Κύπρος 2003: ένας πρώην ποδοσφαιριστής, ο Στέλιος Κωνσταντάς, σε λάτιν ρυθμούς.

9 thoughts on “Κύπρος 2003: ένας πρώην ποδοσφαιριστής, ο Στέλιος Κωνσταντάς, σε λάτιν ρυθμούς.”

1. E…καλά τώρα, ας μην τα ανάγουμε όλα στον πόλεμο των “κακών ξένων” που “κήρυξαν” στις 7 χώρες. Μέτριο στιχουργικά τραγούδι ήταν το “I am feeling alive” και μέτρια η ερμηνεία του κατά τα άλλα συμπαθέστατου Στέλιου Κωνσταντά (ως latin ποπ σύνθεση την λες και ψιλοΟΚ, αν και το παρόμοιου ύφους ισπανικό “Dime” εκείνη τη χρονιά ήταν μάλλον λίγο καλύτερο). Όσο για τις Tatu ο τρόπος προώθησης του τραγουδιού τους, αλλά και η εν γένει παρουσία τους ήταν πραγματικά απαράδεκτος (τρελό “ντιβαλίκι” από 2 μάλλον άφωνες πιτσιρίκές που το “έπαιζαν” λεσβίες). Θυμάμαι στο βιβλίο της η Μπόκοτα έγραφε “προσωπικά δεν τις μέτρησα καθόλου ως πιθανές νικήτριες”. Όσο για τα υπόλοιπα 6 τραγούδια που “πολεμήθηκαν”, όλα μετριότητες ήταν- ακόμα και η Ρουμανία (τραγικό χορευτικό, και μια μη χαρισματική τραγουδίστρια με ένρινο accent να επαναλαμβάνει “have you ever known”). Πολύ καλύτερες οι συμμετοχές της Τουρκίας και του Βελγίου που χτύπησαν τελικά δυάδα

   1. Δεν αντιλέγω. Μέτρια τραγούδια ήταν, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι υπήρξε ένα ισχυρότατο ρεύμα αντιπάθειας και μάλιστα από φαν, οι οποίοι (υποτίθεται ότι) αγαπούν τον διαγωνισμό και τους καλλιτέχνες και μάλιστα δύο από αυτούς (ο Νορβηγός Kato Hansen και ο Σουηδός Leif Thorson) έχουν γράψει βιβλία για τους εθνικούς τελικούς των χωρών τους, αναδεικνύοντας πολύτιμο αρχειακό υλικό, ο δε Γάλλος Didier Robaldo ήταν ο πρώτος που έκανε πίνακες με τις συμμετοχές όλων των χωρών από το 1956 έως το 1996. Έβγαλαν τότε απίστευτη χολή και μάλιστα ενάντια σε χώρες αβράβευτες, την ώρα που οι δικές τους χώρες είχαν χορτάσει από βραβεία. Τι να πει κανείς… Θέλω να κάνω ένα πολύ κακό σχόλιο για το ποιόν τους, αλλά δεν μου επιτρέπεται…

2. Να αναφέρω επίσης πως η Μάλτα ειδικά στο διάβα του χρόνου έχει πολλές φορές επικριθεί για τις περίεργες ψηφοφορίες της, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις δεν φαίνονται πράγματι και πολύ normal. Από το 2009 μέχρι και το 2013 ειδικά τα 12άρια της τα έδινε στο Αζερμπαιτζάν κάθε χρόνο, ενώ ήδη από τα 90s σε πολλές περιπτώσεις η ψηφοφορία της φαινόταν κάπως – ας το πω κομψά- “ιδιαίτερη” (π.χ. 1994, 1997)

3. Μετριότατο τραγούδι με ένα ρεφρέν να επαναλάμβάνεται τόσες πολλές φορές που καταντούσε εκνευριστικό. Απορώ πόσο χειρότερο μπορούσε να ήταν το τραγούδι της Στέλλας Γεωργιάδου που ήρθε τρίτο δηλαδή. Και το 2003, όπως και το 2002, κατατάσσεται στις αδιάφορες χρονιές μου, ενώ το ότι η Κύπρος για πρώτη φορά στα χρονικά ψήφισε την Τουρκία και την έβγαλε νικήτρια (χωρίς τις ψήφους μας θα κέρδισε το Βέλγιο) ακόμα το φυσάω και δεν κρυώνει. Είχανε ανοίξει τα οδοφράγματα οι Τούρκοι εκείνη τη χρονιά, λίγες μέρες πριν τον διαγωνισμό και ο φτωχός λαός εδώ νόμισε ότι λύθηκε το Κυπριακό και έπρεπε να πει “ευχαριστώ” της Τουρκίας που του επέτρεψε να επισκεφτεί τους ρημαγμένους τόπους του ως τουρίστας. Ποιου να το πεις και να μην γελάσει;

   1. Πόοο δίκιο έχεις για τα οδοφράγματα…και το 8αρι της Κύπρου στην Τουρκία και τη χαρακτηριστική έκφραση του Λουκά Χάματσου στην ψηφοροφία (Peace to Cyprus, Turkey 8 points!!!)…χωρίς σχόλια!

   2. Απορώ κι εγώ πως δεν έστειλε ποτέ η Κύπρος τη Στέλλα Γεωργιάδου. Όσο για το τραγούδι, ναι, είναι αφόρητα επαναλαμβανόμενο και ο Στέλιος Κωνσταντάς δεν μπορούσε να το υποστηρίξει με λίγη κίνηση, λίγο ρυθμό, λίγο χορό.

   3. Για το 8αρι της Κύπρου στην Τουρκία είχε πει και η Μαντώ σε μια συνέντευξη της κάποια χρόνια αργότερα όταν τη ρώτησαν για τη Eurovision-συγκεκριμένα είπε κάτι του στυλ “σοβαρά τώρα, πιστεύετε ότι ο Κύπριος σήκωσε το τηλέφωνο για να ψηφίσει την Τουρκία;” υπονοώντας ότι η ψηφοφορία είναι στημένη και δεν ψηφίζει στ’ αλήθεια ο κόσμος.

4. αδιάφορο τραγούδι. Και που δώσαμε το 12αρι μας, πολύ της είναι.

5. το τραγούδι μου αρεσε αρκετά!η εμφανιση επι σκηνής ομως δν επεισε!θεωρω πως αν το ερμηνευε κάποιος πιο τσαχπινης κ επικοινωνιακος τραγουδιστής θα πηγαινε σαφεστατα ψηλοτερα!απο τις αγαπημενες μου χρονιές το 2003!ισπανία,ισλανδία,ισραήλ κ ρωσία τα αγαπημένα μου!την εμφανιση της beth και του dime τη θεωρω αξεπεραστη!!οσο για την νικη της τουρκίας ακομη απορώ για τους 7 κ 8 βαθμους αντιστοιχα απο ελλάδα κ κύπρο που της χάρισσαν την νίκη!να σκάσω ημουνα εκεινη την βραδιά!η ελληνικη συμμετοχη απλά θλιβερή!αν πηγαινε ο βαρδής η η σαμπρίνα θα ημασταν σιγουρα 10αδα!

Comments are closed.