Η Anita Traversi ήταν Ελβετίδα τραγουδίστρια που ξεκίνησε την καριέρα της τη δεκαετία του 1950.
Προσπάθησε για πρώτη φορά να εκπροσωπήσει την πατρίδα της στο έδαφος της χώρας της στον εναρκτήριο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, αλλά δεν επελέγη.
Η δεύτερη προσπάθειά της αποδείχθηκε πιο επιτυχημένη και εκπροσώπησε την πατρίδα της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1960 στο Λονδίνο με το τραγούδι «Cielo e terra», το οποίο τερμάτισε στην 8η θέση με 5 βαθμούς.
Άλλες δύο προσπάθειες αποδείχθηκαν ανεπιτυχείς, μέχρι που επιλέχθηκε για δεύτερη φορά να εκπροσωπήσει την πατρίδα της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1964 στην Κοπεγχάγη με το τραγούδι «I miei pensieri». Ωστόσο, τα πήγε πολύ χειρότερα τερματίζοντας στην κοινή τελευταία θέση με 0 πόντους μαζί με τρεις άλλες συμμετοχές.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 η καριέρα της άρχισε να εξασθενεί και έκανε άλλη μια προσπάθεια να εκπροσωπήσει την πατρίδα της στον Διαγωνισμό πριν αποσυρθεί εντελώς από τον χώρο.
Πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου 1991 σε ηλικία 54 ετών.
Eurovision:
- “Cielo e terra” (1960)
- “I miei pensieri” (1964)
Cielo e terra, sogno e vita
Sulla strada di chi t’ama, come me
Il confine d’una data
Tu non c’eri ed ora invece sei con me
Di pensiero, di parole si colora
Un nome chiuso in fondo al cuor
Ora è vero, ho il mio sole
Ma mi chiedo: sarà mio domani ancor?
È tanto breve un’ora di dolce intimità
Perché pensare allora? A quel che poi sarà?
Cielo e terra, sogno e vita
Sulla strada di chi t’ama, come me
Il confine d’una data
Non sapevo ed ora sa tutto di te
È tanto breve un’ora di dolce intimità
Perché pensare allora? A quel che poi sarà?
Cielo e terra, sogno e vita
Sulla strada di chi t’ama, come me
Il confine d’una data
Non sapevo ed ora sa tutto di te
Cielo e terra, sogno e vita
Ουρανός και γη, όνειρο και ζωή
Στο δρόμο εκείνων που σε αγαπούν, όπως εγώ
Τα σύνορα ενός ραντεβού
Δεν ήσουν εκεί και τώρα είσαι μαζί μου
Η σκέψη, οι λέξεις είναι χρωματιστές
Ένα όνομα κλειδωμένο στο βάθος της καρδιάς
Τώρα είναι αλήθεια, έχω τον ήλιο μου.
Αλλά αναρωτιέμαι: θα είναι ακόμα δικός μου αύριο;
Τόσο σύντομη είναι μια ώρα γλυκιάς οικειότητας
Γιατί να σκέφτομαι τότε; Τι θα γίνει μετά;
Ουρανός και γη, όνειρο και ζωή
Στο δρόμο εκείνων που σ’ αγαπούν, όπως εγώ…
Τα σύνορα ενός ραντεβού
Δεν ήξερα και τώρα ξέρει τα πάντα για σένα.
Είναι τόσο σύντομη μια ώρα γλυκιάς οικειότητας
Γιατί να σκεφτείς τότε; Για το τι θα γίνει αργότερα;
Ουρανός και γη, όνειρο και ζωή
Στο δρόμο εκείνων που σ’ αγαπούν, όπως εγώ…
Τα σύνορα ενός ραντεβού
Δεν ήξερα και τώρα ξέρει τα πάντα για σένα.
Ουρανός και γη, όνειρο και ζωή
Ho cercato da sempre nel tempo
Di donarti pensieri migliori
Ho cercato guardando nel cielo
Ed ho visto lassù come fare
Perciò… perciò…
Affido i miei pensieri a una nuvola
Che li porti da te che sei lontano
Il vento lentamente la sospingerà
Su in alto nel ciel nell’immensità
Parole stelle forse si potranno unir
Saran letter d’oro scritte in cielo per te
Il sole certamеnte le farà brillar
Così tu le vеdrai lassù con me
Affido i miei pensieri a una nuvola
Piano, piano verrà senza fare rumor
Giungerà fino a te, il mio amor
Affido i miei pensieri a una nuvola
Piano, piano verrà senza fare rumor
Giungerà fino a te, il mio amor
Tutto il mondo saprà ciò che penso di te
Quei batuffoli d’or son per te
Πάντα προσπαθούσα με την πάροδο του χρόνου
Να σας δώσω καλύτερες σκέψεις
Έχω ψάξει κοιτάζοντας τον ουρανό
Και είδα εκεί πάνω πώς να το κάνω
Έτσι… έτσι…
Δίνω τις σκέψεις μου σε ένα σύννεφο
Για να τις μεταφέρω σε σένα που είσαι μακριά
Ο άνεμος θα το φυσήξει σιγά-σιγά
Ψηλά στον ουρανό, στην απεραντοσύνη
Οι λέξεις των αστεριών μπορεί να συναντηθούν…
Θα είναι χρυσά γράμματα γραμμένα στον ουρανό για σένα
Ο ήλιος σίγουρα θα τα κάνει να λάμψουν
Έτσι θα τις δεις εκεί πάνω μαζί μου
Εμπιστεύομαι τις σκέψεις μου σ’ ένα σύννεφο
Αργά, αργά θα έρθει χωρίς θόρυβο
Θα έρθει σε σένα, αγάπη μου
Εμπιστεύομαι τις σκέψεις μου σ’ ένα σύννεφο
Απαλά, απαλά θα έρθει χωρίς ήχο
Θα έρθει σε σένα, αγάπη μου
Όλος ο κόσμος θα ξέρει τι σκέφτομαι για σένα
Αυτά τα χρυσά νομίσματα είναι για σένα.

