Η Dorothea Margaretha «Teddy» Scholten ήταν μια Ολλανδή τραγουδίστρια που εκπροσώπησε τις Κάτω Χώρες στις Κάννες της Γαλλίας με το τραγούδι Een beetje, χαρίζοντας στη χώρα τη δεύτερη νίκη της και κάνοντάς την την πρώτη χώρα που κέρδισε δύο φορές το Διαγωνισμό μέχρι τότε.
Το 1950, προσκλήθηκε από την εταιρεία Coca-Cola για να εμφανιστεί σε ένα σόου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν ένας από τους πρώτους Ολλανδούς καλλιτέχνες της δημοφιλούς μουσικής που εμφανίστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Με τον σύζυγό της, Henk Scholten, ηχογράφησε αρκετά άλμπουμ, πολλά από τα οποία περιείχαν τραγούδια για παιδιά. Τη δεκαετία του 1950 και του 1960 εμφανίστηκε σε δημοφιλείς τηλεοπτικές εκπομπές στις Κάτω Χώρες. Το 1965 και το 1966 παρουσίασε το Εθνικό Φεστιβάλ Τραγουδιού.
Πέθανε τον Απρίλιο του 2010 σε ηλικία 83 ετών.
- Een beetje (1959)
Το Een beetje or ‘n beetje ήταν η ολλανδική συμμετοχή στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1959 στις Κάννες, με ερμηνεύτρια την Teddy Scholten.
Εκτελέστηκε 5ο στη βραδιά μετά το Μονακό και πριν από τη Γερμανία. Στο τέλος της ψηφοφορίας, ανακηρύχθηκε νικητήριο με 21 βαθμούς.
Ik wou dat je hart een kast was met een deurtje
En dat ik kon kijken in het interieurtje
Dan moest je oprecht zijn, goed of slecht, maar echt zijn
En dan zei je al gauw, als ik vroeg: “Ben je trouw?”
Een beetje
Verliefd is iedereen wel eens, dat weet je
Je wilt verstandig zijn, maar dat vergeet je
Zodra je naar wat Amor fluistert, luistert
Dan weet je
Dat wordt weer net zoiets als Faust en Greetje
Met rendez-vous’tjes in een klein cafeetje
En slent’ren in de maneschijn
Met rozengeur
En kussen bij het afscheid aan de deur
De nacht is blauw, je fluistert mond aan mond
Ik zweer je eeuwig trouw
Een beetje
Verliefd was je wel meer, meneer, dat weet je
Je hart kwam wel eens meer op een ideetje
Dat speet je, maar ach weet je, soms vergeet je
Wel een beetje gauw je eedje van trouw
Maar toch ben ik blij dat mijn hart ook geen deur heeft
Want je weet nooit wat daar in het interieur leeft
Wel wil ik beloven, als we ons verloven
En je vraagt: “Ben je trouw?”, zeg ik nooit tegen jou
Met rozengeur
En kussen bij het afscheid aan de deur
De nacht is blauw, je fluistert mond aan mond
Ik zweer je eeuwig trouw
Een beetje
Verliefd was je wel meer, meneer, dat weet je
Je hart kwam wel eens meer op een ideetje
Dat speet je, maar ach weet je, soms vergeet je
Wel een beetje gauw je eedje van trouw
Μακάρι η καρδιά σου να ήταν ένα ντουλάπι με πόρτα
Και να μπορούσα να δω μέσα της
Τότε θα έπρεπε να είσαι ειλικρινής, καλός ή κακός, αλλά αληθινός
Και τότε θα έλεγες σύντομα, όταν θα σε ρωτούσα, «Είσαι πιστός;»
Λίγο…
Όλοι ερωτεύονται καμιά φορά, το ξέρεις αυτό.
Θέλεις να είσαι λογικός, αλλά το ξεχνάς.
Μόλις ακούσεις τι ψιθυρίζει ο Amor…
Τότε ξέρεις…
Θα είναι σαν τον Φάουστ και την Γκρέτζη πάλι από την αρχή.
Με ραντεβού σε μια μικρή καφετέρια
Και βόλτες στο φεγγαρόφωτο
Με το άρωμα των τριαντάφυλλων
Και φιλιά στην πόρτα όταν λες αντίο
Η νύχτα είναι γαλάζια, ψιθυρίζεις στόμα με στόμα
Σου ορκίζομαι αιώνια πίστη
Λίγο…
Ήσασταν ερωτευμένος πριν, κύριε, το ξέρετε αυτό.
Η καρδιά σου ήταν λίγο παραπάνω από αυτό.
Λυπάσαι, αλλά, ξέρεις, μερικές φορές ξεχνάς…
Λίγο σύντομα ξεχνάς τον όρκο πίστης σου…
Αλλά χαίρομαι που ούτε η καρδιά μου έχει πόρτα.
Γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι ζει εκεί μέσα.
Θέλω να σου υποσχεθώ ότι αν αρραβωνιαστούμε…
Και ρωτάς, «Είσαι πιστός;», δεν θα σου πω ποτέ
Με άρωμα τριαντάφυλλου
Και φιλιά στο χωρισμό στην πόρτα
Η νύχτα είναι γαλάζια, ψιθυρίζεις στόμα με στόμα
Σου ορκίζομαι αιώνια πίστη
Λίγο…
Ήσασταν ερωτευμένος πριν, κύριε, το ξέρετε αυτό.
Η καρδιά σου ήταν λίγο παραπάνω από αυτό.
Λυπάσαι, αλλά, ξέρεις, μερικές φορές ξεχνάς…
Λίγο γρήγορα ξεχνάς τον όρκο της πίστης…

