει την τύχη της και πέτυχε διάνα….).
Επίσης η Ιταλία προσπαθεί ξανά με τον -πετυχημένο πια καλλιτέχνη- Domenico Modugno και το “Ciao Ciao Bambina” και παρόλο που πήρε την 6η θέση το τραγούδι και πάλι γνώρισε επιτυχία με πολλές διασκευές (μια από αυτές ήταν και της πασίγνωστης Dalida που τότε έκανε τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι).
Επίσης η Γερμανία στέλνει ένα βαρύ πυροβολικό για εκείνη την εποχή, τις αδελφές Kessler, που με το χορό και το νάζι τους αλλά και τις σέξι φωτογραφήσεις για τα παπάκια τύπου Piaggio έκαιγαν τις καρδιές του αρσενικού πληθυσμού της Ευρώπης…. (ένα τέτοιο μοτίβο “αδερφών” στην Ελλάδα ήταν και οι αδερφές Μπρόγιερ που μεσουρανούσαν στην χώρα μας την δεκαετία του 60).
Αυτός ο διαγωνισμός κατέχει κάποια στιγμιότυπα που έγιναν τότε και δεν επαναλήφθηκαν ποτέ ξανά. Το 1ο είναι ότι επαγγελματίες μουσικοί ή συνθέτες δεν είχαν τη δυνατότητα συμμετοχής στις εθνικές κριτικές επιτροπές και 2ον το 1ο, 2ο και 3ο τραγούδι μετά την ψηφοφορία τραγουδήθηκαν ξανά απο τους ίδιους τους καλλιτέχνες…
