Η Radiodiffusion-Télévision Française (RTF) πρόβαλε στο τηλεοπτικό της κανάλι την εκπομπή Sept villes, une chanson κάθε δύο εβδομάδες κάθε Παρασκευή από τις 21 Δεκεμβρίου 1956 έως τις 28 Φεβρουαρίου 1957 στις 20:40 CET. Τη σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο Igor Barrère και την παρουσίαση ο Robert Beauvais σε στούντιο στο Παρίσι.
Σε κάθε εκπομπή παρουσιάζονταν πέντε νέα τραγούδια. Τα τραγούδια ήταν διασκευασμένα από τον Armand Migiani , και συνοδεύονταν από ορχήστρα υπό τη διεύθυνση του Paul Durand. Κάθε τραγούδι παρουσιαζόταν δύο φορές, μία φορά τραγουδισμένο και μία φορά σε οργανική εκδοχή ή τραγουδισμένο από διαφορετικό καλλιτέχνη.
Έξι κριτικές επιτροπές που συνεδρίαζαν σε έξι γαλλικές πόλεις επέλεγαν έναν νικητή σε κάθε εκπομπή, με την έκτη και τελευταία κριτική επιτροπή που έδινε την ψήφο της να είναι συνήθως η κριτική επιτροπή του Παρισιού. Παρά τον τίτλο του σόου («Επτά πόλεις, ένα τραγούδι»), στους προκριματικούς γύρους συμμετείχαν συνήθως κριτικές επιτροπές από έξι μόνο πόλεις, με εξαίρεση τον πρώτο γύρο της 21ης Δεκεμβρίου 1957, στον οποίο συμμετείχαν κριτικές επιτροπές από επτά πόλεις.
Κάθε κριτική επιτροπή αποτελούνταν από 11 θεατές που παρακολουθούσαν την εκπομπή στην τηλεόραση. Κάθε κριτής έδινε μία ψήφο στο αγαπημένο του τραγούδι. Ο Robert Beauvais καλούσε τηλεφωνικά τις κριτικές επιτροπές και επέβλεπε την ψηφοφορία με τη βοήθεια ενός πίνακα αποτελεσμάτων στο στούντιο. Σύμφωνα με την εφημερίδα L’Aurore, λόγω τεχνικών προβλημάτων σχετικά με τις τηλεφωνικές γραμμές, όλες οι κριτικές επιτροπές μεταφέρθηκαν στο Παρίσι μετά την πρώτη εκπομπή.
Η πρώτη εκπομπή Sept villes, une chanson προβλήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1957. Παρουσιάστηκαν πέντε τραγούδια. Το νικητήριο τραγούδι «Le Petit Homme et la noix» γράφτηκε από τον Henri Bourtayre, σε στίχους του Francis Blanche. Για το διάλειμμα, η Paule Desjardins ερμήνευσε το «Paris palace hôtel».
| 1η Εμφάνιση | 2η Εμφάνιση | Τίτλος | Συνθέτης/Στιχουργός | Βαθμοί | Θέση | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Σειρά |
Καλλιτέχνης |
Σειρά |
Καλλιτέχνης |
||||
| 1 | Francis Linel | 7 | Paul Péri | "Vive le mariage" | Άγνωστο |
8 | 3 |
| 2 | Jacqueline Roland | 4 | Instrumental | "Le Petit Homme et la noix" | Henri Bourtayre, Francis Blanche | 34 | 1 |
| 3 | Claudine Céréda and Paul Mattei | 8 | Catherine Maisse | "Quand ton amour sera fini" | André Grassi | 4 | 5 |
| 5 | Georges Blaness | 9 | Instrumental | "Rio" | Άγνωστο |
6 | 4 |
| 6 | Les Blue Stars | 10 | Paule Desjardins | "Il est là" | Magenta, Simone Vallauris | 22 | 2 |
Ο δεύτερος γύρος του Sept villes, une chanson προβλήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1957. Παρουσιάστηκαν πέντε νέα τραγούδια. Το νικητήριο τραγούδι «Le Manteau de laine» γράφτηκε από τους Léo Chauliac και Henri Contet . Στο διάλειμμα, η Jacqueline Roland ερμήνευσε το νικητήριο τραγούδι του πρώτου γύρου, «Le Petit Homme et la noix».
Ένα περιστατικό συνέβη κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας: Παρά τους κανόνες που επέτρεπαν σε κάθε κριτική επιτροπή να μοιράσει μόνο 11 ψήφους, η κριτική επιτροπή της Λιλ μοίρασε 28 βαθμούς. Οι εκπρόσωποι των επόμενων κριτικών επιτροπών της Λυών και της Νίκαιας διαμαρτυρήθηκαν για την παρατυπία αυτή πριν δώσουν τις αντίστοιχες ψήφους τους, κατηγορώντας λανθασμένα τη Μασσαλία αντί της Λιλ. Ο παρουσιαστής Robert Beauvais υποσχέθηκε ότι το θέμα θα διερευνηθεί, αλλά τελικά συνέχισε την ψηφοφορία. Ζήτησε συγγνώμη από τους τηλεθεατές για το λάθος στην επόμενη αναμέτρηση στις 18 Ιανουαρίου 1957.
| 1η Εμφάνιση | 2η Εμφάνιση | Τίτλος | Συνθέτης/Στιχουργός | Βαθμοί | Θέση | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Σειρά | Καλλιτέχνης | Σειρά | Καλλιτέχνης | ||||
| 1 | Marcel Amont | 4 | Instrumental | "Le Photographe" | Emer, Coulonges | 13 | 3 |
| 2 | Nadine Young | 7 | Les Blue Stars | "Ma Petite Femme et moi" | Unknown | 18 | 2 |
| 3 | John Littleton | 8 | Simone Langlois | "Le Manteau de laine" | Léo Chauliac, Henri Contet | 29 | 1 |
| 5 | Hélène Martin | 10 | Jean Arnaud | "Le bleu c'est pour les amoureux" | Άγνωστο | 10 | 5 |
| 6 | Catherine Gay | 9 | Instrumental | "La Polka du petit poisson rouge" | G. Matis | 13 | 3 |
Ο τρίτος κύκλος του Sept villes, une chanson προβλήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1957. Σε αυτόν τον γύρο ο Robert Beauvais ανακοίνωσε για πρώτη φορά ότι η εκπομπή θα χρησίμευε ως επιλογή για τη γαλλική συμμετοχή στον επερχόμενο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Παρουσιάστηκαν πέντε νέα τραγούδια. Το νικητήριο τραγούδι «C’est demain» γράφτηκε από τους Francis Lemarque και Marc Heyral . Ο John Littleton ερμήνευσε το νικητήριο τραγούδι της 2ης φάσης, «Le Manteau de laine», ως πράξη του διαλείμματος.
| 1η εμφάνιση | 2η Εμφάνιση | Τίτλος | Συνθέτης / Στιχουργός | Βαθμοί | Θέση | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Σειρά | Καλλιτέχνης | Σειρά | Καλλιτέχνης | ||||
| 1 | Suc et Serre | 8 | Jacques Vérières | "Le Clodo des toits" | Jean-Pierre Suc | 4 | 5 |
| 2 | Jean Bertola | 5 | Instrumental | "C'est demain" | Francis Lemarque, Marc Heyral | 18 | 1 |
| 3 | Mathé Altéry | 7 | Instrumental | "Celui que j'aime" | Άγνωστο | 16 | 2 |
| 4 | Jacques Leroy | 9 | Les Quatre de Paris | "La Cour de mon école" | Jacques Leroy, R. Bernard | 16 | 2 |
| 6 | Lucette Raillat | 10 | Pierre Louki | "La Môme aux boutons" | Lacome, Pierre Louki | 12 | 4 |
Ο τέταρτος κύκλος του Sept villes, une chanson προβλήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1957. Το νικητήριο τραγούδι του 3ου γύρου, το «C’est demain», παίχτηκε από τον Joss Baselli και την ορχήστρα του Paul Durand σε μια οργανική εκδοχή στο διάλειμμα.
| 1η Εμφάνιση | 2η Εμφάνιση | Τίτλος | Συνθέτης / Στιχουργός | Place | Θέση | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Σειρά | Καλλιτέχνης | Σειρά | Καλλιτέχνης | ||||
| 1 | Renée Pierre | 6 | Les Quatre Barbus | "Encore de l'argent" | Άγνωστο | 5 | |
| 2 | Jean-Louis Tristan | 5 | Instrumental | "Je m'ballade dans Paname" | Άγνωστο | 1 | 1 |
| 3 | Lucette Raillat | 10 | Georges Blaness | "Au bal du samedi" | Άγνωστο | 2 | |
| 4 | Line Andrès | 8 | Bob Martin | "Seulement" | C. Nougaro, J. Walter | 2 | |
| 7 | Danièle Dupré | 9 | Joss Baselli | "Le Vieux Marin" | Botton | 4 | |
Ο πέμπτος προκριματικός κύκλος πραγματοποιήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1957. Σε αντίθεση με τις άλλες προκριματικές σειρές, η σκηνοθεσία ήταν του Claude Dagues. Στο διάλειμμα, το νικητήριο τραγούδι του 4ου γύρου, «Je m’ballade dans Paname», ερμηνεύτηκε από τον Jean-Louis Tristan. Τη νίκη στο Heat 5 κατέκτησε το τραγούδι «La Belle Amour» που έγραψαν ο Guy Lafarge (μουσική) και ο Francis Carco (στίχοι).
| 1η Εμφάνιση | 2η Εμφάνιση | Τίτλος | Συνθέτης / Στιχουργός | Βαθμοί | Θέση | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Σειρά | Καλλιτέχνης | Σειρά | Καλλιτέχνης | ||||
| 1 | Maria Lea | 7 | Christian Borel | "Les Deux Enfants" | J. Solar, Cl. Amy | 9 | 4 |
| 2 | Jacques Esterel | 4 | Instrumental | "Des souris et des chats" | Jacques Esterel , J. Lasry | 15 | 3 |
| 3 | Louis Massis | 6 | Instrumental | "Les Aurochs" | D. Lapeyrère, J-P. Michel | 0 | 5 |
| 5 | Josette Privat | 9 | Instrumental | "La Belle Amour" | Guy Lafarge, Francis Carco | 25 | 1 |
| 8 | Guy Marly | 10 | Les Bass'Harmonistes | "Moi qui vous parle" | Unknown | 17 | 2 |
Ο έκτος και τελευταίος γύρος του Sept villes, une chanson διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου 1957. Σε αυτόν τον προκριματικό γύρο, ο παρουσιαστής Robert Beauvais επανέλαβε την ανακοίνωση ότι η μορφή αυτή θα χρησιμοποιηθεί για την επιλογή της γαλλικής συμμετοχής στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1957. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες προκριματικές φάσεις με πέντε τραγούδια, σε αυτή τη φάση παρουσιάστηκαν έξι τραγούδια. Ως πράξη του διαλείμματος, η Josette Privat ερμήνευσε το νικητήριο τραγούδι της 5ης φάσης, το «La Belle Amour». Την 6η θερμάδα κέρδισαν το «Quelqu’un viendra demain» και το «La Reine du port», τερματίζοντας και τα δύο με 15 βαθμούς. Το «La Reine du port» γράφτηκε από τον Paul Aliprandi.
| 1η Εμφάνιση | 2η Εμφάνιση | Τίτλος | Συνθέτης / Στιχουργός | Βαθμοί | Θέση | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Σειρά | Καλλιτέχνης | Σειρά | Καλλιτέχνης | ||||
| 1 | Mistigri | 5 | Instrumental | "La Dondon" | Άγνωστο |
3 | 6 |
| 2 | Félix Marten | 9 | Les Frères Demarny | "Mon Bon Vieux Phono" | F. Bonifay, J. Hourdeaux, J. Claudric | 9 | 5 |
| 3 | Guy Severyns | 7 | Instrumental | "Quelqu'un viendra demain" | J. P. Mottier | 15 | 1 |
| 4 | Victoria Marino | 11 | Miguel Amador | "Villa Bella" | Άγνωστο |
12 | 3 |
| 6 | Lucien Lupi | 10 | Instrumental | "La Reine du port" | Paul Aliprandi | 15 | 1 |
| 8 | René-Louis Lafforgue | 12 | Jacqueline Allard | "Mon Premier Amour" | René-Louis Lafforgue | 10 | 4 |
Επιλογή της γαλλικής Eurovision συμμετοχής
Παρά το γεγονός ότι είχε ανακοινώσει το Sept villes, une chanson ως προεπιλογή, το RTF επέλεξε τελικά μια εσωτερική επιλογή: μια ξεχωριστή κριτική επιτροπή στην οποία συμμετείχε ο Robert Beauvais επέλεξε την Paule Desjardins ως εκπρόσωπο της Γαλλίας και το τραγούδι «La Belle Amour» ως γαλλική συμμετοχή. Το «La Belle Amour» είχε κερδίσει τον πέμπτο γύρο του Sept villes, une chanson. Ήταν γραμμένο από τον Guy Lafarge (μουσική) και τον Francis Carco (στίχοι).
Την 21η Φεβρουαρίου, η Deutsches Fernsehen δημοσίευσε ένα δελτίο τύπου σχετικά με τον επερχόμενο διαγωνισμό στη Φρανκφούρτη, λέγοντας ότι η Paule Desjardins θα τραγουδήσει ένα τραγούδι του Guy Lafarge για τη Γαλλία.
Το περιοδικό Radio-Télévision 57 ανέφερε την ίδια ως εκπρόσωπο της Γαλλίας στο τεύχος της 24ης Φεβρουαρίου 1957.Μόλις στις 2 Μαρτίου, μία ημέρα πριν από τον διαγωνισμό, οι γαλλικές εφημερίδες ανέφεραν ότι το «La Belle Amour» ήταν η γαλλική συμμετοχή.
Οι επίσημοι τηλεοπτικοί κατάλογοι για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στις 3 Μαρτίου εξακολουθούσαν να υποστηρίζουν ότι η γαλλική συμμετοχή είχε επιλεγεί στο Sept villes, une chanson. Προφανώς, η RTF δεν ενημέρωσε επαρκώς τους τηλεθεατές πριν από τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision: Το περιοδικό Télévision Programme Magazine ανέφερε αργότερα ότι έλαβε πολυάριθμες επιστολές από θυμωμένους τηλεθεατές που επέκριναν το RTF για την έλλειψη διαφάνειας στην επιλογή και για την αντικατάσταση της Josette Privat (που είχε τραγουδήσει το τραγούδι Sept villes, une chanson) με την Paule Desjardins την τελευταία στιγμή. Το περιοδικό επικοινώνησε με τον Robert Beauvais, ο οποίος είχε παρουσιάσει όλες τις παραστάσεις και είχε συμμετάσχει στην απόφαση. Ο Beauvais δήλωσε ότι η RTF ήθελε έναν όμορφο διεθνή σταρ για να εκπροσωπήσει τη Γαλλία και ότι ο Privat ήταν «νέος, επομένως χωρίς εμπειρία. Η εμφάνισή της ως ένας ωραίος αχινός [gavroche] δεν θα μπορούσε να είναι κατάλληλη». Σύμφωνα με τον Beauvais, το RTF είχε ζητήσει αρχικά από την Jacqueline François, αλλά επειδή δεν ήταν διαθέσιμη για την ημερομηνία του διαγωνισμού, στράφηκε στη συνέχεια στην Paule Desjardins.