Το πλήθος των χωρών που μετείχαν (36, με προηγούμενο ρεκόρ τις 26) μας αναγκάζει να χωρίσουμε το αφιέρωμα της χρονιάς σε δύο μέρη. Το πρώτο περιλαμβάνει όσους καλλιτέχνες έμειναν στον ημιτελικό, ενώ το δεύτερο θα επικεντρωθεί στους φιναλίστ. Πέρα από τις ανθρώπινες ιστορίες είναι άξιο παρατήρησης ότι καμία από τις επτά πρώτες, ως προς τη σειρά εμφάνισης, χώρες δεν πέρασε στον τελικό. Η εισαγωγή ενός (και αργότερα δύο ημιτελικών) ήταν μια καινοτομία που άλλαξε την ιστορία του διαγωνισμού, όπως επίσης και η θέσπιση του κανόνα των “BIG 4” (μετέπειτα “ΒΙG 5”)…
Οι καλλιτέχνες που δεν προκρίθηκαν στον τελικό
Jari Sillanpää (FIN 04-Jari Veikko Sillanpää): είναι ο 5ος καλλιτέχνης σε πωλήσεις όλων των εποχών στη Φινλανδία και ο 2ος σόλο άνδρας. Το πρώτο του άλμπουμ έχει τις περισσότερες πωλήσεις για πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη (270.000 αντίτυπα). Γεννήθηκε το 1965 στη Lundvika της Σουηδίας. Η μητέρα του -Φινλανδή, ρωσικής καταγωγής- ήταν ένα από τα 70.000 παιδιά που γεννήθηκαν από ξένους στρατιώτες και Φινλανδές γυναίκες, τα οποία, κατά την προσχώρηση της φινλανδικής επαρχίας της Καρελίας στην Ε.Σ.Σ.Δ., εστάλησαν σε διάφορες σκανδιναβικές χώρες, σε μια προσπάθεια εκκένωσης του ντόπιου πληθυσμού. Ο ίδιος μετακόμισε στη Φινλανδία στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και πήρε την υπηκοότητα μόλις το 2010. Έγινε γνωστός, όταν κέρδισε σε διαγωνισμό τανγκό το 1995. Είναι πολυβραβευμένος, τόσο ως τραγουδιστής, όσο και ως χορευτής. Το 2006 έκανε coming out. Είχε κάνει το ίδιο σε συνέντευξη του 1995, αλλά το περιοδικό επέλεξε τότε να μην τη δημοσιεύσει καν. Το 2018 καταδικάστηκε σε 18 μήνες φυλάκιση με αναστολή, διότι μετέφερε μεθαμφεταμίνη από την Ταϋλάνδη όπου έχει το εξοχικό του. Είχε προηγηθεί η σύλληψή του για επικίνδυνη οδήγηση, οπότε πλήρωσε πρόστιμο περίπου 24.000 Ευρώ. Στις αρχές του 2020 δικάστηκε, διότι έγραψε με το κινητό του από οθόνη υπολογιστή ερωτικές σκηνές με ένα παιδί. Καταδικάστηκε σε πρόστιμο περίπου 15.500 Ευρώ. λόγω άγχους πήρε πάρα πολλά κιλά. Ήταν ξανά υποψήφιος το 1998 και το 2009, ενώ έδωσε τα αποτελέσματα το 2005 και 2009. Έχει στην ιδιοκτησία του εταιρεία που κατασκευάζει ανεμογεννήτριες. Στα φωνητικά του είχε -μεταξύ άλλων- την πρόωρα χαμένη κόρη του Fredi (FIN 67, 76), Hanna-Riikka Siitonen (φωνητικά 96, 04, 05). Στον ημιτελικό Ελλάδα και Φινλανδία αντάλλαξαν 5άρια… Στον τελικό η χώρα του Βορρά μάς έδωσε 6.
Aleksandra & Konstantin (BLR 04-Aliaksandra Kirsanava i Kanstantsin Drapezo): ξεκίνησαν ως ντουέτο το 1998 στην πόλη Barysava. Γνωρίστηκαν, όταν εκείνη παρακολούθησε μια πρόβα του συγκροτήματος στο οποίο μετείχε εκείνος. Η Alexandra, με πανεπιστημιακές σπουδές, συνθέτει, κάνει ενορχηστρώσεις και ερμηνεύει. Παίζει πέντε μουσικά όργανα. Ο Konstantin (1972-), επίσης απόφοιτος πανεπιστημίου, παίζει τέσσερα όργανα. Έχουν λάβει μέρος και διακριθεί σε πολλά φεστιβάλ της Ανατολικής Ευρώπης. Έχουν συνεργαστεί με τον νικητή της Junior Eurovision Alyaksei Zhigalkovich. Στα φωνητικά τους είχαν τον Petr Elfimov (BLR 09). Στη Λευκορωσία είναι γνωστοί ως Α&Κ. Η δισκογραφία τους φτάνει μέχρι το 2014, ωστόσο κάνουν ακόμα εμφανίσεις. Έγινε μεγάλο σκάνδαλο, διότι η εταιρεία τηλεπικοινωνιών Beltelecom που είχε αναλάβει τον εθνικό τελικό, όπου “έπεσε” η διαδικτυακή πλατφόρμα ψηφοφορίες, αποκάλυψε πως είχε έρθει 1η η Natalia Podolskaya, ενώ το ντουέτο ήταν μόλις 3ο. Ο πατέρας της Podolskaya απειλούσε με μηνύσεις, αλλά φαίνεται πως έγινε κάποια συμφωνία, αφού την είδαμε την επόμενη χρονιά να εκπροσωπεί τη Ρωσία.
Piero & The Musicstars (SWI 04-Piero Esteriore): o Piero γεννήθηκε το 1977 στο Laufen. Με καταγωγή από τη Σικελία, παίζει ντραμς από παιδί. Είναι επαγγελματίας κομμωτής, Το 2009 μπήκε στο γερμανικό “Big Brother”, αλλά αποχώρησε εθελοντικά μετά από μία εβδομάδα. Το 2011 διαγωνίστηκε στο “Supertalent”. To 2004 κάθε μία από τις τρεις τηλεοράσεις έκανε δική της διαδικασία επιλογής, από την οποία προέκυψαν 12 καλλιτέχνες για τον τελικό (4 από τη γερμανόφωνη, γαλλόφωνη και ιταλόφωνη τηλεόραση αντίστοιχα). Το Celebrate ανέβηκε στο #11. Ο Piero έχει κυκλοφορήσει 4 άλμπουμ, με πιο επιτυχημένο το πρώτο του (#3), ωστόσο όλα μπήκαν στα charts της Ελβετίας (ένα μπήκε και στης Αυστρίας). Για αρκετά χρόνια περιόδευε στις γερμανόφωνες χώρες μαζί με τον Andreas Gabalier. To 2007 λίγο πριν από την κυκλοφορία του δίσκου του Io vivo, στούκαρε το αμάξι του στην πρόσοψη της μουσικής εταιρείας Ringier, την οποία ισχυρίστηκε πως αντιπαθούσε. Πολλοί μίλησαν τότε για διαφημιστικό κόλπο. όπως και ο μικρότερος αδελφός του, Gabriele, διαγνώστηκε με καρκίνο στους όρχεις. Ο Piero αναγκάστηκε να αφαιρέσει τον έναν, ενώ ο Gabriele υποβλήθηκε σε σειρά χημειοθεραπειών. Μαζί με τους έτερους δύο αδελφούς τους, εμφανίζονται ως Esteriore Brothers. Έχει ένα παιδί. Οι Musicstars, οι οποίοι προέκυψαν από το ομώνυμο σώου της γερμανόφωνης τηλεόρασης είναι οι: Sabrina Auer, Tina Masafret, Sergio Luvualu, Damian Odermatt. H Sabrina (1986-) είναι τραγουδίστρια και ηθοποιός. Έχει παντρευτεί έναν κιθαρίστα. H Tina, με ελβετική και αμερικανική υπηκοότητα, έγινε ηθοποιός. O Sergio (1984-) έχει καταγωγή από την Ανγκόλα. Η μητέρα του είναι τραγουδίστρια. Έκανε επιτυχία με το άσμα I need it (#56), αλλά το άλμπουμ του πέρασε απαρατήρητο. Έκτοτε κάνει σποραδικές εμφανίσεις και φωνητικά. O Damian συνθέτει κατά καιρούς, ωστόσο η βασική ασχολία του είναι να κάνει marketing σε εταιρεία αυτοκινήτων. Είναι νυμφευμένος.
Fomins & Kleins (LAT 04-Ivo Fomins un Tomass Kleins): πρόκειται για δύο καταξιωμένους ροκάδες, γεννημένους στη Liepāja, οι οποίοι συνεργάστηκαν από το 2002 έως το 2006. Γνωρίστηκαν τη δεκαετία του ’80 επί Ε.Σ.Σ.Δ., όταν μετείχαν και οι δύο στο γκρουπ Saldās sejas. Ο Ivo (1968-), επαγγελματίας σεφ, κάνει καριέρα άλλοτε σόλο, άλλοτε μαζί με τους Liepājas Brāļi. Ξεπήδησε το 1989 από το φεστιβάλ της Jurmala για νέα ταλέντα (3ος). Ο αδελφός του Igo είναι επίσης γνωστός τραγουδιστής. Δεν είχαν καλές σχέσεις λόγω ανταγωνισμού μεταξύ τους (ζούσε πάντα στη σκιά του, όπως έχει δηλώσει), αλλά ένα αυτοκινητικό ατύχημα του Igo τους έφερε πιο κοντά. Στη σόλο του καριέρα έχει κυκλοφορήσει 6 άλμπουμ. Ο Τomass (1966-), καταγωγής ρομά, υπήρξε μέλος των Neptūns, των Cocoa και -πιο πρόσφατα- των Legion. Μαζί με τον Igo έγραψε 12 τραγούδια, ένα για κάθε μήνα του χρόνου. Έχει αποκτήσει δύο κόρες. Το ντουέτο ήρθε 2ο στον εθνικό τελικό του 2003. Μαζί κυκλοφόρησαν 2 άλμπουμ και αρκετά δισκάκια. Αξίζει να σημειωθεί ότι κυκλοφόρησαν το εν λόγω τραγούδι στα φινλανδικά, πολωνικά, ολλανδικά, ουκρανικά, λιθουανικά, εσθονικά, ρωσικά και λευκορωσικά! Στο πάνελ που επέλεξε τους φιναλίστ μετείχαν -μεταξύ άλλων- οι: Skamp (LIT 01), Alf Poier (AUS 03), Urban Trad (BEL 03), ONE (CYP 02). Στον λετονικό τελικό τραγούδησαν ως καλεσμένοι οι F.L.Y. (LAT 03), ο Dzintars Čīča (JESC LAT 03), καθώς και οι εκπρόσωποι της Εσθονίας, Φινλανδίας, Μάλτας και Ουκρανίας.
David D’Or (ISR 04-David Nehaisi): γεννήθηκε το 1965 στην πόλη Holon. Έλκει την καταγωγή του από τη Λιβύη. Το ψευδώνυμό του σημαίνει στα γαλλικά «Νταβίντ από χρυσάφι». Είναι τραγουδιστής και δημιουργός. Η φωνή του ξεπερνά σε έκταση τις τέσσερεις οκτάβες (είναι κόντρα τενόρος). Με σπουδές στο ωδείο της Ιερουσαλήμ, έχει παίξει σε πολλές παραστάσεις με το εθνικό θέατρο της χώρας. Έχει ψηφιστεί τρεις φορές τραγουδιστής της χρονιάς. Ερμηνεύει πολλά είδη μουσικής. Για χρόνια απέφευγε τις ψηλές νότες, διότι θεωρούνται κάτι ασυνήθιστο για άνδρα καλλιτέχνη. Ξεκίνησε με τη μπάντα του στρατού. Είναι νυμφευμένος με την πρώην κοσμηματοπώλη και νυν μάνατζέρ του Pazit, με την οποία γνωρίζονται από το σχολείο. Έχουν δύο παιδιά και μένουν στην πόλη Savyon. Υπερασπίζεται με σθένος τα δικαιώματα των ζώων. Στην επιτροπή που τον επέλεξε ανάμεσα σε διάφορα μεγάλα ονόματα, μετείχαν ο Lior Narkis (ISR 03) και η Gali Atari (ISR 79). Τα τέσσερα υποψήφια τραγούδια του παίχτηκαν για πρώτη φορά σε διάλειμμα αγώνα της Μακάμπι Τελ Αβίβ και ψήφισε ο κόσμος. Την εβδομάδα των προβών έφυγε εσπευσμένα για δύο ημέρες, διότι ο πατέρας του υπέστη ακρωτηριασμό λόγω επιπλοκών του διαβήτη. Δύο χρόνια μετά πέθανε. Έχει δηλώσει ότι μετάνιωσε που πήγε στη Γιουροβίζιον, διότι τα τραγούδια έχουν χάσει τη μουσικότητά τους. Η γυναίκα του προσπάθησε μάταια να τον πείσει να μην συμμετάσχει, αλλά εκείνος το πήρε πατριωτικά. Είτε σόλο, είτε με διάφορα γκρουπ έχει πλούσια δισκογραφία και παραμένει ενεργός, ιδιαίτερα μάλιστα δημοφιλής σε χώρες της Ασίας.
Marta Roure (AND 04-Marta Roure i Besolí): είναι ηθοποιός και τραγουδίστρια, γεννημένη το 1981 στην πρωτεύουσα του κρατιδίου και μεγαλωμένη στη Γαλλία. Προέρχεται από μουσική οικογένεια. Σπούδασε σε ωδεία της Ανδόρρας, της Λέριδα και της Βαρκελώνης. Έκανε ρυθμική γυμναστική, δούλεψε και στον τομέα της τεχνολογίας υγείας πριν αφοσιωθεί στην τέχνη. Κατά καιρούς εργάζεται ως αρθρογράφος, για να βγάζει τα προς το ζην, παράλληλα με τις εμφανίσεις της στο θέατρο και τις σποραδικές συμμετοχές της σε συναυλίες. Έχει δύο γιους. Η επιλογή περιελάμβανε τέσσερεις φάσεις και εννέα σώου συνολικά, σε συνεργασία των τηλεοράσεων της Ανδόρρας και της Καταλωνίας. Είχε τον προφητικό τίτλο “12 Punts” (πράγματι, πήρε ένα 12άρι απο την Ισπανία και τίποτε άλλο). Στην 5μελή επιτροπή και ο Marcos Llunas (SPA 96). 5/7 μετρούσε η ψήφος της επιτροπής, 1/7 το ανδορρανό και 1/7 το ισπανικό televoting. Στο διάλειμμα πήγε η Beth (SPA 03). Η Marta κυκλοφόρησε ένα μόνο άλμπουμ. Σύμφωνα με παραδοχή παλαιού Έλληνα φαν, ο ίδιος και ο χορευτής με τα μακριά μαλλιά ήρθαν… πολύ κοντά εκείνες τις μέρες.
Sofia Vitória (POR 04-Sofia Vitória Inácio): γεννήθηκε το 1979 στο Setúbal. Με επιρροές από τη τζαζ, έχει τραγουδήσει σε πολλές χώρες (πορτογαλόφωνες, Ισπανία, Ουαλλία, Ολλανδία, Τουρκία). Περίμενε μέχρι το 2012, μέχρι να κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ. Ακολούθησαν άλλα δύο, χωρίς να καταφέρει ποτέ να απογειώσει την καριέρα της. Ο εθνικός τελικος ήταν το talent show Operação Triunfo. Ψήφισε αποκλειστικά το κοινό. Καλεσμένες η Anabela (POR 93) και η Lúcia Moniz (POR 96). Το τραγούδι στηρίχθηκε κυρίως από χώρες με λατινογενή γλώσσα (Ανδόρρα-12, Ρουμανία-8, Ισπανία-6).
Märyon (MON 04-Marion Gargiulo): η χώρα επέστρεψε μετά από χρόνια αποχής (τελευταία της συμμετοχή το μακρινό 1979). Μπορούσαν να πάρουν μέρος τραγουδίστριες και μόνο, από το Moνακό, τη Νότια Γαλλία και την Κορσική. Η τηλεψηφοφορία θεωρήθηκε άκυρη, λόγω οι ψήφοι ήταν ελάχιστες (σε αυτό επηρέασε και το ότι η Γαλλία, η οποία παραδοσιακά ψηφίζει το Μονακό, αρνήθηκε να μεταδώσει στον ημιτελικό, ωθώντας την EBU να κάνει από το 2005 τη μετάδοση υποχρεωτική). Ως εκ τούτου επιστρατεύτηκε η εφεδρική επιτροπή. Η καλλιτέχνιδα γεννήκε το 1987 στη Γαλλία (Seyne-sur-Mer). Τραγούδησε για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό στον γάμο της ανηψιάς της. Έκτοτε κέρδισε διάφορους τοπικούς διαγωνισμούς. Το 2002 ήρθε πρώτη στο talent show Graines de Stars. Ο ίδιος ο Πρίγκηπας Αλβέρτος τη συνεχάρη όταν κέρδισε τη διαδικασία επιλογής, εξάλλου συνθέτης -όπως και το 2005- ήταν ο επιστήθιος φίλος του Philippe Bosco. Δεν φαίνεται να έκανε καμία καριέρα. Εκτός κι αν πρόκειται για κάποια συνωνυμία, φαίνεται να παρέχει υπηρεσίες συμβουλευτικής ψυχολογίας.
Linas & Simona (LIT 04-Linas Adomaitis & Simona Jakubėnaitė): ήταν ζευγάρι στη ζωή, αλλά χώρισαν τι 2007. Το 2005 ήταν επικεφαλής καμπάνιας κατά του AIDS. Εκείνος, γεννημένος το 1976, είναι γιος επαγγγελματία βιολονίστα. Μετά από μουσικές σπουδές βιολιού και ηχοληψίας (μεταπτυχιακό) μετείχε στους L+ (1995-2000), οι οποίοι κυκλοφόρησαν τέσσερα άλμπουμ. Έκτοτε συνέχισε σόλο μέχρι σήμερα. Έχει παίξει σε πολλά μιούζικαλ, ενώ έχει υπογράψει τη μουσική θεατρικών παραστάσεων. Έχει μία κόρη, για χάρη της οποίας έκοψε το μουστάκι που είχε εμπνευστεί από τον Dali. Ζει πλέον στη Μάλαγα της Ισπανίας. Εκείνη, γεννημένη το 1984, μετείχε σε διεθνή φεστιβάλ. Ξεπήδησε από το “Fizz Superstar”, ένα talent show με συμμετέχοντες και από τις τρεις βαλτικές χώρες. Εκεί γνώρισε τον Linas, κάνοντάς του αρχικά φωνητικά και μετά σχηματίζοντας το ντουέτο. Κέρδισαν ένα βραβείο στο φεστιβάλ Καναρίων Νήσων. Αργότερα φοίτησε με υποτροφία στο Berklee College. Επί 15 χρόνια είχε εγκαταλείψει την καριέρα της. Επέστρεψε το 2020, οπότε έδωσε μια συνέντευξη. Ζει μέσα στο δάσος με τη μητέρα και τα σκυλιά της, ασχολήθηκε με τον πνευματισμό, τη διδαχή σε μαθητές στο ωδείο του πατέρα της Gendrius Jakubėnas, την ενδοσκόπηση, τη θεραπεία ρέικι, τον διαλογισμό, για να θεραπεύσει την κατάθλιψη και την άρνησή της να βρίσκεται με κόσμο. Στο κοινό τους άλμπουμ συνεργάστηκαν με τη Ρουσλάνα. Το εν λόγω συνέθεσε ο Κύπριος Μιχάλης Αντωνίου, γνωστός στον χώρο των γιούροφαν. Έγιναν επτά ημιτελικοί, όπου είχαμε και αποχωρήσεις δημιουργών, και ο τελικός. Στην πρώτη θέση ισοψήφισαν τρεις καλλιτέχνες (οι εν λόγω, η Rūta Ščiogolevaitė που προσπάθησε έξι φορές, αλλά δεν την έστειλαν ποτέ και ο Edmundas Kučinskas). Τα μέλη της κριτικής επιτροπής ψήφισαν ξανά, δίνοντας την ψήφο τους στο αγαπημένο τους τραγούδι.
Platin (SLN 04): είναι οι Diana Lečnik & Simon Gomilšek, οι οποίοι επελέγησαν μετά από τέσσερεις ημιτελικούς και τον τελικό. Στην κριτική επιτροπή βρίσκουμε και την Darja Švajger (SLN 95, 99), ενώ στους υποψηφίους τη Regina (SLN 96) και τη Rebeka Dremelj (SLN 08). 1η στο κοινό ήρθε η Natalija Verboten, μεγάλο όνομα στη χώρα, στην οποία η επιτροπή έδωσε ένα ολοστρόγγυλο μηδέν, προκαλώντας σκάνδαλο και καταργώντας την επιτροπή την επόμενη χρονιά. Το ντουέτο αρραβωνιάστηκε τη βραδιά του ημιτελικού και παντρεύτηκε πάνω σε ένα καράβι στον Βόσπορο, μία μέρα μετά, μολονότι αποκλείστηκαν, με μάρτυρα τη Sertab Erener. Είχε σχολιαστεί τότε η διαφορά ηλικίας τους. Πήραν μόνο κάποιες χαμηλές ψήφους από χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ήταν υποψήφιοι και το 2003 (13οι). Λόγω της κάκιστης επιδοσής τους, η καριέρα τους δεν απογειώθηκε ποτέ. Έχουν ηχογραφήσει ελάχιστα τραγούδια μαζί. Επανήλθαν δισκογραφικά το 2021, με ένα τραγούδι για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου. O Simon, για τον οποίο ακουγόταν ότι έχει καταγωγή από τη Σκωτία, ξεκίνησε σε garage bands τη δεκαετία του ’80. Υπήρξε μέλος των Pred remontom. Πέρασε από πολλά ακόμα γκρουπ τόσο στην πρώην Γιουγκοσλαβία, όσο και στη Γερμανία, όπως οι Karavans που ηχογράφησαν οκτώ άλμπουμ. Γνωρίστηκαν όταν η Diana προσχώρησε στο συγκεκριμένο συγκρότημα. Από το 2000 συστήθηκαν στο κοινό ως Platin. Ο Simon έχει καταγραφεί σε πολλά άλμπουμ κάνοντας φωνητικά σε άλλους καλλιτέχνες, ενώ η Diana, πρώην φωτομοντέλο, σε πολύ λιγότερα.
Neikõsõ (EST 04): στον εθνικό τελικό ψήφισε μόνο το κοινό. Στους υποψηφίους συναντάμε τη Maarja (EST 96, 97-4η) και τον Tanel Padar (SLN 01, εδώ ως μέλος των Slobodan River-3οι). Καταμετρήθηκε μόνο το 1/3 των ψήφων, καθότι -όπως ισχυρίστηκε η τηλεφωνική εταιρεία- οι υπόλοιπες καταχωρήθηκαν εκπρόθεσμα. Ψηφίστηκε, ως επί το πλείστον, από τις… γειτόνισσες (Φινλανδία, Λετονία, Λιθουανία) συν μερικές ακόμα. Τα μέλη του γκρουπ, το οποίο έπλασε ειδικά για τον διαγωνισμό ο συνθέτης Priit Pajusaar είναι τα εξής: Peeter Jögioja (ντραμς), Anu Taul, Triinu Taul, Diana Põld, Astrid Böning, Kadri Uutmaa. Κυκλοφόρησαν μόνο το εν λόγω τραγούδι. Οι αδελφές Taul έχουν βουλγαρική και εσθονική καταγωγή. Ο πατέρας τους είναι γνωστός μουσικός (παίζει γκάιντα), όπως και άλλα μέλη της οικογένειάς τους. Η Anu (1979-) διδάσκει φολκ μουσική. Έχει κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ. Η Triinu εργάζεται ως μουσικός (παίζει και εκείνη γκάιντα) και συνθέτις. Η Astrid (Astrid Böning-Nõlvak πλέον, 1980-) διδάσκει φολκ μουσική. Κατά καιρούς δισκογραφεί, όπως και οι δύο αδελφές. Η Kadri (γνωστή πλέον ως Kadri Tiisel), είναι δημοσιογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός. O Peeter, γνωστός και ως Dr Trumm, διοργανώνει drum show συνοδευόμενο από πυροτεχνήματα για κάθε είδους εκδήλωση σε Φινλανδία, Εσθονία και Λετονία. Έχει σπάσει πάνω από 100 ντραμς και έχει μοιράσει στο κοινό πάνω από 10.000 μπαγκέτες!
Thomas Thordarson (DEN 04-Thomas Thordarsson): ο αρχικός τίτλος είναι Sig det’ løgn. Έτσι κέρδσε στον εθνικό τελικό και εκ των υστέρων γράφτηκαν αγγλικοί στίχοι. Είχε προταθεί αρχικά στον Martin Loft (DEN 96*-το τραγούδι εκείνο διαγωνίστηκε στον ραδιοφωνικό προκριματικό γύρο, αλλά δεν πέρασε στον τελικό, έγινε ωστόσο διεθνής επιτυχία ως Paint of Love με τους Michael Learns to Rock!), ο οποίος το απέρριψε. Ο Thomas είχε υποβάλει ένα άλλο τραγούδι, το οποίο δεν προκρίθηκε. Στους υποψήφιους ήταν -ως μέλος των Neighbours (3οι)- ο Helge Engelbrecht, τραγουδιστής των Bandjo (DEN 87). Το τραγούδι ψηφίστηκε κυρίως από τις σκανδιναβικές χώρες (12 από την Ισλανδία) και το Μονακό. Ο καλλιτέχνης γεννήθηκε το 1974 στην Κοπεγχάγη και έχει δανική και ισλανδική καταγωγή. Τελείωσε μουσικό γυμνάσιο και εντάχθηκε από νωρίς σε μία μπάντα. Ξεπήδησε από talent show (“Stjerne for en after”) το 2001. Το 2004 ήταν υποψήφιος για το βραβείο “Gay της χρονιάς”. Έχει κάνει σύμφωνο συμβίωσης με τον σύντροφό του και έχουν υιοθετήσει ένα παιδί. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε ένα CD, ενώ την επόμενη αντικατέστησε στο σώου “Congratulations” in extremis την Birthe Kjaer που εισήχθη ξαφνικά στο νοσοκομείο. Έχει τραγουδήσει πολλάκις σε pride της Δανίας και της Ισλανδίας. Διδάσκει φωνητική προς 100 Ευρώ την ώρα (μόνο εμένα μου ακούγεται παράφωνος;) και είναι μαέστρος στη δημοτική χορωδία της Κοπεγχάγης. Συνθέτει και μιξάρει τραγούδια. Παράλληλα, είναι μάνατζερ σε διαφημιστική εταιρεία και ζωγράφος.
About the Author
– Μυθιστορηματικό ο βίος του Φινλανδού! Παρά τα κάποια ευτράπελα νταραβέρια του με το νόμο, για κάποιο λόγο δεν μου είναι διόλου αντιπαθής
– Καλά έκλαψα με τα 100 ευρώ την ώρα μάθημα φωνητικής από τον Δανό!!! Και να σκεφθεί κανείς ότι ο φιλόλογος ή ο μαθηματικός στην Ελλάδα που προετοιμάζει για Πανελλήνιες (με μεγάλη ευθύνη δηλαδή) αν πάρει 25 ευρώ την ώρα στο ιδιαίτερο είναι πολύ τυχερός! Και νομίζω δεν έχεις άδικο Δημήτρη….είναι παράφωνος!
– Όσον αφορά τους Σλοβένους, δεν θα ξεχάσω τη Δάφνη Μπόκοτα στην ελληνική μετάδοση του ημιτελικού να λέει “Ε, μια που παντρεύονται τα παιδιά αύριο, μήπως να τους κάνουμε ένα γαμήλιο δώρο και να τους περάσουμε τελικό?” Ευτυχώς, η Eurovision δεν μάσησε από τέτοια μαρκετινίστικα κολπάκια. Πάντως είναι ωραίο που είναι ακόμα παντρεμένοι
Κι εμένα μου είναι συμπαθής ο Φινλανδός. Θυμάμαι ότι έκλαιγε από συγκίνηση, όταν κέρδισε τον εθνικό τελικό.
Επίτηδες έγραψα για τα 100 Ευρώ!!! Είναι δυνατόν ο παράφωνος να παραδίδει μαθήματα φωνητικής έναντι αδράς αμοιβής; Σκάνδαλο!!! Ποια 25 Ευρώ (ίσως στην Κηφισιά ή τη Γλυφάδα); Με το ζόρι μάς δίνουν 10…
Αυτό της Σλοβενίας φάνηκε ότι ήταν στημένο. Τουλάχιστον είναι οι άνθρωποι ακόμα μαζί. Ακουγόταν τότε ότι η τεκνατζού τον περνά πολλά χρόνια, παρόλο που δεν ήταν κι αυτός ακριβώς πιτσιρικάς, όταν παντρεύτηκαν.
Ευχαριστούμε για άλλο ένα αφιέρωμα!
Για κάποιο λόγο οι περισσότεροι το 2004 ακούγονταν άφωνοι, ή ήταν όντως ή κάτι παίχτηκε με τα μικρόφωνα στην Τουρκία.
Γενικά δεν υπήρχε κάτι ιδιαίτερο στα κομμάτια. Είχαμε δύο χαριτωμένα κομμάτια από τις 2 από τις 3 συνολικά microstates που συμμετείχαν στον διαγωνισμό (Ανδόρα και Μονακό, το Σαν Μαρίνο εμφανίστηκε το 2008), ένα catchy κομμάτι από Πορτογαλία, η Εσθονία που έμενε κάπως στην μνήμη σου και αυτά. Τίποτα άλλο. Το Ισραήλ μου ακουγόταν μια κλάψα με πόδια, η Λιθουανία μια σκέτη παραφωνία, η Δανία μια κακή αμερικανια.
Από το 2005 και μετά νομίζω ανεβαίνει η ποιότητα των τραγουδιών μετά την παρακμή των πρώτων χρόνων της νέας χιλιετίας
Πιστεύω ότι στα πρώτα τραγούδια του ημιτελικού υπήρχε τεχνικό πρόβλημα με τον ήχο. Ως προς τα υπόλοιπα σχόλια συμφωνώ. Τίποτα ιδιαίτερο, όντως… Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!