Στην πρωινή εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή, διάφοροι “γιουροβιζιονολόγοι” και “ειδήμονες” έβγαλαν πόρισμα πως το “Better Love” είναι αντιγραφή του “Wildest moments” με τη Jessie Ware και πως η φωνή της Κατερίνας Ντούσκα πλησιάζει ως προς το ηχόχρωμα εκείνη της Adele.
Η παραφιλολογία για κλεμμένα τραγούδια ξεκίνησε σχεδόν από καταβολής Γιουροβίζιον και είναι ένα θέμα που δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε. Θυμίζω εν τάχει σοβαρές περιπτώσεις, όπως την καταδίκη του “Listen to your heartbeat” (SWE 01) από το δικαστήριο ως αντιγραφή του “Liefde is een Kaartspel” (BEL 96), την παρέμβαση του μεγάλου συνθέτη Igor Stravisnky, ο οποίος απέδειξε πως το “Romantica” (ITA 60) δεν είναι κλεμμένο, την έγκαιρη απόσυρση του “Jeg har aldri vart så glad“, που μιμείτο το “Summer Holiday” του Cliff Richard, τις υποψίες πως το “L’oiseau et L’Enfant” (FRA 77) κάτι πήρε από το “Here’s to you” της Joan Baez, το “Alter Ego” (CYP 16) από το “Somebody told me” των Killers και το “Heroes” (SWE 15) από το “Lovers on the sun” του David Guetta, αλλά και τους φαιδρούς ισχυρισμούς πως το “Never let it go” (SWE 02) μιμείται τα “Παιδιά του Πειραιά” του Μάνου Χατζηδάκη ή το “Everything” (GRE 06) το “We are not alone” του Michael Jackson.
Όσον αφορά τώρα στην υποτιθέμενη αντιγραφή, ακόμα κι αν δεχθούμε πως υπάρχουν μερικές νότες που μοιάζουν, το επικό τραγούδι της Κατερίνας Ντούσκα είναι κλάσεις ανώτερο, ως προς την παραγωγή, την φωνή, την ενορχήστρωση, τα πάντα. Παραθέτω τα δύο τραγούδια για σύγκριση, καθώς και ένα ακόμα, καθ’ υπόδειξη αναγνώστη μας.
