Πριν από λίγα λεπτά αναρτήθηκε στην ομάδα All Kinds of Everything μια τετράδα φωτογραφιών, τραβηγμένων από τον Vincenzo Vicari που βρισκόταν στα αρχεία της πόλης του Λουγκάνο, μαζί με κάποια σχόλια. Τις έχουμε ξαναδεί εν τάχει, όταν κυκλοφόρησε όλη η σειρά (280 αποτυπωμένες εικόνες το σύνολο), αλλά δεν προκάλεσαν έως τώρα την προσοχή. Στην πρώτη φωτό παρατηρούμε μια άδεια καρέκλα, ενδεχομένως, για κάποιο επιπλέον άτομο που είχε αναλάβει την κάλυψη της βραδιάς. Στη δεύτερη φωτό βλέπουμε τον ίδιο τον Vincenzo Vicari να κάθεται στην πρώτη σειρά και να φωτογραφίζει την επίσημη της τρίτης φωτό (αγνοούμε ποια είναι η κυρία).
Η μοναχική καρέκλα
Οι πρώτες άδειες καρέκλες του διαγωνισμού
Παρατηρήστε, επίσης, πόσο καλοντυμένο είναι το κοινό (υπήρχε αυστηρό dress code) που βρίσκεται στο Teatro Kursaal. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η τελευταία περίπτωση, όπου βλέπουμε κάποιον από τους θεατές να κρατά το πρόγραμμα της βραδιάς ή κάποια εφημερίδα με φωτογραφίες και πληροφορίες για τους συμμετέχοντες! Διαπιστώνουμε, τέλος ότι επρόκειτο για πολύ μικρό χώρο που δεν πρέπει να είχε πάνω από 150-200 θεατές… Ως γνωστόν, κατεδαφίστηκε το 2001 και στη θέση του χτίστηκε το νέο καζίνο της πόλης.
Σαν δεξίωση του πρέσβη
O Vincenzo Vicari απαθανατίζει την άγνωστο επίσημη
Αυστηρότατο το dress code.
Λουγκάνο 1956: Η άγνωστος επίσημη
Τι έχει το πρόγραμμα σήμερα;
Μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα βίντεο με 280 φωτογραφίες από το εν λόγω αρχείο εδώ.
Οργανωμένος φαν της Γιουροβίζιον από το 1994, παρακολουθεί τον διαγωνισμό ανελλιπώς από το 1977. Έχει γράψει πάνω από 1.500 άρθρα στην ιστοσελίδα του Infe Greece, τα περιοδικα «Γιουρορυθμός» και «Eurosong News», τόσο για θέματα επικαιρότητας, όσο και αφιερώματα (συχνά πρωτότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο), δημοσιοποιώντας άγνωστες ιστορίες, παραλειπόμενα και παρασκήνια από τον διαγωνισμό, μετά από ενδελεχή έρευνα σε βιβλία, περιοδικά και αρχεία. Το 2003 κυκλοφόρησε -εκτός εμπορίου- το βιβλίο του «48 Χρόνια Γιουροβίζιον: 1956-2003» (το πρώτο του είδους στην Ελλάδα), το 2006 υπήρξε σύμβουλος έκδοσης στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα, Eurovision. Οι ελληνικές συμμετοχές (1974-2006), το 2009 το περιοδικό «Πατρινόραμα» φιλοξένησε την ιστορία των ελληνικών τελικών και το 2012 το INFE Cyprus Blogspot την αντίστοιχη των κυπριακών. Το 2004 στον ημιτελικό υπήρξε μέλος της εθνικής επιτροπής. Έχει κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, συνεντεύξεις από καλλιτέχνες, αλλά και έχει παραχωρήσει ο ίδιος σε εγχώρια και ξένα Μ. Μ. Ε. Έχει παρακολουθήσει από κοντά 16 διαγωνισμούς (2000, 2003-2017), ως διαπιστευμένος διαφόρων Μ. Μ. Ε. καθώς και τα σώου “Congratulations” (2005), και“De grote Songfestival” (2019).
Αγαπημένες ξένες συμμετοχές
1. Izhar Cohen - Olé, Olé (ISR 85)
2. Massimo Ranieri - L'Amore È Un Attimo (ITA 71)
3. Darja Svajger - Prisluhni mi (SLN 95)
4. Niamh Kavanagh - In your eyes (IRL 93)
5. Edyta Gorniak - To nie ja (POL 94)
Αγαπημένη Ελληνική Συμμετοχή
Antique - Die for you