Θα προσπαθήσω να ανακτήσω τα αρχεία από τον παλιό μου υπολογιστή.

Δεν είναι κακή ιδέα!

Ποτε δεν είναι αργά.. Για αυτό ανέφερα την αγγλική γλώσσα, διότι η ελλαδιτσα είναι γνωστό πως τρώει τα παιδιά της..

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Η αλήθεια είναι ότι το 2003 έγραψα το πρώτο βιβλίο στην Ελλάδα για τη Γιουροβίζιον. Δεν ενδιαφέρθηκε κανένας εκδοτικός οίκος, ενώ στο ένα σωματείο φαν, στο οποίο ήμουν τότε, ακούστηκε σε Γενική Συνέλευση: “την ώρα που εσύ γράφεις βιβλιαράκια, εμείς κάνουμε επαφές με τη Σύνια Κούσουλα”, ενώ το άλλο σωματείο, στο οποίο προσχώρησα τότε, επίσης αδιαφόρησε επιδεικτικά. Έτσι έβγαλα σε φωτοτυπίες μερικά μόνο αντίτυπα, τα οποία έδωσα σε λίγους και εκλεκτούς. Ευτυχώς το 2006 το εκτίμησε τουλάχιστον ο Μάκης ο Δελαπόρτας και άντλησε πολλά στοιχεία για το λεύκωμα που έφτιαξε, αναφέροντας το ως πηγή. Η Δάφνη Μπόκοτα, από την άλλη, στην οποία έδωσα τρεις σακούλες με υλικό από άρθρα εφημερίδων και περιοδικών, τις πήρε, τις χρησιμοποίησε ως πηγές, δεν με ανέφερε πουθενά και δεν μου τις επέστρεψε ποτέ: ήταν άφαντη, όσο κι αν προσπάθησα να έρθω σε επαφή μαζί της. Αυτά… Ίσως έπρεπε να είχα στραφεί στο εξωτερικό, απλά δεν ήξερα που να ψάξω και πώς να προωθήσω και αξιοποιήσω όλη αυτήν την έρευνα. Συγγνώμη για το “σεντόνι”…