Ο Rudi Carrell, γεννημένος Rudolf Wijbrand Kesselaar ήταν ένας Ολλανδός διασκεδαστής δημοφιλής τόσο στην Ολλανδία όσο και στη Γερμανία.
Είναι περισσότερο γνωστός διεθνώς για την εκπροσώπηση της πατρίδας του στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1960 στο Λονδίνο με το τραγούδι “Wat een geluk”, το οποίο τερμάτισε στην προτελευταία θέση με 2 βαθμούς. Αργότερα σχολίασε για το ολλανδικό ραδιόφωνο το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1987, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες.
Rudi Carrell Show
Το Rudi Carrell Show και οι διάδοχοί του ήταν μια τεράστια επιτυχία στη Γερμανία από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1990. Η εκπομπή περιελάμβανε μια παρόμοια ιδέα με το Star Search ή το Pop Idol και έφερε πολλούς γνωστούς Γερμανούς ποπ σταρ και ηθοποιούς στο προσκήνιο, όπως ο Alexis και ο Mark Keller. Περιείχε επίσης κωμικά σκετς.
Η εκπομπή του ήταν επίσης δημοφιλής σε ορισμένες μη γερμανόφωνες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Σλοβενία και η Κροατία.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου φιλοξένησε επίσης άλλες δημοφιλείς εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων των Am laufenden Band, Rudis Tagesshow, Herzblatt, Die verflixte 7 και 7 Tage, 7 Köpfe.
Αμφιλεγόμενο χιούμορ
Το 1987, ο Carrell προκάλεσε διπλωματική ρήξη μεταξύ της Γερμανίας και του Ιράν με ένα σκίτσο στο οποίο γυναίκες με πέπλο πέταξαν τα εσώρουχά τους σε κάποιον ντυμένο σαν τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν Αγιατολάχ Χομεϊνί. Η ιρανική κυβέρνηση απάντησε απελαύνοντας δύο Γερμανούς διπλωμάτες και κλείνοντας οριστικά το Ινστιτούτο Γκαίτε στην Τεχεράνη.
Θάνατος
Σε συνέντευξή του τον Νοέμβριο του 2005, ο Carrell επιβεβαίωσε στο περιοδικό Bunte ότι έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα. Πέθανε στις 7 Ιουλίου 2006 στη Βρέμη της Γερμανίας, σε ηλικία 71 ετών.

“Wat een geluk” (1960)

Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben
Dat ik de wijsjes van de sijsjes en de merels ken
En dat ik mee mag doen met al wat leeft
En mee mag ademen met al wat adem heeft
Ik ben zo blij dat er in mei altijd narcissen zijn
En dat er vruchten, vlinders, veulens, vogels, vissen zijn
En al die blijdschap komt enkel door jou
Omdat ik vreselijk, ongeneeslijk van je hou
Als je mij dan vraagt, “Is dat afgezaagd?”
Zeg ik ja, maar ik zaag toch nog even door
Ach, wat moet ik nou, want ik hou van jou
En daar heb ik doodgewoon geen woorden voor
Ik heb alleen maar het vertrouwde “schat, ik hou van jou”
Het “hartendief, ik heb je lief” en het oude “blijf me trouw”
Ik vind het zelf ook wel erg primitief
Maar waarom ben je dan ook zo lief?
Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben
Dat ik de wijsjes van de sijsjes en de merels ken
En dat ik mee mag doen met al wat leeft
En mee mag ademen met al wat adem heeft
La lala la… la lala la…
La lala lalala lalala…
La lala la… la lala la…
La lalalala lalalala…
Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben
Dat ik de wijsjes van de sijsjes en de merels ken
En dat ik mee mag doen met al wat leeft
En mee mag ademen met al wat adem heeft
Ik ben zo blij dat er in mei altijd narcissen zijn
En dat er vruchten, vlinders, veulens, vogels, vissen zijn
En al die blijdschap komt enkel door jou
Omdat ik vreselijk, ongeneeslijk van je hou
Ik heb alleen maar het vertrouwde “schat, ik hou van jou”
Het “hartendief, ik heb je lief” en het oude “blijf me trouw”
Ik vind het zelf ook wel erg primitief
Maar waarom ben je dan ook
Oh, waarom ben je dan ook
Ja, waarom ben je dan ook zo lief?
La lala la… la lala la…
La lala lalala lalala…
La lala la… la lala la…
La lalalala lalalala…
Πόσο τυχερός είμαι που είμαι ένα κομμάτι του κόσμου
Που ξέρω τα τραγούδια των κοτσύφια και των κοτσύφια
Και ότι μπορώ να συμμετέχω σε όλα όσα ζουν
Και να αναπνέω με όλα όσα αναπνέουν
Είμαι τόσο ευτυχής που υπάρχουν πάντα νάρκισσοι τον Μάιο
Και ότι υπάρχουν φρούτα, πεταλούδες, πουλάκια, πουλιά, ψάρια…
Και όλη αυτή η ευτυχία είναι μόνο εξαιτίας σου
Γιατί σ’ αγαπώ τρομερά, αθεράπευτα
Τότε όταν με ρωτάς, «Είναι αυτό τετριμμένο;»
Θα πω ναι, αλλά θα συνεχίσω να πριονίζω έτσι κι αλλιώς.
Αχ, τι μπορώ να κάνω, γιατί σ’ αγαπώ…
Και απλά δεν έχω λόγια γι’ αυτό.
Έχω μόνο το γνωστό «αγάπη μου, σ’ αγαπώ».
Το «αγάπη μου, σ’ αγαπώ» και το παλιό «μείνε πιστός σε μένα»
Το βρίσκω πολύ πρωτόγονο
Αλλά και πάλι, γιατί είσαι γλυκιά;
Πόσο τυχερή είμαι που είμαι ένα κομμάτι του κόσμου
Που ξέρω τα τραγούδια των κοτσύφια και των κοτσύφια…
Και ότι μπορώ να τραγουδήσω με κάθε ζωντανό πλάσμα…
Και να αναπνέω με ό,τι αναπνέει
La lala la… la lala la…
La lala lalala lalala lalala lalala…
La lala la… la lala la…
La lalalala lalalala lalalala lalalala…
Πόσο τυχερός είμαι που είμαι ένα κομμάτι του κόσμου
Που ξέρω τα τραγούδια των σισκίνδων και των κοτσύφια
Και ότι μπορώ να συμμετέχω σε όλα όσα ζουν
Και να αναπνέω με ό,τι έχει ανάσα
Είμαι τόσο ευτυχής που υπάρχουν πάντα νάρκισσοι τον Μάιο
Και ότι υπάρχουν φρούτα, πεταλούδες, πουλάκια, πουλιά, ψάρια…
Και όλη αυτή η ευτυχία είναι μόνο εξαιτίας σου
Επειδή σ’ αγαπώ τρομερά, αθεράπευτα
Έχω μόνο το γνωστό «αγάπη μου, σ’ αγαπώ»
Το «αγαπημένη μου καρδιά, σ’ αγαπώ» και το παλιό «μείνε πιστός σε μένα»
Νομίζω ότι είναι αρκετά πρωτόγονο για μένα
Αλλά και πάλι, γιατί είσαι…
Ω, γιατί είσαι ακόμα
Ναι, γιατί είσαι τόσο γλυκιά;
La lala la… la lala la…
La lala lalala lalala lalala lalala lalala…
La lala la… la lala la…
La lalalala lalalala lalalala lalalala…

