Αποσβολωμένοι παρακολουθούμε την αγάπη, μα και την καταναλωτική μανία που έχει προκαλέσει ο Φινλανδός καλλιτέχνης. Και παλαιότερα είχαν κυκλοφορήσει προϊόντα, όπως π. χ. σοκολάτες και πατατάκια με τις Tatu στο περιτύλιγμα ή promo gadgets, όπως το κασκέτο με το “Go Helena-Go Greece”, τα κυάλια με τις Rounder Girls, το κασκώλ του Σάκη Ρουβά, ο σκούφος του Αλκαίου, μπρελόκ, φακοί, T-shirt, καθώς και άλλα -συνηθισμένα και ευφάνταστα- αντικείμενα, με στόχο την προώθηση. Ο Käärijä, όμως, έχει περάσει σε άλλο επίπεδο και μάλιστα με τεράστια ανταπόκριση. Η λέξη-κλειδί είναι το “Huumaa” που σημαίνει “φάρμακο”, αλλά και “μεθύσι”! Δείτε τις φωτό και κρίνετε από μόνοι σας!
Στην τελευταία φωτό είναι ένα πολύ γνωστό άγαλμα στο Ελσίνκι (μπροστά από το γνωστό πολυκατάστημα Stockmann) που απεικονίζει τρεις σιδηρουργούς, το Kolmen sepän patsas. Όλη η χώρα. λοιπόν, στην υπηρεσία του καλλιτέχνη!
Οργανωμένος φαν της Γιουροβίζιον από το 1994, παρακολουθεί τον διαγωνισμό ανελλιπώς από το 1977. Έχει γράψει πάνω από 1.500 άρθρα στην ιστοσελίδα του Infe Greece, τα περιοδικα «Γιουρορυθμός» και «Eurosong News», τόσο για θέματα επικαιρότητας, όσο και αφιερώματα (συχνά πρωτότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο), δημοσιοποιώντας άγνωστες ιστορίες, παραλειπόμενα και παρασκήνια από τον διαγωνισμό, μετά από ενδελεχή έρευνα σε βιβλία, περιοδικά και αρχεία. Το 2003 κυκλοφόρησε -εκτός εμπορίου- το βιβλίο του «48 Χρόνια Γιουροβίζιον: 1956-2003» (το πρώτο του είδους στην Ελλάδα), το 2006 υπήρξε σύμβουλος έκδοσης στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα, Eurovision. Οι ελληνικές συμμετοχές (1974-2006), το 2009 το περιοδικό «Πατρινόραμα» φιλοξένησε την ιστορία των ελληνικών τελικών και το 2012 το INFE Cyprus Blogspot την αντίστοιχη των κυπριακών. Το 2004 στον ημιτελικό υπήρξε μέλος της εθνικής επιτροπής. Έχει κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, συνεντεύξεις από καλλιτέχνες, αλλά και έχει παραχωρήσει ο ίδιος σε εγχώρια και ξένα Μ. Μ. Ε. Έχει παρακολουθήσει από κοντά 16 διαγωνισμούς (2000, 2003-2017), ως διαπιστευμένος διαφόρων Μ. Μ. Ε. καθώς και τα σώου “Congratulations” (2005), και“De grote Songfestival” (2019).
Αγαπημένες ξένες συμμετοχές
1. Izhar Cohen - Olé, Olé (ISR 85)
2. Massimo Ranieri - L'Amore È Un Attimo (ITA 71)
3. Darja Svajger - Prisluhni mi (SLN 95)
4. Niamh Kavanagh - In your eyes (IRL 93)
5. Edyta Gorniak - To nie ja (POL 94)
Αγαπημένη Ελληνική Συμμετοχή
Antique - Die for you
6 thoughts on “Προϊόντα Käärijä: από καλτσάκια μέχρι… παγωτό με Piña colada!”
Τον γουστάρω τελικά με τρέλα τον Kaarija. Διόλου δεν θα με χάλαγε να τον δω νικητή. Έχω ένα προαίσθημα ότι κόντρα στα προγνωστικά, η Loreen δεν θα έχει εύκολη δουλειά στις 13 Μαΐου
Κι εγώ τον γουστάρω πάρα πολύ. Όπως καταλαβαίνεις, επειδή είσαι παλιά καραβάνα και υποψιασμένος, όλα θα εξαρτηθούν από το ποια γραμμή θα πάρουν οι επιτροπές από την EBU.
Συμφωνώ γενικά μαζί σου. Να αναφέρουμε παντως ότι πέρσι είδαμε το αντίθετο: Η σαρωτική επικράτηση στο televoting να δίνει το βραβείο στην Ουκρανία. Βέβαια θα μπορούσε να πει κανείς πως το κοινό ήταν πέρσι τόσο σοκαρισμένο και ευαισθητοποιημενο με ο,τι συνέβαινε στην εμπόλεμη χώρα, που η EBU δεν χρειαζόταν ίσως να “δώσει γραμμή”.
Ακριβώς αυτό: δεν χρειάστηκε να “δώσει γραμμή”. Από την άλλη, πάντως δεν ήταν τυχαίο το ότι ο τελικός ξεκίνησε με το “Give peace a chance”… Η Ουκρανία πήρε ένα βραβείο συμπάθειας που δεν το άξιζε.
Θα μπορούσε κάποιος φυσικά να αναφέρει και ως αντίλογο το 2021. Οι επιτροπές τοτε πριμοδοτησαν τα 2 γαλλόφωνα (και ειδικά την Ελβετία), αφήνοντας την Ιταλία 4η, αλλά στο televote η Ιταλία αποδείχθηκε real bulldozer.
Να συμπληρώσω για το 2022 πως και πάλι οι επιτροπές “έδωσαν μια τύπου γραμμή” στο ΗΒ και δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο ότι τελικά ο διαγωνισμός γίνεται φέτος στο Λίβερπουλ (ούτως ή άλλως όλοι ξέραμε ότι στην Ουκρανία δεν επρόκειτο να γίνει ο διαγωνισμός, οπότε πριμοδοτηθηκε ο “καλοθελητης”, που έτυχε πάντως να έχει και ένα πολύ ωραίο τραγούδι)
Ακριβώς έτσι! Τίποτα δεν είναι τυχαίο, ούτε συμπτωματικό!
Τον γουστάρω τελικά με τρέλα τον Kaarija. Διόλου δεν θα με χάλαγε να τον δω νικητή. Έχω ένα προαίσθημα ότι κόντρα στα προγνωστικά, η Loreen δεν θα έχει εύκολη δουλειά στις 13 Μαΐου
Κι εγώ τον γουστάρω πάρα πολύ. Όπως καταλαβαίνεις, επειδή είσαι παλιά καραβάνα και υποψιασμένος, όλα θα εξαρτηθούν από το ποια γραμμή θα πάρουν οι επιτροπές από την EBU.
Συμφωνώ γενικά μαζί σου. Να αναφέρουμε παντως ότι πέρσι είδαμε το αντίθετο: Η σαρωτική επικράτηση στο televoting να δίνει το βραβείο στην Ουκρανία. Βέβαια θα μπορούσε να πει κανείς πως το κοινό ήταν πέρσι τόσο σοκαρισμένο και ευαισθητοποιημενο με ο,τι συνέβαινε στην εμπόλεμη χώρα, που η EBU δεν χρειαζόταν ίσως να “δώσει γραμμή”.
Ακριβώς αυτό: δεν χρειάστηκε να “δώσει γραμμή”. Από την άλλη, πάντως δεν ήταν τυχαίο το ότι ο τελικός ξεκίνησε με το “Give peace a chance”… Η Ουκρανία πήρε ένα βραβείο συμπάθειας που δεν το άξιζε.
Θα μπορούσε κάποιος φυσικά να αναφέρει και ως αντίλογο το 2021. Οι επιτροπές τοτε πριμοδοτησαν τα 2 γαλλόφωνα (και ειδικά την Ελβετία), αφήνοντας την Ιταλία 4η, αλλά στο televote η Ιταλία αποδείχθηκε real bulldozer.
Να συμπληρώσω για το 2022 πως και πάλι οι επιτροπές “έδωσαν μια τύπου γραμμή” στο ΗΒ και δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο ότι τελικά ο διαγωνισμός γίνεται φέτος στο Λίβερπουλ (ούτως ή άλλως όλοι ξέραμε ότι στην Ουκρανία δεν επρόκειτο να γίνει ο διαγωνισμός, οπότε πριμοδοτηθηκε ο “καλοθελητης”, που έτυχε πάντως να έχει και ένα πολύ ωραίο τραγούδι)
Ακριβώς έτσι! Τίποτα δεν είναι τυχαίο, ούτε συμπτωματικό!