Κύπρος 1990: Ο Αναστάζιο με διεθνές άκουσμα. Η Ευρώπη όμως δεν “άκουσε”.

To τραγούδι και μερικά παραλειπόμενα

Το 1990 έγινε ανοικτός τελικός με 10 τραγούδια. Κέρδισε το «Μιλάς Πολύ», το οποίο στη Γιουροβίζιον κατέλαβε την 14^η θέση. Το τραγούδι αναφέρεται στον ίδιο τον λαλίστατο Αναστάζιο ή Χάρη Αναστασίου, ο οποίος πίεζε τότε τον John Vickers – τον βλέπουμε στα κρουστά – να του γράψει τραγούδι. Το βασικό μοτίβο του προέρχεται από ένα μουσικό θέμα με οκτώ νότες του ΡΙΚ, τα δε φωνητικά τραγουδούν: «μπλα, μπλα, μπλα». Η ενορχήστρωση έγινε από τον Γερμανό Christian Leibl (που συνεργάστηκε και με την Αλέξια στο άλμπουμ « Ένα, Δύο, Τρία »), ο οποίος το έκανε… αγνώριστο. Καθότι είναι πιστή αντιγραφή του στυλ των Stock, Aitken & Waterman (ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί συνθέτες), ο Αναστάζιο πίστευε ότι θα γινόταν μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία. Τον συνθέτη John Vickers είδαμε παλιότερα, το 1983 στα φωνητικά. Επιπλέον είχε γράψει (μαζί με τον Άριστο Μοσχοβάκη) τη συμμετοχή του 1988 που αποκλείστηκε, καθώς και τους αγγλικούς στίχους στη συμμετοχή της Μαρλαίν Αγγελίδου το 1999. Η Κυπριακή αποστολή ήταν η μόνη που δεν συνοδευόταν από μαέστρο. Ανέλαβε να τη διευθύνει ο Κροάτης Stanko Selak, γνωστός τρομπετίστας και βοηθός του μουσικού διευθυντή της Γιουροβίζιον του 1990 Igor Kuljerić, ο οποίος ουσιαστικά ανέλαβε το σχηματισμό της ορχήστρας, αλλά και όλες τις πρόβες.

Ο καλλιτέχνης και ο εθνικός τελικός

Ο Anastazio είχε κάνει σπουδές χορού στη Νέα Υόρκη, με συμφοιτήτρια τη… Madonna. Είχε δική του σχολή χορού, το Jazz Center, στη Λεμεσό, ενώ σήμερα γυρίζει όλο τον κόσμο κάνοντας one man show. Για δύο χρόνια έμεινε “εκτός” λόγω κορωνοϊού και των προβλημάτων υγείας που του προκάλεσε. Το 1987 χόρευε πίσω από την Αλέξια. Είπε τρία τραγούδια στην ανοιχτή επιλογή (1^ος, 3^ος, 8^ος)- η πρώτη που μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση, ενώ το 1996 ήρθε 6^ος. Ο τελικός κύλησε όχι χωρίς αντιδράσεις, αφού αγαπημένοι του κοινού ήταν η Ευρυδίκη, η Κατερίνα Χαρτόσια και ο Άλεξ Παναγή. Ο Peter Γιαννάκη (συνθέτης CYP 86, 06) τού έκανε promotion στην Αγγλία και το ανέλαβε γερμανική δισκογραφική εταιρία. Η αγγλική βερσιόν έχει τον τίτλο «Walk Away».

Στην επιλογή, που διοργανώθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο της Λευκωσίας σε παρουσίαση του ηθοποιού Σταύρου Λούρα, ανέτειλε και το αστέρι του Λουκά Χάματσου, ο οποίος έμελλε να κάνει μεγάλη τηλεοπτική καριέρα στην Κύπρο, αλλά και διαφημιστική, για τα γνωστά σοκολατάκια Mabel. Η Κατερίνα Χαρτόσια, επίσης γνώριμη από κυπριακές επιλογές, διαγωνίστηκε με το Μόνο εσύ. Με τον ίδιο τίτλο είχε έρθει 2^η η Μαντώ στον ελληνικό τελικό, έναν χρόνο πριν. Ψήφισε τότε μόνο κριτική επιτροπή, σύστημα που διατηρήθηκε μέχρι και το 2003.

Το φιλμάκι

Το βίντεο-κλιπ είναι το πρώτο που έχει κάποιο concept: ο Αναστάζιο ακολουθεί παντού την υποψήφια αγαπημένη του, ακόμα και με… γαϊδουράκι, μέχρι που την πείθει να είναι μαζί. Βεβαίως, δεν λείπουν τα κλασικά συστατικά: αρχαιότητες, θάλασσα, σκάφη, σπορ κλπ. Kitsch πρωτοτυπία: τα αγάλματα ενός μουσείου ζωντανεύουν και τραγουδούν μαζί με τον φύλακα και τους επισκέπτες. Τζινάκια και παπούτσια σπορτέξ (συν ένα πράσινο-ασημί σακάκι για τον Αναστάζιο) έδιναν ένα νεανικό και φρέσκο look. Είναι αναμφισβήτητα η πιο international συμμετοχή της Κύπρου, τουλάχιστον μέχρι το 1999. Στα φωνητικά ήταν οι: John Vickers, Σταυρούλα Ανδρέου, Κέρεν Σάββα και στα χορευτικά η Νατάσα Μακρυγιάννη κι η Χρυσούλα Πετρίδου.

Μερικές δηλώσεις

Όπως δήλωσε ο ίδιος στην εκπομπή «Eurovision Flashback» του Λουκά Χάματσου, η Γιουροβίζιον έφερε μεγάλη αλλαγή στη ζωή του, κοινωνικά, καλλιτεχνικά, προσωπικά. Γνώρισε μεγάλο κύκλο ανθρώπων. Δεν είχε αγωνία, διότι ήταν 3^η φορά στη Γιουροβίζιον (φωνητικά το 1987 και στιχουργός της αγγλικής βερσιόν του 1989 “Tonight will last forever”, ενώ αργότερα έκανε το ίδιο για την Έλενα Πατρόκλου το 1991 και της έκανε τη χορογραφία). Αξιοπρεπέστατη θεωρεί την εμφάνιση του Χρήστου Κάλλοου, με τον οποίο είχαν πολύ καλή σχέση. Περίμεναν ή την Ιταλία ή τη Γαλλία να κέρδιζε εκείνη τη χρονιά. Ο Ιταλός είχε πολιτικό νόημα (για την ενοποίηση της Ευρώπης) κάτι που κανονικά απαγορεύεται. Η Αγγλία ζητούσε συμπάθεια μέσω της 15χρονης Emma. O Toto Cutugno δεν έβλεπε τόσο θετικά τον Αναστάζιο αλλά, όταν ο τελευταίος του τραγούδησε κάτι, τον αποδέχτηκε. Είχαν διπλανά καμαρίνια. Το «Μιλάς Πολύ» ήταν σε παραγωγή Ralph Siegel, γι’ αυτό και έπαιξε σε compilations, ακούστηκε σε κανάλια όπως το Channel 4 στην Αγγλία και του άνοιξε δρόμους. Θεωρεί ως αρχιτέκτονα της Γιουροβίζιον στην Κύπρο τον Δώρο Γεωργιάδη. Ακόμα και σήμερα «εξαργυρώνει» την παρουσία του στη Γιουροβίζιον, κάνοντας 10-15 φορές τον χρόνο εμφανίσεις στην Ευρώπη.

Οι συμμετοχές του εθνικού τελικού

Οι Στίχοι

Δεν ξέρω πώς να σ’ αγαπήσω

Δεν ξέρω πώς να σου το πω

Δεν ξέρω τι να σου χαρίσω

Τι δρόμο πια να περπατώ

Πού θα με βγάλει η ιστορία μου με σένα

Όσο σ’ ακολουθώ;

Μιλάς πολύ, ζητάς πολλά

Βρες ένα τρόπο μια φορά

Την πάρλα να την σταματάς

Μιλάς πολύ, ζητάς πολλά

Δεν ξέρω τι να σου θυμίσω

Ποια μελωδία, ποιο ρυθμό

Με μουσική να ζωντανέψω

Τα λόγια που θα πω

Που θα με βγάλει η ιστορία μου με σένα

Όσο σ’ ακολουθώ;

Μιλάς πολύ, ζητάς πολλά

Βρες ένα τρόπο μια φορά

Την πάρλα να την σταματάς

Μιλάς πολύ, ζητάς πολλά

Λοιπόν καλύτερα, μια ώρα αρχύτερα

Να τελειώνουμε μια για πάντα

Δεν ήταν μπορετό να συνεχίσουμε

Κάναμε λάθη πολλά

Μιλάς πολύ, ζητάς πολλά

Βρες ένα τρόπο μια φορά

Την πάρλα να την σταματάς

Μιλάς πολύ, ζητάς πολλά (X 2)

https://www.youtube.com/watch?v=dtzz3BF2X-I

About the Author

Δημήτριος Μαντζίλας

Author

Οργανωμένος φαν της Γιουροβίζιον από το 1994, παρακολουθεί τον διαγωνισμό ανελλιπώς από το 1977. Έχει γράψει πάνω από 1.500 άρθρα στην ιστοσελίδα του Infe Greece, τα περιοδικα «Γιουρορυθμός» και «Eurosong News», τόσο για θέματα επικαιρότητας, όσο και αφιερώματα (συχνά πρωτότυπα σε παγκόσμιο επίπεδο), δημοσιοποιώντας άγνωστες ιστορίες, παραλειπόμενα και παρασκήνια από τον διαγωνισμό, μετά από ενδελεχή έρευνα σε βιβλία, περιοδικά και αρχεία. Το 2003 κυκλοφόρησε -εκτός εμπορίου- το βιβλίο του «48 Χρόνια Γιουροβίζιον: 1956-2003» (το πρώτο του είδους στην Ελλάδα), το 2006 υπήρξε σύμβουλος έκδοσης στο βιβλίο του Μάκη Δελαπόρτα, Eurovision. Οι ελληνικές συμμετοχές (1974-2006), το 2009 το περιοδικό «Πατρινόραμα» φιλοξένησε την ιστορία των ελληνικών τελικών και το 2012 το INFE Cyprus Blogspot την αντίστοιχη των κυπριακών. Το 2004 στον ημιτελικό υπήρξε μέλος της εθνικής επιτροπής. Έχει κάνει ραδιοφωνικές εκπομπές, συνεντεύξεις από καλλιτέχνες, αλλά και έχει παραχωρήσει ο ίδιος σε εγχώρια και ξένα Μ. Μ. Ε. Έχει παρακολουθήσει από κοντά 16 διαγωνισμούς (2000, 2003-2017), ως διαπιστευμένος διαφόρων Μ. Μ. Ε. καθώς και τα σώου “Congratulations” (2005), και“De grote Songfestival” (2019). Αγαπημένες ξένες συμμετοχές 1. Izhar Cohen - Olé, Olé (ISR 85) 2. Massimo Ranieri - L'Amore È Un Attimo (ITA 71) 3. Darja Svajger - Prisluhni mi (SLN 95) 4. Niamh Kavanagh - In your eyes (IRL 93) 5. Edyta Gorniak - To nie ja (POL 94) Αγαπημένη Ελληνική Συμμετοχή Antique - Die for you

Visit Website View All Posts

Σχετικά Άρθρα:

Παρασκήνια 1991: οι Έλληνες πίστεψαν ότι η “Άνοιξη” θα κερδίσει, η Ευρώπη όμως καθόλου Κύπρος: Οι αντιδράσεις των eurofans στο άκουσμα του “Ela” Κύπρος: Οι Minus one πάνε Ευρώπη Κύπρος 1981: Ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο στην Ευρώπη