Das alte Karussell, es dreht sich immerzu Es kennt die Sorgen nicht, es kennt nur Rast und Ruh' Die bunten Pferde zieh'n im Kreise ihre Bahn Und fangen immer wieder von vorne an Es singt ein altes Lied von Glück und Sonnenschein Und lädt die ganze Welt zu einer Reise ein Dreh' dich Karussell, dreh' dich immerzu Ich bin so froh wie du

Το παλιό καρουζέλ, γυρίζει συνέχεια Δεν γνωρίζει τις έγνοιες, ξέρει μόνο ανάπαυλα και ηρεμία Τα χρωματιστά άλογα διαγράφουν την κυκλική τους τροχιά Και ξεκινούν πάλι από την αρχή Τραγουδά ένα παλιό τραγούδι για την ευτυχία και τη λιακάδα Και προσκαλεί όλο τον κόσμο σε ένα ταξίδι Γύρνα καρουζέλ, γύρνα συνέχεια Είμαι τόσο χαρούμενη όσο κι εσύ

Refrain, couleur de pluie, couleur de temps perdu Refrain, toi qui me suis, d'où me reviens-tu? Tu me parles d'un temps, où le monde chantait Et dont le souvenir, ne me quitte jamais Vingt ans, c'est le printemps, le temps des amours On croit qu'ils vont durer, pour toujours Puis le temps s'enfuit, et le cœur aussi Ne laissant de nous, qu'un refrain d'oubli

Ρεφρέν, με χρώμα βροχής, χρώμα χαμένου χρόνου Ρεφρέν, εσύ που με ακολουθείς, από πού μου επιστρέφεις; Μου μιλάς για μια εποχή που ο κόσμος τραγουδούσε Και της οποίας η ανάμνηση δεν με εγκαταλείπει ποτέ Τα είκοσι χρόνια είναι η άνοιξη, η εποχή των ερώτων Πιστεύουμε πως θα κρατήσουν για πάντα Έπειτα ο χρόνος φεύγει, και η καρδιά επίσης Αφήνοντας από εμάς μόνο ένα ρεφρέν λήθης

Je cherche le chemin, qui mène à mon passé Au pays du matin, que j'ai dû quitter Je cherche le jardin, où j'ai tant joué Et le petit chemin, que j'ai tant aimé L'enfant que j'étais, dort au fond de moi Et quand je me tais, j'entends sa voix Elle me redit tout bas, les secrets d'autrefois Que l'on ne redit pas, quand on n'y croit pas

Ψάχνω τον δρόμο που οδηγεί στο παρελθόν μου Στη χώρα του πρωινού, που έπρεπε να εγκαταλείψω Ψάχνω τον κήπο όπου τόσο πολύ έπαιξα Και το μονοπάτι που τόσο πολύ αγάπησα Το παιδί που ήμουν, κοιμάται βαθιά μέσα μου Και όταν σωπαίνω, ακούω τη φωνή του Μου ψιθυρίζει ξανά τα μυστικά του άλλοτε Που δεν τα ξαναλέμε, όταν δεν τα πιστεύουμε πια

Giorgio, Giorgio, am Lago Maggiore Giorgio, Giorgio, da schenkt man sein Herz Wenn die Sonne versinkt, und die Geige erklingt Dann beginnt eine Nacht, voller Zärtlichkeit Prendimi, portami via con te Sotto il cielo del Ticino, Giorgio Sag' mir die Worte, die ich so gerne hör' Sag' mir: "Ti voglio bene", Giorgio

Τζόρτζιο, Τζόρτζιο, στη λίμνη Ματζόρε Τζόρτζιο, Τζόρτζιο, εκεί χαρίζει κανείς την καρδιά του Όταν ο ήλιος δύει και το βιολί αντηχεί Τότε ξεκινά μια νύχτα γεμάτη τρυφερότητα Πάρε με, πάρε με μακριά μαζί σου Κάτω από τον ουρανό του Τιτσίνο, Τζόρτζιο Πες μου τα λόγια που τόσο θέλω να ακούω Πες μου: "Σ' αγαπώ" (Ti voglio bene), Τζόρτζιο