15 Σεπτεμβρίου 2026

3 thoughts on “Κύπρος 1991. Η Έλενα Πατρόκλου εκπέμπει S.O.S. με οικολογικές ανησυχίες

  1. Επίσης, να σας πω κουτσομπολιά της εποχής…

    Ο κόσμος το ‘χε τούμπανο ότι το S.O.S θα κέρδιζε εκείνη τη βραδιά πριν καν ακουστούν τα υπόλοιπα τραγούδια. Οι άλλοι καλλιτέχνες που συμμετείχαν είχαν ενημερωθεί από τους διαδρόμους και τα πηγαδάκια του ΡΙΚ ότι οι ιθύνοντες “έσπρωχναν” μετά μανίας το εν λόγω τραγούδι. Μάλιστα μερικοί πιο κυνικοί τους έλεγαν “γιατί μπαίνετε στον κόπο να διαγωνιστείτε αφού ξέρουμε όλοι από τώρα ότι το S.O.S θα πάει;” Η ψηφοφορία που καταπόντιζε τα καλά και “επικίνδυνα” τραγούδια με 1 και 2 βαθμούς ενώ πριμοδοτούσε ξεπίτηδες το τραγικό “εν η μάνα μου που φταίει” με 8αρια και 10αρια, για να αυξήσει τη διαφορά ανάμεσα στο S.O.S και τα υπόλοιπα, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Τέλος, ο ίδιος ο Θεοφάνους, ένα χρόνο μετά, όταν κέρδισε με το “Ταιριάζουμε” δεν το άφησε ασχολίαστο και έριξε τη μπηχτή του αφού με το που κέρδισε και βγήκε στη σκηνή δήλωσε: “ευχαριστώ για την νίκη αν και ήρθε με ένα χρόνο καθυστέρηση”.

    Δεν ήταν καθόλου κακό τραγούδι το S.O.S, αντιθέτως είναι και ένα από τα αγαπημένα μου και μέσα στο τοπ10 των κυπριακών συμμετοχών. Αλλά τότε το ήξεραν και οι πέτρες ότι κέρδισε από σπόντα.

    1. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα ωραία παρασκήνια, τα οποία εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν είναι εύκολο να γνωρίζουμε. Κάτι αντίστοιχο δεν έγινε και το 1994, όπου προκρίθηκαν επτά μέτρια τραγούδια στον εθνικό τελικό, για να ξεχωρίσει η Ευρυδίκη; Γενικότερα υπάρχουν διάφορες “σκιές” όσον αφορά στις κυπριακές (και τις ελληνικές, φυσικά) επιλογές. Γνωρίζω αρκετά πράγματα από φίλους Κύπριους. Όσα λέγονται, μπορώ να τα δημοσιεύσω. Υπάρχουν όμως κι αυτά που δεν λέγονται. Εκεί αφήνω μια αιχμή, αλλά δεν προχωρώ παρακάτω. Τα σχόλιά σου είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτα!

      1. Έτσι ακριβώς έγινε και το 1994 αλλά και γενικότερα. Το ΡΙΚ ανέκαθεν είχε “αγαπημένες” τραγουδίστριες “δικές του” που τις έστελνε στη Γιουροβίζιον με τη σειρά. Και η Ευρυδίκη και η Έλενα Πατρόκλου ήταν δυο από αυτές. Ακόμα και ο Άλεξ Παναγή ήταν μέσα σ’ αυτούς που περίμεναν τη σειρά τους στη δεκαετία του ’90 ως ένας εκ των “αγαπημένων” του ΡΙΚ. Σαν να γινόταν μία μυστική συμφωνία, τύπου “ελάτε να συμμετάσχετε και σιγά-σιγά θα πάτε όλοι”. Αυτό δεν ενοχλούσε κανέναν βέβαια μιας και τα αποτελέσματα μας ήταν καλά με τις συμμετοχές των πιο πάνω. Σκιές υπήρχαν, τις ξέραμε όλοι, αλλά τέτοια κοινωνία ήμασταν ανέκαθεν. Μας το τάιζαν το κουτόχορτο και το τρώγαμε αδιαμαρτύρητα.

Comments are closed.