Σχόλια σε: Αναδρομή στη Γιουροβίζιον του 1996

Από: όχι άλλο κάρβουνο

όχι άλλο κάρβουνο — Mon, 26 Oct 2020 14:20:30 +0000

Σε απάντηση στο Γιάννης Σ..

Ενδιαφέρουσα προσέγγιση!
Συμφωνώ απόλυτα με ότι λες σχετικά με το τραγούδι της Ευστρατίου το 96. Διαφωνώ όμως για τους στίχους αυτού του 1989. Προσωπικά κατέληξα να τους θεωρώ το αδύνατο σημείο του τραγουδιού παρόλο που το συγκεκριμένο τραγούδι σαν σύνθεση μου αρέσει. Λέω “κατέληξα” γιατί εκείνο τον καιρό με είχε ενθουσιάσει.
Θα διαφωνήσω επίσης και για την Ιρλανδία (κάθε άλλο παρά φολκλορικό κιτς τη θεωρώ). Κατά τη γνώμη μου η μόνη μαζί με αυτήν του 1994 δίκαιες νίκες της Ιρλανδίας, και η τελευταία φορά που συμφώνησα με το νικητήριο τραγούδι μέχρι να έρθει το 2017.

Από: Γιάννης Σ.

Γιάννης Σ. — Sun, 25 Oct 2020 14:21:47 +0000

Θεωρώ τη συγκεκριμένη χρονιά από τις πιο καλοοργανωμένες ( υπέροχες οι καρτποσταλ που φέρνανε λίγο από την μαγεία της εκάστοτε χώρας στην αρένα) αλλα ταυτοχρόνως αδύναμες στην ποιότητα των συμμετοχών. Θεωρώ ότι η συμμετοχή της Μαριάννας ήταν συμπαθητική, η ίδια πολύ καλή ερμηνευτικά και το τραγούδι χαρωπό αλλά όχι προορισμένο για μεγάλα πράγματα. Αντιθέτως πιστεύω ότι ” Το Δικό Μου Αστέρι” που τραγούδισε η ίδια χρόνια πριν είναι ίσως η καλύτερη ελληνική συμμετοχή, μια πανέμορφη μπαλάντα με ιδιαίτερα γλυκούς και σοφούς στίχους.

Σιροπιαστή η συμμετοχή της Κύπρου, βαριά και ασήκωτη της Πολωνίας, παντελώς τετριμμένες οι Σλοβενία, Σλοβακία, Μάλτα ( τραγούδι που ούτε για χαμηλές θέσεις στα αγγλικά τσαρτς δεν κάνει ) και Ελβετία ( ήδη από τότε νιώθει κανείς ότι η συγκεκριμένη χώρα είχε αρχίσει να αδιαφορεί επιδεικτικά για την Eurovision ) .

Για εμένα η νικήτρια της βραδιάς έπρεπε να είναι η Πορτογαλία με μία ερμηνεύτρια γεμμάτη γλυκήτητα και ανεμελιά. Θεωρώ αντιθέτως την συμμετοχή της Ιρλανδίας την επιτομή του φολκλορικού κιτς και θυμάμαι πόσο εκνευρισμένος ήμουν με την αυτοϊκανοποίηση στην φωνή των εκάστοτε παρουσιαστών να ανακινώνουν “and Ireland 12points!!!…” σε μία βραδία όπου οι ψήφοι έπρεπε να μοιραστούν πολύ ευρύτερα. Γενικά εκείνα τα χρόνια με την επιτυχία ταινιών όπως το Braveheart, θυμάμαι το κοινό να αντιμετωπίζει οτιδήποτε που είχε κέλτικο ηχόχρομα ως αυτομάτως ποιοτικό και άξιολογο, κακώς κατά τη γνώμη μου, ειδικά αν λάβει υπόψην του και τις αμπελοφιλοσοφίες των στίχων του the voice. Με εξαίρεση ίσως την niaghm kavanagh, πιστεύω οτι η Ιρλανδία δεν αξιζε στο ελάχιστο καμία από της νίκες της την δεκαετία του ’90.

Από: Θανος

Θανος — Fri, 09 Oct 2020 15:04:14 +0000

Σε απάντηση στο Γιώργος Τσεκούρας. Της είχε δώσει ψήφους ή ισπανική επιτροπή;

Από: Γιώργος Τσεκούρας

Γιώργος Τσεκούρας — Tue, 06 Oct 2020 23:58:19 +0000

Πολύ ωραία ανάλυση για μια πολύ δυνατή χρονιά. Πιστεύω το Ελληνικό τραγούδι άξιζε κάτι καλύτερο τότε αλλά χαντακώθηκε από την σκηνική παρουσία. Από τους πλέον αγαπημένους μου νικητές το Voice, ενώ αγαπώ την συμμετοχή της Πορτογαλίας που εν τέλη χαντακώθηκε από λάθος των Ισπανών γειτόνων της.

Από: όχι άλλο κάρβουνο

όχι άλλο κάρβουνο — Fri, 02 Oct 2020 19:21:50 +0000

Ιρλανδία και Κροατία πολυαγαπημένα.

Από: Θάνος

Θάνος — Fri, 02 Oct 2020 09:50:17 +0000

Ουπς μια διόρθωση στο προηγούμενό μου σχόλιο (αχ αυτό το autocorrect)…ο σωστός τίτλος του τραγουδιού είναι φυσικά “Just a little bit”. Συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιό σου Δημήτρη και για την Katrina και για τη Dana International. Και οι 3 καλλιτέχνες συνετέλεσαν στη στροφή του διαγωνισμού σε mainstream event. Όσο για τη Lucia Moniz την βλέπω σχεδόν κάθε Χριστούγεννα στο “Love actually” ΄(Αγάπη είναι ο ελληνικός τίτλος). Ομορφο ζευγάρι με τον Κόλιν Φερθ ήταν στη συγκεκριμένη ταινία

Από: Dimitrios Mantzilas

Dimitrios Mantzilas — Thu, 01 Oct 2020 21:56:21 +0000

Σε απάντηση στο Θανος. H Gina G, η Katrina και κυρίως η Dana International συνετέλεσαν στο να γίνει η μεγάλη στροφή της Γιουροβίζιον από ξεπερασμένος διαγωνισμός, με τραγούδια που συχνά δεν έκαναν επιτυχία ούτε στις χώρες τους (αρκεί να θυμηθούμε πολλές ελληνικές συμμετοχές που δεν ακούστηκαν σχεδόν καθόλου σε ραδιόφωνο και τηλεόραση), σε mainstream event. Όσο για τη Lucia Moniz, διαπρέπει περισσότερο ως ηθοποιός, παρά ως τραγουδίστρια!

Από: Θανος

Θανος — Thu, 01 Oct 2020 20:55:15 +0000

Μεγάλη ιστορία ή Gina G εκείνη τη χρονιά και τεράστια 90s επιτυχία το just a little beat. Αγαπώ επίσης Πορτογαλία με τη Lucia Moniz που την είδαμε μετά από λίγα χρόνια και στη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία “love actually”