Για να παρέχουμε την καλύτερη εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies για την αποθήκευση ή/και την πρόσβαση σε πληροφορίες συσκευών. Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Η μη συγκατάθεση ή η ανάκληση της συγκατάθεσης, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες και δυνατότητες.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση είναι απολύτως απαραίτητη για τον νόμιμο σκοπό της δυνατότητας χρήσης συγκεκριμένης υπηρεσίας που ζητείται ρητά από τον συνδρομητή ή τον χρήστη ή με αποκλειστικό σκοπό τη μετάδοση επικοινωνίας μέσω δικτύου ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση είναι απαραίτητη για τον νόμιμο σκοπό της αποθήκευσης προτιμήσεων που δεν ζητούνται από τον συνδρομητή ή τον χρήστη.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για στατιστικούς σκοπούς.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για ανώνυμους στατιστικούς σκοπούς. Χωρίς κλήτευση, η εθελοντική συμμόρφωση εκ μέρους του Παρόχου Υπηρεσιών Διαδικτύου ή πρόσθετες καταγραφές από τρίτο μέρος, οι πληροφορίες που αποθηκεύονται ή ανακτώνται για το σκοπό αυτό από μόνες τους δεν μπορούν συνήθως να χρησιμοποιηθούν για την αναγνώρισή σας.
Η τεχνική αποθήκευση ή πρόσβαση απαιτείται για τη δημιουργία προφίλ χρηστών, για την αποστολή διαφημίσεων ή για την καταγραφή του χρήστη σε έναν ιστότοπο ή σε διάφορους ιστότοπους για παρόμοιους σκοπούς εμπορικής προώθησης.
Η συγκεκριμένη version δε μου αρέσει καθόλου. Μια χαρά τραγούδι είναι το “Όνειρο Μου” όπως είναι στα Ελληνικά. Γενικά είμαι αντίθετος στο να βγαίνουν τραγούδια σε διαφορετικές γλώσσες πέρα από αυτή στην οποία αρχικά γράφτηκαν.
Λυπαμαι που το λεω, αλλα το τραγουδι σε αυτην την εκδοση, με ενα featuring στα φωνητικα απο τους stereo soul, θα ειχε εντελως αλλη τυχη. Ναι, στα ελληνικα ειναι καλυτερο, αλλα το ολο “πακετο”, θα λειτουργουσε καλυτερα στην σκηνη της Γιουροβιζιον…
Το τραγουδι ως συνθεση και μελωδια ειναι τοσο δυνατο που μπορει να σταθει σε οποιαδηποτε γλωσσα ειτε αυτη ειναι τα ελληνικα, τα αγγλικα, τα φινλανδικα ή τα κινεζικα. Τα αγγλικα ως η πιο διεθνης και αναγνωρισιμη γλωσσα το κανει πιο ευπεπτο στο αυτι του ξενου ενω θεωρω οτι το μεταλλασει λιγο απο μυστηριωδες και επικο σε πιο mainstream. Το μυστηριο για τους ξενους περα απο την μελωδια ηταν και ο συνδυασμος με την ελληνικη γλωσσα αφου δεν καταλαβαιναν τους στιχους και ο καθενας ηταν ελευθερος να το φανταστει οπως θελει. Τωρα με τον αγγλικο στιχο γινεται πιο radio friendly χανοντας λιγο την ταυτοτητα του απο την μια αλλα ειναι πιο ευκολο να σταθει σε ραδιοφωνικους σταθμους του εξωτερικου απο οτι ενα κομματι στα ελληνικα. Ελαφραινει θα ελεγα καπως. Δεν ξερω αν θα ειχε καλυτερη τυχη στα αγγλικα και δεν θελω να μπω στην διαδικασια αυτη αφου παντα μετα απο μια αποτυχια λεμε οτι οι αλλες επιλογες ισως να ηταν καλυτερες. Πατωνουμε με αγγλικο, να στελναμε ελληνικο. Πατωνουμε με ελληνικο, να στελναμε αγγλικο. Η αληθεια ειναι οτι φετος τα αγγλοφωνα κομματια φιγουραρισαν στην κορυφη αλλα ποτε δεν ξερεις απο πριν για να προβλεψεις.
Ακούγεται αρκετά καλό αλλά σίγουρα χάνει λίγο σε σχέση με την ελληνική εκδοχή αυτό το “μυστηριακο” που είχε…Δεν είναι κακό πάντως(αν και προσωπικά δε με ενθουσιάζει σαν ιδέα η μεταγλώττιση), γεγονός που δείχνει ότι η σύνθεση ήταν εξαιρετικη αφού μπορεί να σταθεί σε κάθε γλώσσα.Στα αγγλικά ίσως να ήταν πιο εύπεπτο και οικείο για τους Ευρωπαίους,αλλά και πάλι δε νομίζω ότι θα πήγαινε καλύτερα στο θεσμό….Το φετινό μας πρόβλημα δεν ήταν το τραγούδι!Ηταν (κατά εμέ)η απουσία οργάνωσης σε συνδυασμό με την “λίγη”σκηνική παρουσία και κυρίως την κάπως ασταθής φωνητικά Γιάννα χωρίς να μετεδιδει καθόλου το συναίσθημα(τα backvocals ήταν άριστα)…. βέβαια και πάλι η θέση στις επιτροπές ήταν αδικαιολόγητα χαμηλη!
Σαν τραγουδι είναι ίσως ένα από τα καλύτερα που στείλαμε στη πρόσφατη ιστορία μας στο θεσμό.Η Τερζή για εμένα (με όλη την ομάδα Καλημέρη κλπ)ας ξαναπροσπαθησει αλλά ας ως στιχουργός η συνθετης.
Σε οποια γλωσσα και να το στελναμε, αν ειχαμε τη συγκεκριμενη σκηνικη παρουσια αισθητικης Μπραβο Ρουλα 1997, πατο θα πιαναμε και παλι.