| Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965 | |
|---|---|
|
|
| Τηλεοπτικός φορέας |
RAI |
| Τόπος διεξαγωγής |
Sala di Concerto della RAI Νάπολη, Ιταλία |
| Στοιχεία Διαγωνισμού | |
| Ημερομηνία | 20 Μαρτίου 1965 |
| Συμμετέχουσες χώρες | 18 (ρεκόρ) |
| Πρώτη συμμετοχή | Ιρλανδία |
| Επιστροφές | Σουηδία |
| Νικητής |
"Poupée de cire, poupée de son" |
| Χειρότερη θέση | 0 βαθμοί: Βέλγιο, Φινλανδία, Γερμανία, Ισπανία |
| Σημαντικά γεγονότα | |
|
• Πρώτη φορά στην Ιταλία/Νότια Ευρώπη • Πρώτη χρήση δικτύου Intervision • Κανονισμός γλωσσών (1966) μετά από σουηδικό σκάνδαλο |
|
| Επιπλέον σύνδεσμοι | |
|
Επίσημη ιστοσελίδα RAI Επίσημη σελίδα διαγωνισμού |
|
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965: Η Μουσική Επανάσταση στη Νάπολη
Εισαγωγή
Ο 10ος ετήσιος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision πραγματοποιήθηκε στη Νάπολη της Ιταλίας στις 20 Μαρτίου 1965, μετά τη νίκη της Ιταλίδας σταρ Gigliola Cinquetti στην προηγούμενη έκδοση. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός φιλοξενήθηκε στην Ιταλία και γενικότερα σε χώρα της Νότιας Ευρώπης. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Sala di Concerto della RAI – ένα σύγχρονο τηλεοπτικό στούντιο χωρητικότητας 370 ατόμων – με παρουσιάστρια την Renata Mauro.
Συμμετοχές και Ρεκόρ
18 χώρες συμμετείχαν, σημειώνοντας νέο ρεκόρ συμμετοχών. Αξιοσημείωτες εξελίξεις:
Σουηδία: Επέστρεψε μετά από απουσία ενός έτους
Ιρλανδία: Πραγματοποίησε το ντεμπούτο της
Επιστροφές καλλιτεχνών:
Udo Jürgens (Αυστρία, 1964)
Conchita Bautista (Ισπανία, 1961)
Vice Vukov (Γιουγκοσλαβία, 1963)
Η Νικητήρια Στιγμή
Το Λουξεμβούργο αναδείχθηκε νικητής με την 17χρονη France Gall και το τραγούδι “Poupée de cire, poupée de son” (Κούκλα κερί, κούκλα άχυρου) του Serge Gainsbourg. Αυτή ήταν:
Η δεύτερη νίκη του Λουξεμβούργου (μετά το 1961)
Το πρώτο μη μπαλάντα που κέρδισε από το 1959
Μία αμφιλεγόμενη επιλογή λόγω των ειρωνικών στίχων της για τη διασημότητα
“Ένα τραγούδι που ανατρόπιασε τις συμβάσεις, μεταμορφώνοντας την Eurovision”
– Μουσικοκριτικοί, 1965
Μηδενισμένες Χώρες και Γλωσσικές Αλλαγές
Τέσσερις χώρες τερμάτισαν με μηδέν πόντους:
Βέλγιο
Φινλανδία
Γερμανία (Ulla Wiesner)
Ισπανία (Conchita Bautista)
Η συμμετοχή της Σουηδίας προκάλεσε σημαντική αλλαγή: Ο Ingvar Wixell τραγούδησε στα αγγλικά (“Absent Friend”) αντί στα σουηδικά. Αυτό οδήγησε σε νέο κανονισμό (από το 1966) που υποχρέωνε όλες τις χώρες να τραγουδούν σε εθνική τους γλώσσα.
Μέθοδος Ψηφοφορίας
Το σύστημα βαθμολογίας χαρακτηρίστηκε από αυστηρά κριτήρια:
Κάθε χώρα διέθετε 10μελή κριτική επιτροπή
Κάθε μέλος απένειμε 3 ψήφους (1, 2, ή 3 πόντους)
Τα τραγούδια ταξινομούνταν και έπαιρναν 5, 3, ή 1 πόντο ανάλογα με τη θέση τους
Ειδικές περιπτώσεις:
Αν μόνο ένα τραγούδι ψηφιζόταν: 9 πόντοι
Αν ψηφίζονταν μόνο δύο: 6 και 3 πόντοι
Τεχνικά Χαρακτηριστικά και Ιστορική Σημασία
Μετάδοση: Πρώτη χρήση του δικτύου Intervision για μετάδοση σε χώρες Ανατολικής Ευρώπης
Τόπος διεξαγωγής: Το Sala di Concerto della RAI (1.227 m²) στεγάζει σήμερα το Αρχείο Ναπολιτανικών Τραγουδιών
Κληρονομιά:
Το νικητήριο τραγούδι έγινε διεθνές σινγκλ
Θέσπισε πρότυπα για την ποπ μουσική στον διαγωνισμό
Ενίσχυσε την πολιτιστική ανταλλαγή μεταξύ Ανατολής και Δύσης
Επίλογος
Η έκδοση του 1965 σηματοδότησε στροφή στη σύγχρονη μουσική δημιουργία, εγκαινιάζοντας:
Την εποχή της ποπ και της κοινωνικής κριτικής
Την διεύρυνση της γεωγραφικής συμμετοχής (Ιρλανδία, Ανατολική Ευρώπη)
Τις αυστηρότερους γλωσσικούς κανονισμούς
Την αύξηση της πολιτιστικής επίδρασης του διαγωνισμού
Πηγές:
EBU Official Archives: Eurovision 1965
RAI Naples: Historical Documentation
Eurovision.tv: 1965 Contest Overview
“Gainsbourg: The Biography” (Simone, 2001)
