H EBU
Η European Broadcasting Union / Union Européenne de Radio–Télévision, με έδρα τη Γενεύη της Ελβετίας, ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 1950 σε μια σύσκεψη στο Devon της Αγγλίας από 23 τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η πρώτη –ανεπίσημη– πολυεθνική μετάδοση που πραγματοποίησε ήταν η στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ Β’ στο Λονδίνο το 1953.
Έχει 75 ενεργά μέλη σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή (είναι μέλη της και όσες χώρες βρέχονται από τη Μεσόγειο), από 56 χώρες συνολικά. Επιπλέον, υπάρχουν ακόμα 49 οργανισμοί, σε 30 χώρες, οι οποίοι συνεργάζονται μαζί της. Θεωρητικά, λοιπόν, θα μπορούσαν να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό της Γιουροβίζιον και χώρες, όπως η Αλγερία, η Αίγυπτος, η Ιορδανία, ο Λίβανος, η Λιβύη και η Τυνησία. Από τις Ευρωπαϊκές χώρες, το Βατικανό, αν και είναι μέλος, δεν έχει τηλεοπτικό σταθμό, ενώ το Λίχτενσταϊν δεν ανήκει στην EBU. Όλες οι υπόλοιπες, αλλά και το Μαρόκο (το 1980) έχουν λάβει τουλάχιστον μία φορά μέρος στο διαγωνισμό.
Η EBU διαθέτει 30 ψηφιακά κανάλια και είναι υπεύθυνη –εκτός από τη Γιουροβίζιον– για αθλητικές μεταδόσεις, τον συντονισμό των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών δικτύων, συμπαραγωγές και την παροχή εμπορικών, τεχνικών, νομικών και λειτουργικών υπηρεσιών, σε σχέση με τα μέσα επικοινωνίας.
TA ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΤΗΣ EUROVISION
O πρώτος που λάνσαρε την ιδέα της Γιουροβίζιον ήταν ο Γάλλος Marcel Bezençon (ο τότε Γενικός Διευθυντής της Ελβετικής Τηλεόρασης και της EBU μέχρι το 1970), βασισμένος στην επιτυχία του φεστιβάλ του San Remo (το οποίο είχε ξεκινήσει το 1951). Τον Ιούλιο της επόμενης χρονιάς έγινε η περίφημη «Semaine franco-britannique» («Γαλλο-Βρεταννική Εβδομάδα»), με κοινές εκπομπές σε Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία. To 1954 έγιναν εβδομάδες ανταλλαγής προγραμμάτων, στα πλαίσια του «Festival des Narcisses» του Montreux (6 Ιουνίου, η πρώτη μετάδοση). Κάθε χώρα προσέφερε κάποια προγράμματα σε αυτή την κοινή προσπάθεια: τα ματς του 5ου Μουντιάλ (Ελβετία), ο τελικός του Μουντιάλ και μια ρομαντική βραδιά στις όχθες του Ρήνου (Γερμανία), οι ιπποδρομίες «Palio» της Siena και ένας λόγος του Πάπα Πίου του ΧΙΙ (Ιταλία), φολκλορικά συγκροτήματα (Δανία), η παρέλαση του Ommerang (Βέλγιο), η Βασίλισσα που επιθεωρεί το ναυτικό (Αγγλία), μια γιορτή για τα παιδιά των προσφύγων (Ολλανδία), το «24 Heures du Mans», το τουρνουά τένις ‘Roland-Garros’ και εικόνες από το Παρίσι (Γαλλία). Ένας Άγγλος δημοσιογράφος, ο George Campey, τις βάφτισε «Eurovision». Έδρα αυτής της προσπάθειας ήταν το Βέλγιο, μάλιστα όλο το δίκτυο κατέληγε στις Βρυξέλλες, από όπου γινόταν η κοινή αναμετάδοση των εκπομπών (υπεύθυνο κανάλι ήταν το RTF).
Τον Ιανουάριο του 1955 σε μια συνάντηση της EBU στο Monte Carlo αποφασίστηκε λοιπόν –προεδρεύοντος του Bezençon- να θεσμοθετηθεί: α) Η Γιουροβίζιον «Eurovision Song Contest» (= ESC) και β) Ένας ευρωπαϊκός διαγωνισμός για ερασιτέχνες και entertainers, το «Top Town Programme». Το δεύτερο εγκαταλείφθηκε γρήγορα. Στις 19 Οκτωβρίου 1955 καθορίστηκε επίσημα στη γενική συνέλευση, που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη (στο Palazzo Corsini), με πρωτοβουλία και προεδρία του BBC, πότε θα γίνει η πρώτη ESC και ποιοι θα είναι οι βασικοί κανόνες της. Την διοργάνωση ανέλαβε η Ελβετική τηλεόραση. Η διαφήμιση αλλά και στήριξη του εγχειρήματος αρχικά έγινε από τη Swiss Radio & Télévision, τη France Télévision και το BBC. Το παλιό σήμα με τις ακτίνες, που συμβολίζουν τις ακτίνες της ελπίδας μετά από τον πόλεμο, φιλοτεχνήθηκε από τον Timothy O’Brien του BBC. Προς τιμήν του εμπνευστή της Γιουροβίζιον, Marcel Bezençon, ο οποίος απεβίωσε το 1981, έχουν θεσμοθετηθεί από το 2002 από τον Christer Björkman (SWE 1992 και αρχηγό της Σουηδικής αποστολής επί πολλά χρόνια) και τον Richard Herrey (SWE 84), τα ομώνυμα βραβεία που δίνονται κάθε χρόνο. Είναι τρία: το βραβείο Τύπου (Press Award) στην καλύτερη συμμετοχή, κατόπιν ψηφοφορίας των διαπιστευμένων δημοσιογράφων, το Καλλιτεχνικό Βραβείο (Artistic Award) στον καλύτερο τραγουδιστή, για το οποίο μέχρι το 2009 ψήφιζαν οι παλαιότεροι νικητές του διαγωνισμού, ενώ από το 2010 και εφεξής οι σχολιαστές, καθώς και το Βραβείο Συνθέτη (Composer Award), το οποίο προκύπτει από τις προτιμήσεις των δημιουργών της εκάστοτε χρονιάς.
Οι ιδρυτικές χώρες της Γιουροβίζιον είναι οι 6 που είχαν δημιουργήσει το 1951 την Ευρωπαϊκή Ένωση Χάλυβα και Άνθρακα (και το 1957 μετονομάστηκαν σε Ε.Ο.Κ.) και η Ελβετία.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Επίσημα η ιστορία της τηλεόρασης ξεκίνησε στις ΗΠΑ το 1928. Πρωτοπόρος στην Ευρώπη ήταν η γαλλική τηλεόραση σε μια πειραματική μετάδοση (30 γραμμές) το 1931, προτού ακόμα ιδρυθεί επίσημα με τα αρχικά CGT. Ακολούθησε ένα χρόνο μετά το BBC, σε πλήρες ηλεκτρονικό σύστημα, μολονότι το πρώτο πείραμα μηχανικής τηλεόρασης είχε πραγματοποιηθεί στο Λονδίνο ήδη από το 1925. To 1935 προστέθηκε το γερμανικό DFR (180 γραμμές σε ημι-ηλεκτρονικό σύστημα και ένα χρόνο μετά σε ηλεκτρονικό), με σταθερό πρόγραμμα (ήδη από το 1929 υπήρχε η μηχανική τηλεόραση), ενώ το 1939 “μπήκε στον χορό” και η Ιταλία, με την EIAR, μετέπειτα RAI, ωστόσο τις πειραματικές απόπειρες διέκοψε εκεί το φασιστικό καθεστώς. Η Ολλανδία γνώρισε επίσημα το νέο μέσο το 1949, ενώ δύο χρόνια μετά ιδρύθηκε το κανάλι NTS, παρόλο που τα εργαστήρια της Philips πραγματοποιούσαν αλλεπάλληλες πειραματικές μεταδόσεις ήδη από το 1929. Στη Δανία η Statradiofonien TV ιδρύθηκε το 1951. Η βελγική ΤV, ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1953 και μάλιστα ήταν η πρώτη στην Ευρώπη με δύο κανάλια (γαλλόφωνο-ΙΝR, μετέπειτα RTB και ολλανδόφωνο-NIR, μετέπειτα BRT). Η ελβετική τηλεόραση, από την πλευρά της, άρχισε να δίνει επίσημο σήμα το 1953 και μάλιστα μόνο στα γερμανικά από το TV DRS (το 1954 ξεκίνησαν στα γαλλικά από το TSR, το 1958 στα ιταλικά από το ΤSI και το 1963 στα ρωμανικά μέσω άλλων καναλιών). Πειράματα, βέβαια γίνονταν από το 1939. Η Αυστριακή τηλεόραση ORF ξεκίνησε να εκπέμπει το 1955, αμέσως μόλις αποχώρησαν οι δυνάμεις κατοχής από τη χώρα, όπως και το Télé Luxembourg που ήταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο (819 γραμμές). Την εναρκτήρια χρονιά για τον διαγωνισμό, μόλις το 40% των νοικοκυριών της Ευρώπης διέθετε τηλεόραση, ωστόσο υπήρχε ομαδική τηλεθέαση χάρη στα εστιατόρια και τις παμπ που συνήθως ήταν εξοπλισμένες με το νέο μέσο.
Η Χρονοιστορία της EBU
1950
Πραγματοποιείται η πρώτη διεθνής τηλεοπτική σύνδεση μεταξύ Γαλλίας και Ηνωμένου Βασιλείου. Οι Βρετανοί θεατές μπόρεσαν να παρακολουθήσουν ένα φεστιβάλ που λάμβανε χώρα στην πόλη Καλαί, συμπεριλαμβανομένης της επίδειξης πυροτεχνημάτων στο Place de l’Hotel de Ville.
1953
Η Στέψη της Ελισάβετ Β’ ήταν η πρώτη εκδήλωση που μεταδόθηκε ζωντανά διεθνώς. Ο κόσμος συνωστίστηκε μπροστά στις λίγες διαθέσιμες τηλεοράσεις για να δει τη μαγεία να συμβαίνει
1954
Το τηλεοπτικό δίκτυο της Eurovision ξεκινά με ζωντανή μετάδοση από το Φεστιβάλ Νάρκισσου στο Μοντρέ της Ελβετίας. Η μετάδοση μεταδίδεται ταυτόχρονα στο Βέλγιο, τη Δανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
1956
Ο πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision διεξάγεται στο Λουγκάνο της Ελβετίας στις 24 Μαΐου 1956. Επτά χώρες συμμετείχαν σε αυτό το ιστορικό γεγονός και συνολικά 10 εθνικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μετέδωσαν ζωντανά την εκπομπή στο κοινό της χώρας.
1958
Η πρώτη ανταλλαγή ειδήσεων μεταξύ των μελών της EBU πραγματοποιείται με ζωντανές εικόνες από το Βατικανό για τον θάνατο του Πάπα Πίου XII. Το News Exchange ξεκινά επίσημα λίγα χρόνια αργότερα το 1961.
1960
Η EBU αγοράζει τα δικαιώματα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης έναντι 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, την πρώτη από τις πολλές συλλογικές συμβάσεις δικαιωμάτων.
1962
Οι πρώτες εκπομπές μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Ευρώπης γίνονται χρησιμοποιώντας τον δορυφόρο Telstar, έναν σφαιρικό δορυφόρο περίπου στο μέγεθος μιας μεγάλης μπάλας παραλίας.
1965
Το Jeux Sans Frontières (γνωστό στα αγγλικά ως «It’s a Knockout») ξεκινά ως τηλεοπτικό παιχνίδι σε όλη την Ευρώπη.
1967
Το Music Exchange εγκαινιάζει την πρώτη του συναυλιακή σεζόν, ξεκινώντας με την Αγγλική Ορχήστρα Δωματίου στο Queen Elizabeth Hall στο Λονδίνο.
1969
Με τεχνική υποστήριξη από την EBU, τα Μέλη μας μετέφεραν την προσγείωση του Apollo 11 στο φεγγάρι.
1975
Τα μέλη της EBU ενθαρρύνουν την υιοθέτηση του Teletext, μετά την κυκλοφορία του Ceefax (η πρώτη στον κόσμο υπηρεσία πληροφόρησης τηλεκειμένου) από το BBC το 1974.
1982
Η EBU λαμβάνει ένα διεθνές βραβείο Emmy για το σχεδιασμό ενός παγκόσμιου προτύπου για την ψηφιακή τηλεόραση που έγινε αποδεκτό από την ITU.
1992
Ο Διεθνής Οργανισμός Ραδιοφωνίας & Τηλεόρασης (OIRT), ένας αδελφός οργανισμός ραδιοτηλεοπτικών φορέων από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, συγχωνεύεται με την EBU.
1993
Το έργο Digital Video Broadcasting (DVB) έχει δημιουργηθεί για να θέσει τεχνικά πρότυπα για τη μετάβαση της τηλεόρασης από την αναλογική στην ψηφιακή και από την SD σε HD σε UHD.
1995
Η EBU είναι βασική μέτοχος για τη συμφωνία για ένα κοινό παγκόσμιο πρότυπο για το ψηφιακό ραδιόφωνο στην ITU.
1998
Σε συνεργασία με την ITU, η EBU συμβάλλει στην επίτευξη ενός παγκόσμιου προτύπου για τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας.
2003
Ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού Junior Eurovision μεταδίδεται ζωντανά από την Κοπεγχάγη.
2011
Η EBU πυροδοτεί την Επανάσταση Loudness ξεκινώντας μια διεθνή συμφωνία για την αντιμετώπιση διαφορετικών επιπέδων όγκου μεταξύ προγραμματισμού, τρέιλερ και διαφήμισης.
2012
Η EBU καθοδηγεί το τεχνικό πρότυπο για τηλεοράσεις εξαιρετικά υψηλής ευκρίνειας με την ITU. Το πρότυπο επιτρέπει στο NHK και στο BBC να κινηματογραφούν μέρη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου – τη μεγαλύτερη λειτουργία της EBU ποτέ – σε UHDTV.
2015
Η EBU συνεργάζεται με το μέλος VRT του Βελγίου για τη δημιουργία του πρώτου στούντιο ζωντανής παραγωγής στον κόσμο χρησιμοποιώντας αποκλειστικά τεχνολογία IP.
2018
Εναρκτήριο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα – μια νέα διοργάνωση πολλαπλών αθλημάτων που υποστηρίζεται από την EBU και τα μέλη της.
2021
Μια ευρωπαϊκή προοπτική: Η AEP δίνει στους πολίτες ένα παράθυρο στα ευρωπαϊκά ζητήματα – φέρνοντας στο κοινό ποιοτική δημοσιογραφία στη γλώσσα τους.
2024
Eurovision Sport: Η EBU λανσάρει μια νέα πλατφόρμα ψηφιακής ροής αθλητικών δωρεάν σε όλους.
Πηγές: